ପୁତ୍ରସଂକ୍ରାମିତଶ୍ରୀସ୍ତୁ ପ୍ରୀତିମା ନଭଵନ୍ନୃପଃ
ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଦେଇ ରାଜା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।
ପ୍ରୀତିମାନଭଵଦ୍ରାଜା ଭାରମାଵେଶ୍ଯ ବନ୍ଧୁଷୁ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାୟିତ୍ୱ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ ।
ଯାଭିଃ ପ୍ରତ୍ଯାହରେତ୍କାମାତ୍କୂର୍ମୌଂଽଗାନୀଵ ସର୍ଵଶଃ
ଯେଉଁପରି ଏକ କୁମିର ନିଜ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଟାଣି ନେଇଥାଏ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
ହଵିଷା କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମେଵ ଭୂଯ ଏଵାଭିଵର୍ଦ୍ଧତେ
ଯେପରି ହବି ଦେବାରେ କଳା ପଥ ପୁଣି ବଢ଼ିଯାଏ, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଉନ୍ନତି ପାଏ ।
ନାଲମେକସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵମିତି ପଶ୍ଯନ୍ନ ମୁହ୍ଯତି
ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏକ ଲୋକ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଦେଖି, ସେ କେବେ ମୁହଁ ହରାଏ ନାହିଁ।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ବ୍ରହ୍ମ ସଂପଦ୍ଯତେ ତଦା
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ସେ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଯଦା ନେଚ୍ଛତି ନ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ବ୍ରହ୍ମ ସଂପଦ୍ଯତେ ତଦା
ଯେତେବେଳେ କେହି ଚାହେଁ ନାହିଁ, ଘୃଣା କରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯୈଷା ପ୍ରାଣାନ୍ତିକୋ ରୋଗସ୍ତାଂ ତୃଷ୍ଣାଂ ତ୍ଯଜତଃ ସୁଖମ୍
ଏହି ତୃଷ୍ଣା ହେଉଛି ଜୀବନ ଶେଷ ହେବା ରୋଗ; ଏହାକୁ ଛାଡିଲେ ସୁଖ ମିଳେ।
ଜୀଵିତାଶା ଧନାଶା ଚ ଜୀର୍ଯତୋ ଽପି ନ ଜୀର୍ଯତି
ଜୀବନ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଆଶା ଦେହ ଝରିଯାଏ ମଧ୍ୟ ଝରେ ନାହିଁ।
କୃଷ୍ଣାକ୍ଷଯସୁଖସ୍ଯୈତତ୍କଲାଂ ନର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ସୁଖର ସୋଳ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଏହା ପରି ହୁଏ ନାହିଁ।
ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗେ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ଚ ମହାଯଶାଃ
ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗରେ ତପସ୍ୟା କରି, ସେଠାରେ ଏକ ମହାନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଵଂଶାସ୍ତୁ ପଞ୍ଚୈତେ ପୁଣ୍ଯା ଦେଵର୍ଷିସତ୍କୃତାଃ
ତାଙ୍କର ପଞ୍ଚଟି ବଂଶ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।
ଧନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଵା ନାଯୁଷ୍ମାନ୍କୀର୍ତ୍ତିମାଂଶ୍ଚ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଯେ ଲୋକ ଧନ୍ୟ, ସନ୍ତାନବାନ୍, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଯଯାତେଶ୍ଚାରିତଂ ସର୍ଵଂ ପଠଞ୍ଛୃଣ୍ଵନ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଯୟାତିଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଓ ଶୁଣିବାରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ, ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଵିସ୍ତରେଣାନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ଗଦତୋ ମେ ନିବୋଧତ
ଏବେ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଏକ ପରେ ଏକ କଥା କହୁଛି, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସହସ୍ରଜିଦଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କ୍ରୋଷ୍ଟୁର୍ନୀଲୋଞ୍ଜିକୋ ଲଘୁଃ
ସହସ୍ରଜିତ, ତାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଷ୍ଟୁ, ନୀଳଞ୍ଜିକ ଓ ଲଘୁ।
ଶତଜିତ୍ତନଯାଃ ଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ଶତଜିତଙ୍କ ତିନିଜଣ ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧାର୍ମିକ।
ହୈହଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଧର୍ମନେତ୍ର ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ହୈହୟଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧର୍ମନେତ୍ର ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ।
ସଂଜ୍ଞେଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ମହିଷ୍ମାନ୍ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ସଞ୍ଜ୍ଞେୟଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ମହିଷ୍ମାନ୍ ନାମକ ରାଜା।
ଵାରାଣସ୍ଯଧିପୋ ରାଜା କଥିତଃ ପୂର୍ଵ ଏଵ ହି
ବାରାଣସୀର ରାଜା, ସେଠିର ଅଧିପତି, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଦୁର୍ମଦସ୍ଯସୁତୋ ଧୀମାନ୍କନକୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଦୁର୍ମଦଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ପୁଅ କନକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କୃତଵୀର୍ଯଃ କୃତାଗ୍ନିଶ୍ଚ କୃତଵର୍ମା ତଥୈଵ ଚ
କୃତବୀର୍ୟ, କୃତାଗ୍ନି ଏବଂ କୃତବର୍ମା ଏହିପରି ଥିଲେ।
ଜଜ୍ଞେ ବାହୁସହସ୍ରେଣ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ନୃପଃ
ଏକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ହଜାରଟି ବାହୁ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ମାଲିକ ଥିଲେ।
ଦତ୍ତମାରାଧଯାମାସ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯୋ ଽତ୍ରିସଂଭଵମ୍
ଅତ୍ରିର ପୁତ୍ର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ପୂର୍ଵଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ତୁ ସ ଵଵ୍ରେ ପ୍ରଥମଂ ଵରମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ହଜାରଟି ବାହୁର ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କଲେ।
ଧର୍ମେଣ ପୃଥିଵୀଂ ଜିତ୍ଵା ଧର୍ମେଣୈଵାନୁପାଲନମ୍
ଧର୍ମରେ ଭୂମିକୁ ଜିତିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଏହାକୁ ଶାସନ କଲେ।
ସଂଗ୍ରାମେ ଯୁଧ୍ଯମାନସ୍ଯ ଵଧଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରଧନେ ମମ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ଆଗରେ ହେଉ।
ସପ୍ତୋଦଧିପରିକ୍ଷିପ୍ତା କ୍ଷତ୍ରେଣ ଵିଧିନା ଜିତା
ସପ୍ତ ସାଗରରେ ଘିରା ଭୂମିକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନ୍ୟାୟରେ ଜିତିଥିଲେ।
ଯୋଗୋ ଯୋଗେଶ୍ଵରସ୍ଯେଵ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵତି ମାଯଯା
ଯୋଗ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଯେପରି ଯୋଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ।