ରାଜେଯମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ କ୍ଷତ୍ର ସିଂଦ୍ରଭଯାଵହମ୍
ଏହି ରାଜସ୍ବ ବଂଶ 'ରଜିଙ୍କ ବଂଶ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।
ଦେଵାଶ୍ଚୈଵାସୁରାଶ୍ଚୈଵ ପିତାମହମଥାବ୍ରୁଵନ୍
ଦେବତାମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ ଏହିପରି ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରୂହି ନଃ ସର୍ଵଲୋକେଶ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମହେ ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ, ଆମକୁ କହ।
ଯୋତ୍ସ୍ଯତେ ତେ ଵିଜଷ୍ଯନ୍ତେ ତ୍ରୀଂଲ୍ଲୋକାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେ ତୁମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ, ସେ ତିନୋଟି ଲୋକକୁ ଜିତିବ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯତୋ ଧୃତିସ୍ତତୋ ଧର୍ମୋ ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଧୃତି ଅଛି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ଜୟ ଅଛି।
ଅଭ୍ଯଯୁର୍ଜଯମିଚ୍ଛନ୍ତଃ ସ୍ତୁଵନ୍ତୋ ରାଜସତ୍ତମମ୍
ଜୟ ଆଶା କରି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଊଚୁରସ୍ମଜ୍ଜଯାଯ ତ୍ଵଂ ଗୃହାମ ଵରକାର୍ମୁକମ୍
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଆମର ଜୟ ପାଇଁ, ଆପଣ ଉତ୍ତମ ଧନୁଷ ଧରନ୍ତୁ।'
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵାମି ଧର୍ମାତ୍ମା ତତୋ ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ରଣାଜିରେ
'ମୁଁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।'
ଅସ୍ମିନ୍ତୁ ସମଯେ ରାଜଂସ୍ତିଷ୍ଠେଥା ଦେଵନୋଦିତେ
'ଏହି ସମୟରେ, ରାଜନ୍, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ସେପରି ରୁହନ୍ତୁ।'
ଭଵିଷ୍ଯସୀଂଦ୍ରୋ ଜିତ୍ଵେତି ଦେଵୈରପି ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି କହିଲେ, 'ଜିତିଲେ ପରେ ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ।'
ସ ଵିପ୍ରନଷ୍ଟାଂ ଦେଵାନାଂ ପରମଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରିଯଂ ଵଶୀ
ସେ, ଶ୍ରୀର ଅଧିପତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଠାରୁ ହରାଇଯାଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୀକୁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆଣିଦେଲେ।
ତଂ ତଥାହ ରଜିଂ ତତ୍ର ଦେଵୈଃ ସହ ଶତକ୍ରତୁଃ
ସେଠାରେ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ରଜିଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽସି ରାଜନ୍ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
'ରାଜନ୍, ଆପଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'
ସ ତୁ ଶକ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଞ୍ଚିତସ୍ତେନ ମାଯଯା
କିନ୍ତୁ ଶକ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଠକାଯାଇଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଦେଵସଦୃଶେ ଦିଵଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀପତୌ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ,
ତାନି ପୁତ୍ରଶତାନ୍ଯସ୍ଯ ତଚ୍ଚ ସ୍ଥାନଂ ଶଚୀପତେଃ
ତାଙ୍କର ଶତଶତ ପୁଅମାନେ ଶଚୀପତି (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଅସନ୍ନ ଅବସ୍ଥାନ ପାଇଲେ।
ତତଃ କାଲେ ବହୁତିଥେ ସମତୀତେ ମହାବଲଃ
ତାପରେ ବହୁ ସମୟ କଟିଗଲାପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି—
ବଦରୀ ଫଲମାତ୍ରଂ ଵୈ ପୁରୋଡାଶଂ ଵିଧତ୍ସ୍ଵ ମେ
ମୋ ପାଇଁ ବଦରି ଫଳ ପରି ଛୋଟ ଏକ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ବ୍ରହ୍ମନ୍କୃଶୋ ଽହଂ ଵିମନା ତ୍ଦୃତରାଜ୍ଯୋ ହୃତାସନଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏବେ ଦୁର୍ବଳ, ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ରାଜ୍ୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ହରାଇଛି।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ଚୋଦିତଃଶକ୍ର ତ୍ଵଯାସ୍ଯାଂ ପୂର୍ଵମେଵ ହି
ଯଦି ଏହି କଥାରେ, ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଏଭଳି ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ—
ପ୍ରଯତିଷ୍ଯାମି ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ଧିତାର୍ଥଂ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ତେବେ, ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମର ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।
ତଥା ଶକ୍ର ଗମିଷ୍ଯାମି ମା ଭୂତ୍ତେ ଵିକ୍ଲଵଂ ମନଃ
ଏହିପରି, ହେ ଶକ୍ର, ମୁଁ ଯିବି; ତୁମ ମନ ଚିନ୍ତିତ ହେଉନାହିଁ।
ତେଷାଂ ଚ ବୁଦ୍ଧିସଂମୋହମକରୋଦ୍ବୁଦ୍ଧିସତ୍ତମଃ
ସେ ସବୁଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଶ୍ଚ ସଂବୃତ୍ତା ହତଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମାଃ
ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ସାହସ ହରାଇଗଲେ।
ହତ୍ଵା ରଜିସୁତାନ୍ସର୍ଵାନ୍କାମକ୍ରୋଧପରାଯଣାନ୍
ଯେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଲିନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ନ ସ ଦୌରାତ୍ମ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି କଥା ଯିଏ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଶୁଣାଏ, ସେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପଡ଼େନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଧନ୍ଵନ୍ତରିସଂଭଵାଦିଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ 'ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ସତଷଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
କିଂଵୀର୍ଯାଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନୋ ଜାତା ମରୁତକନ୍ଯଯା
ମରୁତଙ୍କ କନ୍ୟାଠାରୁ ଯେଉଁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ କେମିତି ଥିଲା?
ମାସିମାସି ମହାତେଜାଃ ଷଷ୍ଟିସଂଵତ୍ସରାନ୍ନୃପ
ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମାସ ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ଥିଲେ—
ଅକ୍ଷଯ୍ଯାନ୍ନଂ ଦଦୁଃ ପ୍ରୀତାଃ ସର୍ଵକାମପରିଚ୍ଛଦମ୍
ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଅକ୍ଷୟ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ।