କୃଷ୍ଣା ସୁଭଦ୍ରେତି ପୁନର୍ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଵୃଷ୍ଣିନନ୍ଦିନୀ
କୃଷ୍ଣା, ଯାହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଭାର୍ଯାସୁ ମହାଭାଗାସୁ ସପ୍ତସୁ
ବସୁଦେବଙ୍କ ସାତିଜଣ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି ଝିଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ପୂର୍ଵାଦ୍ଯାଃ ସହଦେଵାଯାଂ ଶୂରାଦ୍ଵୈ ଜଜ୍ଞିରେ ସୁତାଃ
ସହଦେବାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ପ୍ରଥମ ପୁଅମାନେ ଶୂରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଆଗାଵହୋ ମହାତ୍ମା ଚ ଵୃକଦେଵ୍ଯା ମଜାଯତ
ବୃକଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ମହାତ୍ମା ଆଗାବହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଉପାସଂଗଂ ଵସୁଂ ଚାପି ତନଯୌ ଦେଵରକ୍ଷିତା
ଦେବରକ୍ଷିତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଉପାସଙ୍ଗ ଏବଂ ବସୁ।
ଵିଜଯଂ ରୋଚନଂ ଚୈଵ ଵର୍ଦ୍ଧମାନଂ ଚ ଦେଵଲମ୍
ବିଜୟ, ରୋଚନ, ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଏବଂ ଦେବଳ।
ସପ୍ତମୀ ଦେଵକୀ ପୁତ୍ରଂ ସୁନାମାନମସୂଯତ
ସପ୍ତମ ଥରେ ଦେବକୀ ଏକ ସୁନାମୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵ୍ଯାଂ ପୁରୋଦ୍ଯାନେ ଵନେ ତୁ ଵିଚରନ୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବୀଙ୍କ ପବିତ୍ର ଉଦ୍ୟାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ସୁଗନ୍ଧୀ ଵନରାଜୀ ଚ ଶୌରେରାସ୍ତାଂ ପରିଗ୍ରହୌ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଲତା ଏବଂ ଶୌରିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ହେଲେ।
ତଯୋ ରାଜାଭଵତ୍ପୁଣ୍ଡ୍ରଃ କପିଲସ୍ତୁ ଵନଂ ଯଯୌ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁଣ୍ଡ୍ର ରାଜା ହେଲେ ଏବଂ କପିଳ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଜରା ନାମ ନିଷାଦୋ ଽସୌ ପ୍ରଥମଃ ସ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରଃ
ଜରା ନାମକ ନିଷାଦ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଧନୁଷ୍ଧାରୀ ଥିଲେ।
ପଣ୍ଡିତାନାଂ ମତଂ ପ୍ରାହୁର୍ଦେଵଶ୍ରଵସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ଦେବଶ୍ରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ନିଵୃତ୍ତଶତ୍ରୁଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵଂ ମହାବଲମ୍
ନିବୃତ୍ତଶତ୍ରୁ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଏକଲଵ୍ଯୋ ମହାଭାଗୋ ନିଷାଦୈଃ ପରିଵର୍ଦ୍ଧିତଃ
ଏକଲବ୍ୟା, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନିଷାଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହୋଇଥିଲେ।
ଚାରୁଦେଷ୍ଣଂ ଚ ସାଂବଂ ଚ କୃତାସ୍ତ୍ରୌ ଶସ୍ତଲକ୍ଷଣୌ
ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ସାମ୍ବ, ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣରେ ଚିହ୍ନିତ।
ଵୃକାଯ ଵୈ ତ୍ଵପୁତ୍ରାଯ ଵସୁଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବସୁଦେବ, ଅତି ପ୍ରତାପଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ବୃକଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସୃଂଜଯସ୍ଯ ଧନୁଶ୍ଚୈଵ ଵିରଜାଶ୍ଚ ସୁତାଵିମୌ
ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ଧନୁଷ ଏବଂ ବିରଜା, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ।
ଜୁଗୁପ୍ସମାନୋ ଭୋଜତ୍ଵଂ ରାଜର୍ଷିତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଭୋଜ ମାନ୍ୟତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ସେ ରାଜାର୍ଷି ପଦବୀ ଲାଭ କଲେ।
ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଂଵାପି ସ ମହାତ୍ସୁଖମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଏହି କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କରାଏ, ସେ ବଡ଼ ସୁଖ ପାଏ।
ଵିହାରାର୍ଥଂ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ଜଜ୍ଞେ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଚତୁର୍ବାହୁସ୍ତୁ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦିଵ୍ଯରୂପଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଚାରିଟି ହାତ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତୋ ଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗଶ୍ଚ ସ ଏଵ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁହେଁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ନାରାଯଣୋ ଭୂତ୍ଵା ହରିରାସୀତ୍ସନାତନଃ
ଦେବତା ନାରାୟଣ ହୋଇ, ହରି ସନାତନ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ଅଦିତେରପି ପୁତ୍ରତ୍ଵମେତ୍ଯ ଯାଦଵନନ୍ଦନଃ
ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ ହେବା ସହିତ, ସେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ହେଲେ।
ପ୍ରାସାଦଯନ୍ଯଂ ଚ ଵିଭୁଂ ହ୍ଯଦିତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରକାରଣେ
ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ପୁଅ ପାଇବା ପାଇଁ ସେଇ ସମର୍ଥ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଯଯାତିଵଂଶଜସ୍ଯାଥ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାପରେ, ଯୟାତିଙ୍କ ବଂଶର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିଷୟରେ—
ସାଗରାଃ ସମକଂପତ ଚେଲୁଶ୍ଚ ଧରଣୀଧରାଃ
ସମୁଦ୍ରମାନେ କମ୍ପିଗଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ହେଲିଗଲେ।
ଶିଵାଶ୍ଚ ପ୍ରଵଵୁର୍ଵାତାଃ ପ୍ରଶାନ୍ତମଭଵଦ୍ରଜଃ
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା, ଧୂଳି ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଅଭିଜିନ୍ନାମ ନକ୍ଷତ୍ରଂ ଜଯନ୍ତୀ ନାମ ଶର୍ଵରୀ
ଅଭିଜିତ୍ ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖାଦେଲା, ଏହି ରାତିକୁ 'ଜୟନ୍ତୀ' ବୋଲି କୁହାଗଲା।
ଅଵ୍ଯକ୍ତଃ ଶାଶ୍ଵତଃ କୃଷ୍ଣୋ ହରିର୍ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରନ୍ତନ କୃଷ୍ଣ—ହରି, ନାରାୟଣ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ—