ଅର୍ଜୁନଂ ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ରାମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଵରଃ
ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂରବୀର ରାମ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତପସ୍ଵୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଵଧିଷ୍ଯତି ମହାବଲଃ
ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ବଳବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବେ।
ରାଜ୍ଞା ତେନ ଵରଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵଯମେଵ ଵୃତଃ ପୁରା
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୟଂ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା।
କୃତାସ୍ତ୍ରା ବଲିନଃ ଶୂରା ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ଯଶସ୍ଵିନଃ
ଅସ୍ତ୍ରଚାଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଳଶାଳୀ, ଶୂରବୀର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଜଯଧ୍ଵଜୋ ଵଂଶକର୍ତ୍ତା ଅଵନ୍ତିଷୁ ଵିଶାଂପତିଃ
ଜୟଧ୍ୱଜ ନାମକ, ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ରାଜବଂଶର ସ୍ଥାପକ ଏବଂ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵେଵଂ ତାଲଜଙ୍ଘା ଇତିଶ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କର ଶତପୁତ୍ର ତାଳଜଙ୍ଘା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ଵୀତିହୋତ୍ରାଶ୍ଚ ସଂଜାତା ଭୋଜାଶ୍ଚାଵନ୍ତଯସ୍ତଥା
ବୀତିହୋତ୍ର ବଂଶୀୟ, ଭୋଜ ଏବଂ ଅବନ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵୀତିହୋତ୍ରସୁତଶ୍ଚାପି ଅନନ୍ତୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନନ୍ତ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅନଷ୍ଟ ଦ୍ରଵ୍ଯତା ଚୈଵ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ବଭୂଵ ହ
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଅସୀମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଥିଲା।
ନ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନଷ୍ଟଂ ପ୍ରତିଲଭେଚ୍ଚ ସଃ
ତାଙ୍କର କେବେ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୁଏନି; ଯେଉଁଠି ନଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା, ସେଉଁଠି ପୁଣି ପାଇଯାଉଥିଲା।
ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ତେ ଵିଭଵାଶ୍ଶଶ୍ଵଦ୍ଧର୍ମଶ୍ଚାସ୍ଯ ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ
ତାଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ୁଥିଲା।
ଯଥା ଯଷ୍ଟା ଯଥା ଦାତା ତଥା ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀପତେ
ଯେପରି ସେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ରାଜା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯେଣ ଵିକ୍ରମ୍ଯ ତନ୍ନଃ ପ୍ରବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତାମ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଦମିତ ହେବା ପରେ କିପରି ଘଟିଲା, ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଆପଣ କହନ୍ତୁ।
କଥଂ ସରକ୍ଷିତା ଭୂତ୍ଵା ନାଶଯେତ ତପୋଵନମ୍
ସେ ଏତେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ତପୋବନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିଲେ?
ଭଜମାନୋ ଭଜିର୍ଦ୍ଦିଵ୍ଯୋ ଵୃଷ୍ଣିର୍ଦେଵାଵୃଧୋ ଽନ୍ଧକଃ
ଭଜମାନ, ଭଜିର, ଦିବ୍ୟ ବୃଷ୍ଣି, ଦେବାବୃଧ୍ଧ ଏବଂ ଅନ୍ଧକ।
ତେଷାଂ ହି ସର୍ଗାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵିସ୍ତରେଣ ଵୈ
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ବଂଶ ଅଛି; ସେଗୁଡ଼ିକର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସୃଂଜ ଯସ୍ଯ ସୁତେ ଦ୍ଵେ ତୁ ବାହ୍ଯକେ ତେ ଉଦାଵହତ୍
ସୃଞ୍ଜଙ୍ଗ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ନିମ୍ଲୋଚିଃ କିଙ୍କଣଶ୍ଚୈଵ ଧୃଷ୍ଟିଃ ପର ପୁରଞ୍ଜଯଃ
ନିମ୍ଲୋଚି, କିଙ୍କଣ, ଧୃଷ୍ଟି, ପରା ଓ ପୁରଞ୍ଜୟ—
ଅଯୁତାଜିତ୍ସହସ୍ରାଜିଚ୍ଛତାଜିଦିତି ନାମତଃ
ଅୟୁତାଜିତ, ସହସ୍ରାଜିତ ଓ ଶତାଜିତ—ଏହି ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିଲେ।
ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତୋ ମମ ଭୂଯାଦିତି ସ୍ମ ହ
ମୋତେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ପୁଅ ମିଳୁ—ଏହିପରି ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ସଂଯୋଜ୍ଯା ତ୍ମାନମେଵଂ ସ ପର୍ଣାଶଜଲମସ୍ପୃଶତ୍
ଏଭଳି ନିଜକୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେ ପର୍ଣ୍ଣାଶା ନଦୀର ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
କଲ୍ଯାଣତ୍ଵାନ୍ନରପତେସ୍ତସ୍ଯ ସା ନିମ୍ନଗୋତ୍ତମା
ରାଜାଙ୍କର ଉତ୍ତମତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ନଦୀ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା।
ନାଭିଗଚ୍ଛାମି ତାଂ ନାରୀଂ ଯସ୍ଯାମେଵଂଵିଧଃ ସୁତଃ
ଏପରି ପୁଅ ଥିବା ଜନାଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ କେବେ ନିକଟ ଯିବିନା।
ତସ୍ମାଦସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଚାହଂ ଭଵାମ୍ଯଦ୍ଯ ସହଵ୍ରତା
ସେଥିପାଇଁ, ଆଜି ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କର ସହଯାତ୍ରୀ ହେବି।
ଅଥ ଭୂତ୍ଵା କୁମାରୀ ତୁ ସା ଚିନ୍ତାପରମେଵ ଚ
ତାପରେ, ସେ କୁମାରୀ ହେଇ, ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ।
ତସ୍ଯାମାଧତ୍ତ ଗର୍ଭେ ସ ତେଜସ୍ଵିନମୁଦା ରଧୀଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ଏକ ତେଜସ୍ବୀ ଓ ଉତ୍ତମ ପୁଅକୁ ରଖିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତଂ ବଭ୍ରୁଂ ଦେଵାଵୃଧତ୍ତଦା
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ପୁଅ ବଭ୍ରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏକି ଦେବାବୃଧ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହେଲେ।
ଗୁଣାନ୍ଦେଵାଵୃଧସ୍ଯାପି କୀର୍ତଯନ୍ତୋ ମହାତ୍ମନଃ
ସେମାନେ ଦେବାବୃଧଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ବଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଦେଵୈର୍ଦେଵାଵୃଥଃ ସମଃ
ବଭ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ସମାନ; ଦେବାବୃଧ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଥିଲେ।
ଯେମୃତତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତା ବବ୍ରୋର୍ଦେଵାଵୃଧାଦପି
ଯେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେବାବୃଧ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିଲେ।