ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ତେ ଵିଭଵାଶ୍ଶଶ୍ଵଦ୍ଧର୍ମଶ୍ଚାସ୍ଯ ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ
ତାଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ୁଥିଲା।
ଯଥା ଯଷ୍ଟା ଯଥା ଦାତା ତଥା ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀପତେ
ଯେପରି ସେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ରାଜା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯେଣ ଵିକ୍ରମ୍ଯ ତନ୍ନଃ ପ୍ରବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତାମ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଦମିତ ହେବା ପରେ କିପରି ଘଟିଲା, ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆପଣ କହନ୍ତୁ।
କଥଂ ସରକ୍ଷିତା ଭୂତ୍ଵା ନାଶଯେତ ତପୋଵନମ୍
ସେ ଏତେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ତପୋବନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିଲେ?
ଭଜମାନୋ ଭଜିର୍ଦ୍ଦିଵ୍ଯୋ ଵୃଷ୍ଣିର୍ଦେଵାଵୃଧୋ ଽନ୍ଧକଃ
ଭଜମାନ, ଭଜିର, ଦିବ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି, ଦେବାବୃଧ୍ଧ ଏବଂ ଅନ୍ଧକ।
ତେଷାଂ ହି ସର୍ଗାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵିସ୍ତରେଣ ଵୈ
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ବଂଶ ଅଛି; ସେଗୁଡ଼ିକର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସୃଂଜ ଯସ୍ଯ ସୁତେ ଦ୍ଵେ ତୁ ବାହ୍ଯକେ ତେ ଉଦାଵହତ୍
ସୃଞ୍ଜଙ୍ଗ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ନିମ୍ଲୋଚିଃ କିଙ୍କଣଶ୍ଚୈଵ ଧୃଷ୍ଟିଃ ପର ପୁରଞ୍ଜଯଃ
ନିମ୍ଲୋଚି, କିଙ୍କଣ, ଧୃଷ୍ଟି, ପରା ଓ ପୁରଞ୍ଜୟ—
ଅଯୁତାଜିତ୍ସହସ୍ରାଜିଚ୍ଛତାଜିଦିତି ନାମତଃ
ଅୟୁତାଜିତ, ସହସ୍ରାଜିତ ଓ ଶତାଜିତ—ଏହି ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିଲେ।
ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତୋ ମମ ଭୂଯାଦିତି ସ୍ମ ହ
ମୋତେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ପୁଅ ମିଳୁ—ଏହିପରି ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ସଂଯୋଜ୍ଯା ତ୍ମାନମେଵଂ ସ ପର୍ଣାଶଜଲମସ୍ପୃଶତ୍
ଏଭଳି ନିଜକୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେ ପର୍ଣ୍ଣାଶା ନଦୀର ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
କଲ୍ଯାଣତ୍ଵାନ୍ନରପତେସ୍ତସ୍ଯ ସା ନିମ୍ନଗୋତ୍ତମା
ରାଜାଙ୍କର ଉତ୍ତମତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ନଦୀ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା।
ନାଭିଗଚ୍ଛାମି ତାଂ ନାରୀଂ ଯସ୍ଯାମେଵଂଵିଧଃ ସୁତଃ
ଏପରି ପୁଅ ଥିବା ଜନାଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ କେବେ ନିକଟ ଯିବିନା।
ତସ୍ମାଦସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଚାହଂ ଭଵାମ୍ଯଦ୍ଯ ସହଵ୍ରତା
ସେଥିପାଇଁ, ଆଜି ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କର ସହଯାତ୍ରୀ ହେବି।
ଅଥ ଭୂତ୍ଵା କୁମାରୀ ତୁ ସା ଚିନ୍ତାପରମେଵ ଚ
ତାପରେ, ସେ କୁମାରୀ ହେଇ, ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ।
ତସ୍ଯାମାଧତ୍ତ ଗର୍ଭେ ସ ତେଜସ୍ଵିନମୁଦା ରଧୀଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ଏକ ତେଜସ୍ବୀ ଓ ଉତ୍ତମ ପୁଅକୁ ରଖିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତଂ ବଭ୍ରୁଂ ଦେଵାଵୃଧତ୍ତଦା
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ପୁଅ ବଭ୍ରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏକି ଦେବାବୃଧ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହେଲେ।
ଗୁଣାନ୍ଦେଵାଵୃଧସ୍ଯାପି କୀର୍ତଯନ୍ତୋ ମହାତ୍ମନଃ
ସେମାନେ ଦେବାବୃଧଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ବଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଦେଵୈର୍ଦେଵାଵୃଥଃ ସମଃ
ବଭ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ସମାନ; ଦେବାବୃଧ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଥିଲେ।
ଯେମୃତତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତା ବବ୍ରୋର୍ଦେଵାଵୃଧାଦପି
ଯେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେବାବୃଧ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିଲେ।
କୀର୍ତ୍ତିମାଂଶ୍ଚ ମହାଭୋଜଃ ସାତ୍ତ୍ଵତାନାଂ ମହାରଥଃ
କୀର୍ତ୍ତିମାନ ଓ ମହାଭୋଜ, ସାତ୍ତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ରଥୀ।
ଗାନ୍ଧାରୀ ଚୈଵ ମାଦ୍ରୀ ଚ ଧୃଷ୍ଟୈର୍ଭାର୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ
ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ, ଧୃଷ୍ଟିଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ଜନାଣୀ ହେଲେ।
ସାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତତୋ ମୀଢ୍ଵାଂସମେଵ ଚ
ସାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତ ନାମକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାପରେ ମିଢ୍ଵାଂସକୁ ମଧ୍ୟ।
ଅନମିତ୍ରସୁତୋ ନିଘ୍ନୋ ନିଘ୍ନସ୍ଯ ଦ୍ଵୌ ବଭୂଵତୁଃ
ଅନମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ନିଘ୍ନ ଥିଲେ, ନିଘ୍ନଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ସତ୍ରାଜିତଃ ସୂର୍ଯଃ ସଖା ପ୍ରାଣସମୋ ଽଭଵତ୍
ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ଜୀବନ ସମାନ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ହେଲେ।
ତୋଯଂ କୂଲାତ୍ସମୁଦ୍ଧର୍ତୁମୁପସ୍ଥାତୁଂ ଯଯୌରଵିମ୍
ସେ ନଦୀ କୂଳରୁ ପାଣି ଆଣିବାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସୁସ୍ପଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତିର୍ଭଗଵାଂସ୍ତେଜୋମଣ୍ଡଲଵାନ୍ଵିଭୁଃ
ଭଗବାନ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକୃତିରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ଦେଖାଦେଲେ।
ଯଥୈଵ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ପଶ୍ଯାମି ତ୍ଵାମହଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତେ
ହେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ମୁଁ ଆକାଶରେ ଯେପରି ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖେ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଦେଖୁଛି।
କୋ ଵିଶେଷୋ ଵିଵସ୍ଵଂସ୍ତେ ସଖ୍ଯେନୋପଗତସ୍ଯ ଵୈ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ଆସିଲେ ପରେ କ'ଣ ଭିନ୍ନତା ରହିଗଲା?
ସ୍ଵକଣ୍ଠାଦଵମୁଚ୍ଯାଥ ବବନ୍ଧ ନୃପତେସ୍ତଦା
ତାପରେ ରାଜା ନିଜ ଗଳାରୁ ଖୋଲି, ସେଥିରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।