ଵାସସ୍ତେ ପାପ ମ୍ଲେଚ୍ଛେଷୁ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମର ବାସ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ପାପୀ ଦେଶୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେବ।
ଏଵଂ ତୁ ତୁର୍ଵସୁଂଶପ୍ତ୍ଵା ଯଯାତିଃ ସୁତମାତ୍ମନଃ
ଏଭଳି ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ, ଯୟାତି ନିଜ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ଵର୍ଣରୂପଵିନାଶିନୀମ୍
ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତୁମେ ଏମିତି ଏକ ଦେହ ଧାରଣ କର, ଯାହା ଜାତି ଓ ରୂପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତେ ପ୍ରତିଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଯୌବନ ଫେରାଇଦେବି।
ନ ସୁଖଂ ଚାସ୍ଯ ଭଵତି ନ ଜରାଂ ତେନ କାମଯେ
ସେ କେବେ ଖୁସି ପାଇବେ ନାହିଁ, ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ତାହା ପାଇଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି
ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଯୌବନ ମୋତେ ଦେଉନାହଁ।
ନୌପ୍ଲଵୋତ୍ତରସଂଚାରସ୍ତଵ ନିତ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ କେବେ ନୌକାରେ ନଦୀ ଅଟକି ପାରିହେବେ ନାହିଁ।
ଅନୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପାଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ଅନୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କର।
ନ ଜୁହୋତି ସ କାଲେ ଽଗ୍ନିଂ ତାଂ ଜରାଂ ନାଭିକାମଯେ
ସେ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଉନାହିଁ; ଏହି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି
ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଯୌବନ ମୋତେ ଦେଉନାହଁ।
ପ୍ରଜା ଚ ଯୌଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିନଶିଷ୍ଯତ୍ଯନୋ ତଵ
ଅନୁ, ତୁମ ପିଲାମାନେ ଯୌବନ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ।
ପୂରୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ପୁରୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କର।
କାଵ୍ଯସ୍ଯୋଶନସଃ ଶାପାନ୍ନ ଚ ତୃପ୍ତୋ ଽସ୍ମିଯୌଵନେ
କାବ୍ୟ ଉଶନାଙ୍କ ଶାପରୁ, ମୁଁ ଯୌବନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତେ ପ୍ରତିଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଣି ଯୌବନ ଫେରାଇଦେବି।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୁତ୍ରଃ ପିତରମଞ୍ଜସା
ଏଭଳି କହିଲେ, ପୁଅ ସରଳ ଭାବେ ବାପାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯେ ଚ ତେ ରାଜନ୍ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ରାଜା, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ସହିତ ପାପ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଜରଯାହଂ ପ୍ରତିଚ୍ଛନ୍ନୋ ଵଯୋରୂପଧରସ୍ତଵ
ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଢାକାଯିବି, ତୁମର ବୟସ୍ ଓ ରୂପ ଧାରଣ କରିବି।
ପୂରୋ ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ପ୍ରୀତଶ୍ଚେଦଂ ଦଦାମି ତେ
ପୁରୁ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି; ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ତୁମେ ଖୁସି ଥିଲେ, ଏହି ଦେଉଛି।
ପୂରୋରନୁମତୋ ରାଜା ଯଯାତିଃ ସ୍ଵଜରାଂ ତତଃ
ପୂରୁଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ ରାଜା ଯୟାତି ନିଜର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ପୁନର୍ବାର ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଗୌରଵେଣାଥ ଵଯସା ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ
ସମ୍ମାନ ଓ ବୟସ୍ ଦ୍ୱାରା, ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୟାତି,
ଯଥାକାମଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାଲଂ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା, ଉତ୍ସାହ, ସମୟ ଓ ସୁଖ ଅନୁଯାୟୀ,
ଦେଵାନତର୍ପଯଦ୍ଯଜ୍ଞୈଃ ପିତୄଞ୍ଶ୍ରାଦ୍ଧୈସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ।
ଅତିଥୀନନ୍ନପାନୈଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଯଂଶ୍ଚ ପରିପାଲନୈଃ
ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ, ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ।
ଧର୍ମେଣ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଯଥାଵଦନୁରଞ୍ଜଯତ୍
ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ସ ରାଜା ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଯୁଵା ଵିଷଯଗୋଚରଃ
ସେ ରାଜା, ସିଂହ ପଦ ଚାଳି, ଯୁବା ଓ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ସ ମାର୍ଗମାଣଃ କାମାନାମତଦ୍ଦୋଷନିଦର୍ଶନାତ୍
ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ଦୋଷ ଦେଖିଲେ।
ଅପଶ୍ଯତ୍ସ ଯଦା ତାନ୍ଵୈ ଵର୍ଦ୍ଧମାନାନ୍ନୃପସ୍ତଦା
ରାଜା ଦେଖିଲେ ଯେ, ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ବଢିବାରେ ଲାଗିଛି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ସ ତୁ ତାନ୍କାମାଂସ୍ତୃପ୍ତଃ ଖିନ୍ନଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵଃ
ସେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ରାଜା ଏକାଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲେ।
ପରିସଂଖ୍ଯାଯ କାଲେ ଚ କଲାଃ କାଷ୍ଠାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସମୟର ଭାଗ—କଳା ଓ କାଷ୍ଠାଗୁଡିକୁ ଗଣନା କରିଲେ।
ଯଥା ସୁଖଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାଲମରିନ୍ଦମ
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା, ଉତ୍ସାହ ଓ ଯଥାସମୟରେ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି,