ଵାରାଣସ୍ଯଧିପୋ ରାଜା କଥିତଃ ପୂର୍ଵ ଏଵ ହି
ବାରାଣସୀର ରାଜା, ସେଠିର ଅଧିପତି, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଦୁର୍ମଦସ୍ଯସୁତୋ ଧୀମାନ୍କନକୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଦୁର୍ମଦଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ପୁଅ କନକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କୃତଵୀର୍ଯଃ କୃତାଗ୍ନିଶ୍ଚ କୃତଵର୍ମା ତଥୈଵ ଚ
କୃତବୀର୍ୟ, କୃତାଗ୍ନି ଏବଂ କୃତବର୍ମା ଏହିପରି ଥିଲେ।
ଜଜ୍ଞେ ବାହୁସହସ୍ରେଣ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ନୃପଃ
ଏକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ହଜାରଟି ବାହୁ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ମାଲିକ ଥିଲେ।
ଦତ୍ତମାରାଧଯାମାସ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯୋ ଽତ୍ରିସଂଭଵମ୍
ଅତ୍ରିର ପୁତ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ପୂର୍ଵଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ତୁ ସ ଵଵ୍ରେ ପ୍ରଥମଂ ଵରମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ହଜାରଟି ବାହୁର ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କଲେ।
ଧର୍ମେଣ ପୃଥିଵୀଂ ଜିତ୍ଵା ଧର୍ମେଣୈଵାନୁପାଲନମ୍
ଧର୍ମରେ ଭୂମିକୁ ଜିତିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଏହାକୁ ଶାସନ କଲେ।
ସଂଗ୍ରାମେ ଯୁଧ୍ଯମାନସ୍ଯ ଵଧଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରଧନେ ମମ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ଆଗରେ ହେଉ।
ସପ୍ତୋଦଧିପରିକ୍ଷିପ୍ତା କ୍ଷତ୍ରେଣ ଵିଧିନା ଜିତା
ସପ୍ତ ସାଗରରେ ଘିରା ଭୂମିକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନ୍ୟାୟରେ ଜିତିଥିଲେ।
ଯୋଗୋ ଯୋଗେଶ୍ଵରସ୍ଯେଵ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵତି ମାଯଯା
ଯୋଗ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଯେପରି ଯୋଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ।
କୃତାନି ଵିଧିନା ରାଜ୍ଞା ଶ୍ରୂଯତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନ୍ୟାୟରେ ହେବା ଶୁଣିଯାଏ।
ସର୍ଵେ କାଞ୍ଚନଵେଦୀକାଃ ସର୍ଵେ ଯୂପୈଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈଃ
ସମସ୍ତ ବେଦୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା, ସମସ୍ତ ଯୂପ ମଧ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ନିତ୍ଯମେଵୋପଶୋଭିତାଃ
ସେଗୁଡିକୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସଦା ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ।
ଚରିତଂ ତସ୍ଯ ରାଜର୍ଷେର୍ମହିମାନଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ
ସେ ରାଜାର୍ଷିଙ୍କର ଆଚରଣ ଓ ମହିମା ଦେଖିବା ପରେ।
ଯଜ୍ଞୈର୍ଦାନୈସ୍ତପୋଭିଶ୍ଚ ଵିକ୍ରମେଣ ଶ୍ରୁତେନ ଚ
ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ତପ, ପ୍ରତାପ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ।
ରଥୀ ରାଜା ସାନୁଚରୋ ଯୋଗାଚ୍ଚୈଵାନୁଦୃଶ୍ଯତେ
ରଥରେ ରାଜା ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଭାଵେଣ ମହାରାଜ୍ଞଃ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ରକ୍ଷିତଃ
ମହାରାଜଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ପ୍ରଜାମାନେ ଧର୍ମରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ସ ସର୍ଵରତ୍ନଭାକ୍ସ ମ୍ରାଟ୍ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ବଭୂଵ ହ
ସେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଉପଭୋଗ କରିଥିବା ଚକ୍ରବର୍ତୀ ହେଲେ।
ସ ଏଵ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଯୋଗିତ୍ଵାଦର୍ଜୁନୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ନିଜେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଟିଦାତା ଅର୍ଜୁନ ହେଲେ।
ଭାତି ରଶ୍ମିସହସ୍ରେଣ ଶାରଦେନୈଵ ଭାସ୍କରଃ
ଶରତ୍କାଳରେ ଭାସ୍କର ହଜାରଟି କିରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
କର୍କୋଟକସଭାଂ ଜିତ୍ଵା ପୁରୀଂ ତତ୍ର ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
କର୍କୋଟକଙ୍କ ସଭାକୁ ଜିତି, ସେଠାରେ ନିଜ ପୁରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ ।
କ୍ରୀଡନ୍ନେଵ ସୁଖୋଦ୍ଵିଗ୍ନଃ ପ୍ରାଵୃଟ୍କାଲଂ ଚକାର ହ
ସେ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ସୁଖରେ ବି ଅସ୍ତିର ହୋଇ, ବର୍ଷା ଋତୁ ଆଣିଲେ ।
ଊର୍ମିମୁକ୍ତାର୍ତ୍ତସନ୍ନାଦା ଶଙ୍କିତାଭ୍ଯେତି ନର୍ମଦା
ତରଙ୍ଗର ଗର୍ଜନରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ନିକଟକୁ ଆସିଲା ।
ଚକାରୋଦ୍ଵୃତ୍ତଵେଲଂ ତମକାଲେ ମାରୁତୋଦ୍ଧତମ୍
ସେ ମାରୁତରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ଏହି ସମୟରେ ନିଜ ତଟକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଦେଲା ।
ଭଵନ୍ତି ଲୀନା ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟାଃ ପାତାଲସ୍ଥା ମହାସୁରାଃ
ପାତାଳରେ ବସୁଥିବା ବଡ଼ ଅସୁରମାନେ ଲୁଚିଗଲେ ଏବଂ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେଇପଡ଼ିଲେ ।
ପତିତାଵିଦ୍ଧଫେନୌଘମାଵର୍ତ୍ତକ୍ଷିପ୍ତଦୁସ୍ସହମ୍
ଫେନର ଗୁଛାରେ ଆଘାତ ପାଇ, ଆବର୍ତ୍ତରେ ବେଗରେ ଉଠି, ସେ ଅସହ୍ୟ ହୋଇଗଲା ।
ଦେଵାସୁରପରିକ୍ଷିପ୍ତଂ କ୍ଷୀରୋଦମିଵ ସାଗରମ୍
ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ତାକୁ କ୍ଷୀରସାଗର ପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ସହସା ଵିଦ୍ରୁତା ଭୀତା ଭୀମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପୋତ୍ତମମ୍
ଅଚାନକ, ଭୀମ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟରେ ସେମାନେ ପଳାଇଗଲେ ।
ସାଯାହ୍ନେ କଦଲୀଖଞ୍ଚ ନିଵାତେସ୍ତମିତା ଇଵ
ସାଂଜ ହେଲାବେଳେ, କଦଳୀ ଗଛମାନେ ପବନରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥିବା ପରି ସେମାନେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଇଗଲେ ।
ଲଙ୍କେଶଂ ମୋହଯିତ୍ଵା ତୁ ସବଲଂ ରାଵଣଂ ବଲାତ୍
ତାପରେ, ଲଙ୍କାର ରାବଣଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ମୋହିତ କଲେ ।