ଦଦୌ ହୃଷ୍ଟମନାସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତଂ ମଣିଂ ବଭ୍ରଵେ ପୁନଃ
ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନେ ସେ ମଣିଟି ପୁଣିଥରେ ବଭ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଆବଧ୍ଯ ଗାନ୍ଦିନୀପୁତ୍ରୋ ଵିରରାଜାଂଶୁମାନିଵ
ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କ ପୁଅ ମଣିଟି ପିନ୍ଧି ରବିଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଵେଦ ମିଥ୍ଯାଭିଶପ୍ତିଂ ସ ନ ଲଭେତ କଥଞ୍ଚନ
ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ମିଥ୍ୟା ଶାପ କେବେ କାମ କରେନାହିଁ।
ସତ୍ଯଵାନ୍ସତ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ସତ୍ଯକସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ସେ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସତ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟବାଦୀ।
ଭୂତେର୍ଯୁଗନ୍ଧରଃ ପୁତ୍ର ଇତି ଭୌତ୍ଯଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଭୂତିଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଗନ୍ଧର ଏହିପରି ଭୌତ୍ୟ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଜଜ୍ଞାତେ ତନଯୌ ଵୃଷ୍ଣେଃ ଶ୍ଵଫଲ୍କଶ୍ଚିତ୍ରକଶ୍ଚ ଯଃ
ବୃଷ୍ଣିଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ — ଶ୍ୱଫଳ୍କ ଓ ଚିତ୍ରକ।
ନାସ୍ତି ଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ତତ୍ର ନ ଚାଵୃଷ୍ଟିଭଯଂ ତଥା
ସେଠାରେ ରୋଗର ଭୟ ନାହିଁ, ଏବଂ ଖରାର ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ଵିଷଯେ ନାଵର୍ଷତ୍ପାକଶାସନଃ
ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଦେଶରେ ବର୍ଷା ହେଉନାହିଁ।
ଶ୍ଵଫଲ୍କପରିଵାସେନ ପ୍ରାଵର୍ଷତ୍ପାକଶାସନଃ
ଶ୍ୱଫଳ୍କଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବର୍ଷାଦେବ ବର୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଗାନ୍ଦିନୀଂନାମ ଗାଂ ସା ହି ଦଦୌ ଵିପ୍ରାଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ଗାନ୍ଦିନୀ ନାମକ ସେ ମହିଳା ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଈ ଦେଉଥିଲେ।
ନିଵସଂତୀ ନ ଵୈ ଜଜ୍ଞେ ଗର୍ଭସ୍ଥାଂ ତାଂ ପିତାବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଥିବାବେଳେ ଜନ୍ମ ହୋଇନଥିଲେ; ଗର୍ଭସ୍ଥା ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତା କଥା କହିଥିଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଚୈନଂ ଗର୍ଭସ୍ଥା ସା କନ୍ଯା ଗାଂ ଦିନେ ଦିନେ
ସେ କନ୍ୟା ଗର୍ଭସ୍ଥା ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରତିଦିନ ଗାଈ ଦିଅ।'
ତଥେତ୍ଯୁଵାଚ ତାଂ ତସ୍ଯାଃ ପିତା କାମମପୂରଯତ୍
ତାଙ୍କ ପିତା 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରଃ ସ୍ମୃତୋ ଽକ୍ରୂରଃ ଶ୍ଵାଫଲ୍କୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅକୃରୁର, ଶ୍ୱଫଳ୍କ ଓ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଗିରିରକ୍ଷସ୍ତତୋ ଯକ୍ଷଃ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଽଥାରିମର୍ଦନଃ
ତାପରେ ଗିରିରକ୍ଷ, ଏକ ଯକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଓ ଅରିମର୍ଦ୍ଦନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଆଵାହପ୍ରତିଵାହୌ ଚ ଵସୁଦେଵା ଵରାଙ୍ଗନା
ଆବାହ ଓ ପ୍ରତିବାହ, ବସୁଦେବ ଓ ଉତ୍ତମାଙ୍ଗନା ବରାଙ୍ଗନା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵଵାନୁପଦେଵଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞାତେ ଦେଵସଂନିଭୌ
ଦେବବାନ ଓ ଉପଦେବ, ଦୁଇଁଜଣ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଶ୍ଵଗ୍ରୀଵୋ ଽଶ୍ଵଵାହଶ୍ଚ ସୁପାର୍ଶ୍ଵକଗଵେଷଣୌ
ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ ଓ ଅଶ୍ୱବାହ, ସହିତ ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ ଓ ଗବେଷଣା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଭୂମିର୍ବହୁଭୂମିଶ୍ଚ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଶ୍ରଵଣେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ
ଅଭୂମି ଓ ବହୁଭୂମି, ଏବଂ ଦୁଇ ଜଣୀ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରବଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କୁକୁରଂ ଭଜମାନଂ ଚ ଶୁଚିଂ କଂବଲ ବର୍ହିଷମ୍
କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶୁଚି, କମ୍ବଳ ଓ ବର୍ହିଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କପୋତରୋମା ତସ୍ଯାଥ ଵିଲୋମାଭଵଦାତ୍ମଜଃ
ତାଙ୍କୁ କପୋତରୋମା ନାମକ ପୁଅ ଭାବେ ବିଲୋମ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଖ୍ଯାଯତେ ଯସ୍ଯ ନାମାନ୍ଯଚ୍ଚନ୍ଦନୋଦକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ଯାହାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାମ ହେଉଛି ଚନ୍ଦନ, ଉଦକ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି, ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଶ୍ଵମେଧଂ ତୁ ପୁତ୍ରାର୍ଥମାଜହାର ନରୋତ୍ତମଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ପୁଅ ପାଇଁ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତତସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଦାତା ଯଜ୍ଵା ପୁନର୍ଵସୁଃ
ତାପରେ ପୁନର୍ବସୁ, ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଆହୁକଶ୍ଚାହୁକୀ ଚୈଵ ଖ୍ଯାତୌ ମତିମତାଂ ଵରୌ
ଆହୁକ ଓ ଆହୁକୀ, ଦୁଇଁଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୋପାସାଂଗାନୁକର୍ଷାଣାଂ ସଧ୍ଵଜାନାଂ ଵରୂଥିନାମ୍
ସେ ଅନୁଗାମୀ, ସହାୟକ, ପତାକା ଓ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ନାସତ୍ଯଵାଦୀ ଚାସୀତ୍ତୁ ନାଯଜ୍ଞୋ ନାସହସ୍ରଦଃ
ସେଠାରେ କେହି ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁନଥିଲେ, କେହି ଯଜ୍ଞ ଛାଡ଼ୁନଥିଲେ, କେହି ହଜାର ଦେବାରୁ ବଞ୍ଚିଥିଲେ ନାହିଁ।
ଆର୍ଦ୍ରକସ୍ଯ ଧୃତିଃ ପୁତ୍ର ଇତ୍ଯେଵମନୁଶୁଶ୍ରୁମ୍
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଯେ ଆର୍ଦ୍ରକଙ୍କ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ଧୃତି।
ଅଶୀତିମଶ୍ଵନିଯୁତାନ୍ଯାହୁକୋ ଽପ୍ରତିମୋ ଵ୍ରଜନ୍
ଆହୁକ, ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଶୀଟି ରଥ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ରୂପ୍ଯକାଞ୍ଚନକକ୍ଷାଣାଂ ସ୍ରହସ୍ରାଣ୍ଯେକଵିଂଶତିଃ
ଏଠାରେ ଏକୋଇଶି ହଜାର ରୂପା ଓ ସୁନାର ହାର ଥିଲା।