ପ୍ରୀତିମାନଥ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁହୂର୍ତ୍ତଂ କୃତଵାନ୍କଥାମ୍
ସେ ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, କିଛି ଖଣ୍ଡ ପାଇଁ କଥା ହେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚାଗ୍ନିସଵର୍ଣଂ ତ୍ଵାଂ ଯେନ ଲୋକଃ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ସେ କହିଲେ: 'ଏହି ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ଚମକୁଥିବା ମଣି ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି।'
ସ୍ଯମଂ ତକଂ ନାମମଣିଂ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ଭାସ୍କରଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ 'ସ୍ୟାମନ୍ତକ' ନାମକ ମଣି ଦେଇଥିଲେ।
ଵିସ୍ମାପଯିତ୍ଵାଥ ତତଃ ପୁରୀମନ୍ତଃପୁରଂ ଯଯୌ
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଫେଲାଇ, ସେ ରାଜଧାନୀର ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦଦୌ ଭ୍ରାତ୍ରେ ନରପତିଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ସତ୍ରାଜିଦୁତ୍ତମମ୍
ରାଜା ସତ୍ରାଜିତ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
କାମଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ନ ଚ ଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ତଥା
ବର୍ଷାଦେବ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବର୍ଷା କରିଥିଲେ, ରୋଗର ଭୟ କିଛି ଥିଲା ନାହିଁ।
ଗୋଵିନ୍ଦୋ ନ ଚ ତଂ ଲେଭେ ଶକ୍ତୋ ଽପି ନ ଜହାର ଚ
ଗୋବିନ୍ଦ ସେଥିରେ ସକ୍ଷମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହାକୁ ନେଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଯମନ୍ତକକୃତେ ସିଂହାଦ୍ଵଧଂ ପ୍ରାପ ସୁଦାରୁଣମ୍
ସ୍ୟାମନ୍ତକ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦାରୁଣ ସିଂହର ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ।
ଆଦାଯ ଚ ମଣିଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵବିଲଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ହ
ଦିବ୍ୟ ମଣି ନେଇ ସେ ନିଜ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ମଣିଂ ଗୃଧ୍ନୋସ୍ତୁ ମନ୍ଵାନାସ୍ତମେଵ ଵିଶଶଙ୍କିରେ
ମଣି ଗୃଧ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛି ଭାବି, ସେଉଁଠି ସନ୍ଦେହ କରାଗଲା।
ଅମୃଷ୍ଯମାଣୋ ଭଗଵାନ୍ଵନଂ ସ ଵିଚଚାର ହ
ଭଗବାନ୍ ଏହା ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରସେନସ୍ଯ ପଦଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ପୁରଂ ପୌରାପ୍ତକାରିଭିଃ
ପୌରଜନେ ଖବର ମାନି, ପ୍ରସେନଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଅନ୍ଵେଷଯତ୍ପରିଶ୍ରାନ୍ତଃ ସ ଦଦର୍ଶ ମହାମନାଃ
ଖୋଜିବାରେ ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମହାମନା ଲୋକେ ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ସିଂହଃ ପ୍ରସେନସ୍ଯ ଶରୀରସ୍ଯାଵିଦୂରତଃ
ତାପରେ, ପ୍ରସେନଙ୍କର ଦେହ ନିକଟରେ ଏକ ସିଂହ ଥିଲା।
ପଦୈରନ୍ଵେଷଯାମାସ ଗୁହାମୃକ୍ଷସ୍ଯ ଯାଦଵଃ
ଯାଦବ ଲୋକେ ଭାଲୁଙ୍କ ଗୁହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରିଲେ।
କ୍ରୀଡଯନ୍ତ୍ଯାଥ ମଣିନା ମାରୋଦୀରିତ୍ଯୁଦୀରିତମ୍
ତାପରେ, ସେ ମଣି ସହିତ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, 'କାନ୍ଦିନାହଁ' ବୋଲି କିଏ ଗୋଟିଏ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରସେନମଵଧୀତ୍ସିଂହଃ ସିଂହୋ ଜାଂବଵତା ହତଃ
ସିଂହ ପ୍ରସେନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲା, ଏବଂ ସେଇ ସିଂହକୁ ଜାମ୍ବବତ୍ ହତ୍ୟା କଲେ।
ଵ୍ଯକ୍ତୀକୃତଶ୍ଚ ଶବ୍ଦଃ ସ ତୂର୍ଣଂ ଚାପି ଯଯୌ ବିଲମ୍
ସେଇ ଶବ୍ଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ତୁରନ୍ତ ଗୁହାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚାପି ଭଗଵାନ୍ସ ଋକ୍ଷବିଲମଞ୍ଜସା
ଏବଂ ଭଗବାନ୍ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ଭାଲୁଙ୍କ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଯୁଯୁଧେ ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ବିଲେ ଜାଂବଵତା ସହ
ସେଠାରେ, ବାସୁଦେବ ଜାମ୍ବବତ୍ ସହ ଗୁହାଭିତରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟେ ଚ ବିଲଂ କୃଷ୍ଣେ ଵସୁଦେଵାପୁରସ୍ସରାଃ
କୃଷ୍ଣ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ, ବସୁଦେବଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ତୁ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଜାଂବଵନ୍ତଂ ମହାବଲମ୍
କିନ୍ତୁ ବାସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାମ୍ବବତଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଭଗଵତ୍ତେଜସା ଗ୍ରସ୍ତୋ ଜାଂବଵାଂନ୍ପ୍ରସଭଂ ମଣିମ୍
ଭଗବାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇ, ଜାମ୍ବବତ୍ ଜୋରଦେଇ ମଣି ଦେଇଦେଲେ।
ମଣିଂ ସ୍ଯମନ୍ତକଂ ଚୈଵ ଜଗ୍ରହାତ୍ମଵିଶୁଦ୍ଧଯେ
ସେ ନିଜ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ନେଲେ।
ଏଵଂ ସ ମଣିମାହୃତ୍ଯ ଵିଶୋଧ୍ଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନା
ଏଭଳି ମଣି ଆଣି, ନିଜେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କଲେ।
କନ୍ଯାଂ ପୁନର୍ଜାଂବଵତୀମୁଵାହ ମଧୁସୂଦନଃ
ତାପରେ ମଧୁସୂଦନ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ଇମାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶପ୍ତିଂ ଯଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯେହ ଵ୍ଯପୋହିତାମ୍
ଏଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିବା ଏହି ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗକୁ ଯିଏ ଦୂର କରେ—
ଦଶ ତ୍ଵାସନ୍ସତ୍ରଜିତୋ ଭାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଯୁତଂ ସୁତାଃ
ସତ୍ରଜିତଙ୍କ ପ୍ରଦେଶରେ ଦଶଜଣ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଦଶ ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ।
ଵୀରୋ ଵାତପତିଶ୍ଚୈଵ ତପସ୍ଵୀ ଚ ବହୁପ୍ରିଯଃ
ସେ ଏକ ବୀର, ବାୟୁଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ସୁଷୁଵେ ସା କୁମାରୀସ୍ତୁ ତିସ୍ରୋ ରୂପଗୁଣାନ୍ଵିତାଃ
ସେ ଜିଅ ତିନିଜଣ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।