ଜରା ନାମ ନିଷାଦୋ ଽସୌ ପ୍ରଥମଃ ସ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରଃ
ଜରା ନାମକ ନିଷାଦ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଧନୁଷ୍ଧାରୀ ଥିଲେ।
ପଣ୍ଡିତାନାଂ ମତଂ ପ୍ରାହୁର୍ଦେଵଶ୍ରଵସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ଦେବଶ୍ରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ନିଵୃତ୍ତଶତ୍ରୁଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵଂ ମହାବଲମ୍
ନିବୃତ୍ତଶତ୍ରୁ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଏକଲଵ୍ଯୋ ମହାଭାଗୋ ନିଷାଦୈଃ ପରିଵର୍ଦ୍ଧିତଃ
ଏକଲବ୍ୟା, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନିଷାଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିଲେ।
ଚାରୁଦେଷ୍ଣଂ ଚ ସାଂବଂ ଚ କୃତାସ୍ତ୍ରୌ ଶସ୍ତଲକ୍ଷଣୌ
ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ସାମ୍ବ, ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣରେ ଚିହ୍ନିତ।
ଵୃକାଯ ଵୈ ତ୍ଵପୁତ୍ରାଯ ଵସୁଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବସୁଦେବ, ଅତି ପ୍ରତାପଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ବୃକଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସୃଂଜଯସ୍ଯ ଧନୁଶ୍ଚୈଵ ଵିରଜାଶ୍ଚ ସୁତାଵିମୌ
ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ଧନୁଷ ଏବଂ ବିରଜା, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ।
ଜୁଗୁପ୍ସମାନୋ ଭୋଜତ୍ଵଂ ରାଜର୍ଷିତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଭୋଜ ମାନ୍ୟତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ସେ ରାଜାର୍ଷି ପଦବୀ ଲାଭ କଲେ।
ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଂଵାପି ସ ମହାତ୍ସୁଖମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଏହି କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କରାଏ, ସେ ବଡ଼ ସୁଖ ପାଏ।
ଵିହାରାର୍ଥଂ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ଜଜ୍ଞେ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଚତୁର୍ବାହୁସ୍ତୁ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦିଵ୍ଯରୂପଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଚାରିଟି ହାତ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତୋ ଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗଶ୍ଚ ସ ଏଵ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁହେଁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ନାରାଯଣୋ ଭୂତ୍ଵା ହରିରାସୀତ୍ସନାତନଃ
ଦେବତା ନାରାୟଣ ହୋଇ, ହରି ସନାତନ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ଅଦିତେରପି ପୁତ୍ରତ୍ଵମେତ୍ଯ ଯାଦଵନନ୍ଦନଃ
ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ ହେବା ସହିତ, ସେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ହେଲେ।
ପ୍ରାସାଦଯନ୍ଯଂ ଚ ଵିଭୁଂ ହ୍ଯଦିତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରକାରଣେ
ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପୁଅ ପାଇବା ପାଇଁ ସେଇ ସମର୍ଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଯଯାତିଵଂଶଜସ୍ଯାଥ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାପରେ, ଯୟାତିଙ୍କ ବଂଶର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିଷୟରେ—
ସାଗରାଃ ସମକଂପତ ଚେଲୁଶ୍ଚ ଧରଣୀଧରାଃ
ସମୁଦ୍ରମାନେ କମ୍ପିଗଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ହେଲିଗଲେ।
ଶିଵାଶ୍ଚ ପ୍ରଵଵୁର୍ଵାତାଃ ପ୍ରଶାନ୍ତମଭଵଦ୍ରଜଃ
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା, ଧୂଳି ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଅଭିଜିନ୍ନାମ ନକ୍ଷତ୍ରଂ ଜଯନ୍ତୀ ନାମ ଶର୍ଵରୀ
ଅଭିଜିତ୍ ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖାଦେଲା, ଏହି ରାତିକୁ 'ଜୟନ୍ତୀ' ବୋଲି କୁହାଗଲା।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଃ ଶାଶ୍ଵତଃ କୃଷ୍ଣୋ ହରିର୍ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରନ୍ତନ କୃଷ୍ଣ—ହରି, ନାରାୟଣ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ—
ଆକାଶାତ୍ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଵଵର୍ଷ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଆକାଶରୁ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଲେ।
ମହର୍ଷଯଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଉପତସ୍ଥୁଃ ସହସ୍ରଶଃ
ମହାଋଷିମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହଜାର-ହଜାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଦି ଦିଵ୍ଯୈଃ ସ୍ଵଲକ୍ଷଣୈଃ
ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଦେଖି—
ଭୀତୋ ଽହଂ କଂସତସ୍ତାତ ତସ୍ମାଦେଵଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ପିତା, ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରେ; ତେଣୁ ଏପରି କହୁଛି।
ଵସୁଦେଵଵଚଃଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂପଂ ସଂହୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଗୋପନ କଲେ।
ଉଗ୍ରସେନଗୃହେ ଽତିଷ୍ଠଦ୍ଯଶୋଦାଯୈ ତଦା ଦଦୌ
ସେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ, ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସା ନନ୍ଦଗୋପତେଃ
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ସେ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରର ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ତାମେଵ ରଜନୀଂ କନ୍ଯା ଯଶୋଦାଯାଂ ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେଇ ରାତିରେ, ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜଣେ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରାଦାତ୍ପୁତ୍ରଂ ଯଶୋଦାଯୈ କନ୍ଯାଂ ତୁ ଜଗୃହେ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ପୁଅକୁ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଝିଅକୁ ନିଜେ ନେଲେ।
ସୁତସ୍ତେ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣୋ ଯାଦଵାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୁଅ ସମସ୍ତ ଭଲ ଗୁଣର ହେବେ ଏବଂ ଯାଦବମାନଙ୍କ ନେତା ହେବେ।