ଚତୁର୍ବାହୁସ୍ତୁ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦିଵ୍ଯରୂପଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଚାରିଟି ହାତ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତୋ ଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗଶ୍ଚ ସ ଏଵ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁହେଁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ନାରାଯଣୋ ଭୂତ୍ଵା ହରିରାସୀତ୍ସନାତନଃ
ଦେବତା ନାରାୟଣ ହୋଇ, ହରି ସନାତନ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ଅଦିତେରପି ପୁତ୍ରତ୍ଵମେତ୍ଯ ଯାଦଵନନ୍ଦନଃ
ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ ହେବା ସହିତ, ସେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ହେଲେ।
ପ୍ରାସାଦଯନ୍ଯଂ ଚ ଵିଭୁଂ ହ୍ଯଦିତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରକାରଣେ
ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପୁଅ ପାଇବା ପାଇଁ ସେଇ ସମର୍ଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଯଯାତିଵଂଶଜସ୍ଯାଥ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାପରେ, ଯୟାତିଙ୍କ ବଂଶର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିଷୟରେ—
ସାଗରାଃ ସମକଂପତ ଚେଲୁଶ୍ଚ ଧରଣୀଧରାଃ
ସମୁଦ୍ରମାନେ କମ୍ପିଗଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ହେଲିଗଲେ।
ଶିଵାଶ୍ଚ ପ୍ରଵଵୁର୍ଵାତାଃ ପ୍ରଶାନ୍ତମଭଵଦ୍ରଜଃ
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା, ଧୂଳି ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଅଭିଜିନ୍ନାମ ନକ୍ଷତ୍ରଂ ଜଯନ୍ତୀ ନାମ ଶର୍ଵରୀ
ଅଭିଜିତ୍ ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖାଦେଲା, ଏହି ରାତିକୁ 'ଜୟନ୍ତୀ' ବୋଲି କୁହାଗଲା।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଃ ଶାଶ୍ଵତଃ କୃଷ୍ଣୋ ହରିର୍ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରନ୍ତନ କୃଷ୍ଣ—ହରି, ନାରାୟଣ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ—
ଆକାଶାତ୍ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଵଵର୍ଷ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଆକାଶରୁ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଲେ।
ମହର୍ଷଯଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଉପତସ୍ଥୁଃ ସହସ୍ରଶଃ
ମହାଋଷିମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହଜାର-ହଜାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଦି ଦିଵ୍ଯୈଃ ସ୍ଵଲକ୍ଷଣୈଃ
ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଦେଖି—
ଭୀତୋ ଽହଂ କଂସତସ୍ତାତ ତସ୍ମାଦେଵଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ପିତା, ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରେ; ତେଣୁ ଏପରି କହୁଛି।
ଵସୁଦେଵଵଚଃଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂପଂ ସଂହୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଗୋପନ କଲେ।
ଉଗ୍ରସେନଗୃହେ ଽତିଷ୍ଠଦ୍ଯଶୋଦାଯୈ ତଦା ଦଦୌ
ସେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ, ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସା ନନ୍ଦଗୋପତେଃ
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ସେ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରର ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ତାମେଵ ରଜନୀଂ କନ୍ଯା ଯଶୋଦାଯାଂ ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେଇ ରାତିରେ, ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜଣେ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରାଦାତ୍ପୁତ୍ରଂ ଯଶୋଦାଯୈ କନ୍ଯାଂ ତୁ ଜଗୃହେ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ପୁଅକୁ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଝିଅକୁ ନିଜେ ନେଲେ।
ସୁତସ୍ତେ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣୋ ଯାଦଵାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୁଅ ସମସ୍ତ ଭଲ ଗୁଣର ହେବେ ଏବଂ ଯାଦବମାନଙ୍କ ନେତା ହେବେ।
ଉଗ୍ରସେନାତ୍ମଜାଯାଥ କନ୍ଯାମାନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ତାପରେ ଅନକଦୁନ୍ଦୁଭି ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସେଇ ଝିଅକୁ ଦେଲେ।
ସ୍ଵସୁସ୍ତୁ ତନଯଂ କଂସୋ ଜାତଂ ନୈଵାଵଧାରଯତ୍
କଂସ ଜଣେ ଝିଅ ଜନ୍ମିଛି ବୋଲି ଭାବିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କ ପୁଅ ଅଟେ ବୋଲି ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।
ନ ହନ୍ମୀମାଂ ମହାବାହୋ ଵ୍ରଜତ୍ଵେଷା ଯଥାରୁଚି
ମୁଁ ଏହାକୁ ମାରିବିନାହିଁ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ଏହା ଯେପରିଚିତ୍ତ ଚାହେଁ, ସେପରି ଯିଅ।
ପୁତ୍ରଵତ୍ପାଲଯାମାସ ଦେଵୀ ଦେଵୀଂ ମୁଦା ତଦା
ତାପରେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦରେ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ଦେଖିଲେ।
ଏକାଦଶା ତୁ ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ କେଶଵସ୍ଯ ହ
କେଶବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକାଦଶମ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଦେଵଦେଵୋ ଦିଵ୍ଯଵପୁଃ କୃଷ୍ଣଃ ସଂରକ୍ଷିତୋ ଽନଯା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଜଘାନ ପୁତ୍ରାନ୍ବାଲାନ୍ଵୈ ତନ୍ନୋ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ସେ ଛୁଆଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ପୁଅମାନୋକୁ ମାରିଦେଲେ; ଏହାକୁ ଆମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଜାତାଞ୍ଜାତାସ୍ତୁ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିଷ୍ପିପେଷ ଵୃଥାମତିଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନୋକୁ ସେ ଅନ୍ୟଥା ଚିନ୍ତା କରି ଦମନ କରିଦେଲେ।
ଯଥା ଚ ଗୋଷୁ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ସଂଵୃଦ୍ଧଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ଯେପରି ଗୋମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋବିନ୍ଦ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଡ଼ ହେଲେ,
ସାରଥ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍କଂସୋ ଯୁଵରାଜସ୍ତଦାଭଵତ୍
ତାପରେ କଂସ ରଥଚାଳକ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କରାଗଲା।