କର୍କୋଟକସଭାଂ ଜିତ୍ଵା ପୁରୀଂ ତତ୍ର ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
କର୍କୋଟକଙ୍କ ସଭାକୁ ଜିତି, ସେଠାରେ ନିଜ ପୁରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ ।
କ୍ରୀଡନ୍ନେଵ ସୁଖୋଦ୍ଵିଗ୍ନଃ ପ୍ରାଵୃଟ୍କାଲଂ ଚକାର ହ
ସେ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ସୁଖରେ ବି ଅସ୍ତିର ହୋଇ, ବର୍ଷା ଋତୁ ଆଣିଲେ ।
ଊର୍ମିମୁକ୍ତାର୍ତ୍ତସନ୍ନାଦା ଶଙ୍କିତାଭ୍ଯେତି ନର୍ମଦା
ତରଙ୍ଗର ଗର୍ଜନରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ନିକଟକୁ ଆସିଲା ।
ଚକାରୋଦ୍ଵୃତ୍ତଵେଲଂ ତମକାଲେ ମାରୁତୋଦ୍ଧତମ୍
ସେ ମାରୁତରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ଏହି ସମୟରେ ନିଜ ତଟକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଦେଲା ।
ଭଵନ୍ତି ଲୀନା ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟାଃ ପାତାଲସ୍ଥା ମହାସୁରାଃ
ପାତାଳରେ ବସୁଥିବା ବଡ଼ ଅସୁରମାନେ ଲୁଚିଗଲେ ଏବଂ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେଇପଡ଼ିଲେ ।
ପତିତାଵିଦ୍ଧଫେନୌଘମାଵର୍ତ୍ତକ୍ଷିପ୍ତଦୁସ୍ସହମ୍
ଫେନର ଗୁଛାରେ ଆଘାତ ପାଇ, ଆବର୍ତ୍ତରେ ବେଗରେ ଉଠି, ସେ ଅସହ୍ୟ ହୋଇଗଲା ।
ଦେଵାସୁରପରିକ୍ଷିପ୍ତଂ କ୍ଷୀରୋଦମିଵ ସାଗରମ୍
ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ତାକୁ କ୍ଷୀରସାଗର ପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ସହସା ଵିଦ୍ରୁତା ଭୀତା ଭୀମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପୋତ୍ତମମ୍
ଅଚାନକ, ଭୀମ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟରେ ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ ।
ସାଯାହ୍ନେ କଦଲୀଖଞ୍ଚ ନିଵାତେସ୍ତମିତା ଇଵ
ସାଂଜ ହେଲାବେଳେ, କଦଳୀ ଗଛମାନେ ପବନରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥିବା ପରି ସେମାନେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଇଗଲେ ।
ଲଙ୍କେଶଂ ମୋହଯିତ୍ଵା ତୁ ସବଲଂ ରାଵଣଂ ବଲାତ୍
ତାପରେ, ଲଙ୍କାର ରାବଣଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ମୋହିତ କଲେ ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ପୁଲସ୍ତ୍ଯସ୍ତମର୍ଜୁନଂ ଚ ପ୍ରସାଧଯତ୍
ତାପରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଗିଁ ଯାଇ, ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଭୂଷିତ କଲେ ।
ତସ୍ଯ ବାହୁସହସ୍ରସ୍ଯ ବଭୂଵ ଜ୍ଯାତଲସ୍ଵନଃ
ତାଙ୍କ ହଜାରଟି ଭୁଜାରୁ ଧନୁର ତାରର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା ।
ଅହୋ ମୃଧେ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଭାର୍ଗଵସ୍ତସ୍ଯ ଯୋ ଽଚ୍ଛିନତ୍
ହାଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାର୍ଗବ, ଯିଏ ସେଗୁଡିକୁ କାଟିଦେଲେ ।
ତୃଷିତେନ କଦାଚିତ୍ସ ଭିକ୍ଷିତଶ୍ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ଏକଥର, ତିଆରେ ତଳି, ଚିତ୍ରଭାନୁ ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଲେ ।
ପୁରାଣି ଘୋଷାନ୍ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ପତ୍ତନାନି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ପୁରାତନ ଗ୍ରାମ, ଗୋଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସହରଗୁଡିକ—
ସ ତସ୍ଯ ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରତାପେନ ମହାଯଶାଃ
ସେ, ଏହି ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ, ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କଲେ ।
ସ ଶୂନ୍ଯମାଶ୍ରମଂ ସର୍ଵଂ ଵରୁଣସ୍ଯାତ୍ମଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ଭାରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂନ୍ୟ ଦେଖିଲେ ।
ଯଂ ଲେଭେ ଵରୁଣଃ ପୁତ୍ରଂ ପୁରା ଭାସ୍ଵନ୍ତମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁପରି, ଭାରୁଣ ଏକ ସମୟରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ରାପଵସ୍ତଦା କ୍ରୋଧାଦର୍ଜୁନଂ ଶପ୍ତଵାନ୍ଵିଭୁଃ
ସେଠାରେ, ସେଇ ସମୟରେ, ରୋଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ୍ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତେ ଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ କୃତମନ୍ଯୋ ହନିଷ୍ଯତି
ଏହିପରି, ତୁମ ପାଇଁ ଏକ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମ କରାଯାଇଛି; ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତୁମକୁ ମାରିଦେବେ।
ଅର୍ଜୁନଂ ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ରାମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଵରଃ
ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂରବୀର ରାମ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତପସ୍ଵୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଵଧିଷ୍ଯତି ମହାବଲଃ
ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ବଳବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବେ।
ରାଜ୍ଞା ତେନ ଵରଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵଯମେଵ ଵୃତଃ ପୁରା
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୟଂ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା।
କୃତାସ୍ତ୍ରା ବଲିନଃ ଶୂରା ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ଯଶସ୍ଵିନଃ
ଅସ୍ତ୍ରଚାଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଳଶାଳୀ, ଶୂରବୀର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଜଯଧ୍ଵଜୋ ଵଂଶକର୍ତ୍ତା ଅଵନ୍ତିଷୁ ଵିଶାଂପତିଃ
ଜୟଧ୍ୱଜ ନାମକ, ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ରାଜବଂଶର ସ୍ଥାପକ ଏବଂ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵେଵଂ ତାଲଜଙ୍ଘା ଇତିଶ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କର ଶତପୁତ୍ର ତାଳଜଙ୍ଘା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ଵୀତିହୋତ୍ରାଶ୍ଚ ସଂଜାତା ଭୋଜାଶ୍ଚାଵନ୍ତଯସ୍ତଥା
ବୀତିହୋତ୍ର ବଂଶୀୟ, ଭୋଜ ଏବଂ ଅବନ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵୀତିହୋତ୍ରସୁତଶ୍ଚାପି ଅନନ୍ତୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନନ୍ତ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅନଷ୍ଟ ଦ୍ରଵ୍ଯତା ଚୈଵ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ବଭୂଵ ହ
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଅସୀମ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଥିଲା।
ନ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନଷ୍ଟଂ ପ୍ରତିଲଭେଚ୍ଚ ସଃ
ତାଙ୍କର କେବେ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୁଏନି; ଯେଉଁଠି ନଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା, ସେଉଁଠି ପୁଣି ପାଇଯାଉଥିଲା।