କୋଟିଶୋ ଦୀଯ ମାନଂ ଚ ସୂର୍ଯସ୍ଯୋଦଯନାଦପି
ସେମାନଙ୍କର ଦାନର ପରିମାଣ କୋଟି କୋଟି ଥିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି।
ତସ୍ମାଜ୍ଜାତା ମହାସତ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମଜ୍ଞା ମୋକ୍ଷଦର୍ଶିନଃ
ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଖିଥିବା ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଯତିଧର୍ମମଵାପ୍ଯେହ ବ୍ରହ୍ମଭୂଯାଯ ତେ ଗତାଃ
ଏଠାରେ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ପରେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମସୁତୋ ଜାତଃ ପ୍ରତିପକ୍ଷୋ ମହାତପାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମର ପୁଅ ଭାବେ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ନାମକ ମହାତ୍ପାସୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୃଂଜଯସ୍ଯ ଜଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵିଜଯସ୍ତସ୍ଯ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍
ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଜୟଙ୍କ ନାଁ ଥିଲା ବିଜୟ, ସେ ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଇର୍ଯଶ୍ଵସ୍ଯ ସୁତୋ ରାଜା ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଇର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ରାଜା ସହଦେବ।
ଅହୀନସ୍ଯ ଚଯତ୍ସେନସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଥ ସଂକୃତିଃ
ଅହୀନଙ୍କଠାରୁ ଚୟତ୍ସେନ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସଂକୃତି।
ଇତ୍ଯେତେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମାଣୋ ନହୁଷସ୍ଯ ନିବୋଧତ
ଏହିଭଳି ନହୁଷଙ୍କ ବଂଶର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅଟନ୍ତି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଯତିର୍ଯଯାତିଃ ସଂଯାତିରାଯତିର୍ଵିଯତିଃ କୃତିଃ
ଯତି, ଯୟାତି, ସଂୟାତି, ଆୟତି, ବିୟତି ଏବଂ କୃତି—
କାକୁତ୍ସ୍ଥକନ୍ଯାଂ ଗାଂ ନାମ ଲେଭେ ପତ୍ନୀଂ ଯତିସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ ଯତି, କାକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ ଝିଅ ଗାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ତୁ ପଞ୍ଚାନାଂ ଯଯାତିଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯୟାତି ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେଲେ।
ଶର୍ମିଷ୍ଠାମାସୁରୀଂ ଚୈଵ ତନଯାଂ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ସେ ଆଉ ଏକ ଅସୁର କୁଳର, ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ଝିଅ ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଂ ଚାନୁଂ ଚ ପୂରୁଂ ଚ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଵାର୍ଷପର୍ଵଣୀ
ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ଝିଅ ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଏବଂ ପୁରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ରଥଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଶକ୍ରଃ ପ୍ରୀତଃ ପରମଭାସ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ଦେଇଥିଲେ।
ଯୁକ୍ତଂ ମନୋଜଵୈରଶ୍ଵୈର୍ଯେନ କନ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଵହତ୍
ସେଇ ରଥଟି ମନର ତୁଳ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଝିଅଟିକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ଯଯାତିର୍ଯୁଧି ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷୋ ଦେଵଦାନଵମାନଵୈଃ
ଯୟାତି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଯାଵତ୍ସୁଦେଶପ୍ରଭଵଃ କୌରଵୋ ଜନମେଜଯଃ
ସୁଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କୌରବ ବଂଶର ଜନମେଜୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଜଗାମ ସରଥୋ ନାଶଂ ଶାପାଦ୍ଗାର୍ଗ୍ଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ରଥ ସହିତ, ଧୀର ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କ ଶାପରେ ନାଶ ପାଇଥିଲେ।
ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିର୍ହିଂସଯା ମାସ ଲୋହଗନ୍ଧୀ ନରାଧିପଃ
ସେ ରାଜା ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଓ ହିଂସାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋହାର ଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ।
ପୌରଜାନପଦୈସ୍ତ୍ଯକ୍ତୋ ନ ଲେଭେ ଶର୍ମ କର୍ହିଚିତ୍
ପ୍ରଜା ଓ ଦେଶବାସୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗିଦେଲେ, ସେ କେବେ ଖୁସି ପାଇଲେ ନାହିଁ।
ସ ପ୍ରାଯାଚ୍ଛୌନକମୃଷିଂ ଶରଣଂ ଵ୍ଯଥିତସ୍ତଦା
ସେତେବେଳେ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ ଶୌନକ ଋଷିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।
ଯୋଜଯାମାସ ଚୈନ୍ଦ୍ରୋତଃ ଶୌନକୋ ଜନମେଜଯମ୍
ଏବଂ ଶୌନକ, ଇନ୍ଦ୍ରୋତ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ଯୋଗାଉଥିଲେ।
ସ ଲୋହଗନ୍ଧୋ ଵ୍ଯନଶତ୍ତ ସ୍ଯାଵଭୃଥମେତ୍ଯ ହ
ସେଇ ଲୋହା ଗନ୍ଧ ଥିବା ପଦାର୍ଥଟି, ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି ହେବା ପରେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ଦତ୍ତଃ ଶକ୍ରେନ ତୁଷ୍ଟେନ ଲେଭେ ତସ୍ମାଦ୍ବୃହଦ୍ରଥଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଖୁସି ହୋଇ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ, ବୃହଦ୍ରଥ ସେଥିରୁ ଏହା ପାଇଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ଵାସୁଦେଵାଯ ପ୍ରୀତ୍ଯା କୌରଵନନ୍ଦନଃ
କୌରବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ସ୍ନେହବଶତଃ, ଏହାକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ଶ୍ରେଷ୍ଟଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଚ ଯଦୁମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ପୁଅ, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାଦୁ ନାମରେ ପରିଚିତ।'
କାଵ୍ଯସ୍ଯୋଶନସଃ ଶାପାନ୍ନ ଚ ତୃପ୍ତୋ ଽସ୍ମି ଯୌଵନେ
କାବ୍ୟ ଉଶନାଙ୍କ ଶାପରୁ, ମୁଁ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ଜରାଂ ମେ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ତଂ ଯଦୁଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ
'ମୋ ବୃଦ୍ଧତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କର,' ସେ କହିଲେ; ତେବେ ଯାଦୁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସା ତୁ ଵ୍ଯାଯାମସାଧ୍ଯା ଵୈ ନ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯାମି ତେ ଜରାମ୍
'ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧତ୍ୱ କେବଳ ପ୍ରୟାସରେ ମିଳେ, ସେହି ବୃଦ୍ଧତ୍ୱ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ନେବି ନାହିଁ।'
ତସ୍ମାଜ୍ଜରାଂ ନ ତେ ରାଜନ୍ଗ୍ରହୀତୁମହମୁତ୍ସହେ
'ସେଠିପାଇଁ, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମର ବୃଦ୍ଧତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ।'