ପ୍ରଜା ଚ ଯୌଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିନଶିଷ୍ଯତ୍ଯନୋ ତଵ
ଅନୁ, ତୁମ ପିଲାମାନେ ଯୌବନ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ।
ପୂରୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ପୁରୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କର।
କାଵ୍ଯସ୍ଯୋଶନସଃ ଶାପାନ୍ନ ଚ ତୃପ୍ତୋ ଽସ୍ମିଯୌଵନେ
କାବ୍ୟ ଉଶନାଙ୍କ ଶାପରୁ, ମୁଁ ଯୌବନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତେ ପ୍ରତିଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଯୌବନ ଫେରାଇଦେବି।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୁତ୍ରଃ ପିତରମଞ୍ଜସା
ଏଭଳି କହିଲେ, ପୁଅ ସରଳ ଭାବେ ବାପାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯେ ଚ ତେ ରାଜନ୍ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ରାଜା, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଜରଯାହଂ ପ୍ରତିଚ୍ଛନ୍ନୋ ଵଯୋରୂପଧରସ୍ତଵ
ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଢାକାଯିବି, ତୁମର ବୟସ୍ ଓ ରୂପ ଧାରଣ କରିବି।
ପୂରୋ ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ପ୍ରୀତଶ୍ଚେଦଂ ଦଦାମି ତେ
ପୁରୁ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି; ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ତୁମେ ଖୁସି ଥିଲେ, ଏହି ଦେଉଛି।
ପୂରୋରନୁମତୋ ରାଜା ଯଯାତିଃ ସ୍ଵଜରାଂ ତତଃ
ପୂରୁଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ ରାଜା ଯୟାତି ନିଜର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ପୁନର୍ବାର ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଗୌରଵେଣାଥ ଵଯସା ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ
ସମ୍ମାନ ଓ ବୟସ୍ ଦ୍ୱାରା, ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୟାତି,
ଯଥାକାମଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାଲଂ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା, ଉତ୍ସାହ, ସମୟ ଓ ସୁଖ ଅନୁଯାୟୀ,
ଦେଵାନତର୍ପଯଦ୍ଯଜ୍ଞୈଃ ପିତୄଞ୍ଶ୍ରାଦ୍ଧୈସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ।
ଅତିଥୀନନ୍ନପାନୈଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଯଂଶ୍ଚ ପରିପାଲନୈଃ
ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ, ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ।
ଧର୍ମେଣ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଯଥାଵଦନୁରଞ୍ଜଯତ୍
ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ସ ରାଜା ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଯୁଵା ଵିଷଯଗୋଚରଃ
ସେ ରାଜା, ସିଂହ ପଦ ଚାଳି, ଯୁବା ଓ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ସ ମାର୍ଗମାଣଃ କାମାନାମତଦ୍ଦୋଷନିଦର୍ଶନାତ୍
ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ଦୋଷ ଦେଖିଲେ।
ଅପଶ୍ଯତ୍ସ ଯଦା ତାନ୍ଵୈ ଵର୍ଦ୍ଧମାନାନ୍ନୃପସ୍ତଦା
ରାଜା ଦେଖିଲେ ଯେ, ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ବଢିବାରେ ଲାଗିଛି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ସ ତୁ ତାନ୍କାମାଂସ୍ତୃପ୍ତଃ ଖିନ୍ନଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵଃ
ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ରାଜା ଏକାଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲେ।
ପରିସଂଖ୍ଯାଯ କାଲେ ଚ କଲାଃ କାଷ୍ଠାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସମୟର ଭାଗ—କଳା ଓ କାଷ୍ଠାଗୁଡିକୁ ଗଣନା କରିଲେ।
ଯଥା ସୁଖଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାଲମରିନ୍ଦମ
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା, ଉତ୍ସାହ ଓ ଯଥାସମୟରେ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି,
ପୂରୋ ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଗୃହାଣ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଯୌଵନମ୍
“ପୂରୁ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି। ତୁମକୁ ଶୁଭ ହେଉ। ତୁମ ନିଜ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ନେଇ ନିଅ।”
ପ୍ରତିପେଦେ ଜରାଂ ରାଜା ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ
ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଯୟାତି ପୁନର୍ବାର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଅଭିଷେକ୍ତୁକାମଂ ଚ ନୃପଂ ପୂରୁଂ ପୁତ୍ରଂ କନୀଯସମ୍
ସେ ନିଜ ସବୁଠୁ କମ୍ ପୁତ୍ର ପୂରୁଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
କଥଂ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ନପ୍ତାରଂ ଦେଵଯାନ୍ଯାଃ ସୁତଂ ପ୍ରଭୋ
“ପ୍ରଭୁ, ଶୁକ୍ରଙ୍କର ନତି ଓ ଦେବୟାନୀଙ୍କର ପୁତ୍ର କିପରି ହେବେ?
ଯଦୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ତଵ ସୁତୋ ଜାତସ୍ତମନୁଦତୁର୍ଵସୁଃ
ତୁମର ଜେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଯଦୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁର୍ବସୁ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।
ସୁତଃ ସଂବୋଧଯାମସ୍ତ୍ଵାଂ ଧର୍ମଂ ସମନୁପାଲଯ
“ପୁତ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଜଣାଉଛୁ: ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କର।”
ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖା ଵର୍ଣାଃ ସର୍ଵେ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମେ ଵଚଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ମାତାପିତ୍ରୋର୍ଵଚନକୃଦ୍ଵୀରଃ ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ମାତା ବାପାଙ୍କ କଥା ମାନି କାମ କରୁଥିବା ପୁଅକୁ ସମସ୍ତେ ବୀର ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ।
ପ୍ରତିକୂଲଃ ପିତୁର୍ଯଶ୍ଚ ନ ସ ପୁତ୍ରଃ ସତାଂମତଃ
ଯେଉଁ ପୁଅ ବାପାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରେ, ସେ ପୁଅକୁ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ପୁଅ ଭାବେ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଯଦୁନାହମଵଜ୍ଞାତସ୍ତଥା ତୁର୍ଵସୁନାପି ଚ
ମୁଁ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ହୋଇଥିଲି ।