ଅଥ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ କ୍ରୋଧୋ ରାଜାନମାଵିଶତ୍
ବହୁ ଦିନ ପରେ ରାଜାଙ୍କ ମନରେ କ୍ରୋଧ ଆସିଗଲା।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ଵରାଂଶ୍ଚ ଶତଶୋ ନ କିଞ୍ଚିନ୍ନଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ଆମ ପ୍ରତି ଭଲପାଇ ଶତଶଃ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଆମେ କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ସ ଯାଚିତଶ୍ଚ ବହୁଶୋ ଦେଵ୍ଯା ମେ ପୁତ୍ରକାରଣାତ୍
ରାନୀ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଅତୋ ନାର୍ହତି ପୂଜା ତୁ ମତ୍ସକାଶାତ୍କଥଞ୍ଚନ
ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ତୁ ସ ଵିନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମା ରାଜକିଲ୍ବିଷୀ
ଏପରି ଭାବି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପୀ ରାଜା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ଭଗ୍ନମାଯତନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜାନମଶପତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅକସ୍ମାତ୍ତୁ ପୁରୀ ଶୂନ୍ଯା ଭଵିତ୍ରୀତେ ନରାଧିପ
ହେ ନରପତି, ହଠାତ୍ ତୁମର ସହର ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବ।
ଶପ୍ତ୍ଵା ପୁରୀଂ ନିକୁଂଭସ୍ତୁ ମହାଦେଵମଥାନଯତ୍
ସହରକୁ ଶାପ ଦେଇ, ନିକୁମ୍ଭ ପରେ ମହାଦେବଙ୍କଠାରେ ଗଲେ।
ତୁଲ୍ଯାଂ ଦେଵଵିଭୂତ୍ଯା ତୁ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ମହାମନାଃ
ସେ ମହାମନା ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ସମାନ ଥିଲେ।
ଦେଵ୍ଯା କ୍ରୀଡାର୍ଥମୀଶାନୋ ଦେଵୋ ଵାକ୍ଯମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଖେଳ ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନାହଂ ଦେଵି ଗମିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵନ୍ଯତ୍ରେଦଂ ଵିହାଯ ଵୈ
ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନକୁ ଯିବି ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାତ୍ତଦଵିମୁକ୍ତଂ ହି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵେନ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ସେହିପରି, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେବତା ନିଜେ 'ଅବିମୁକ୍ତ' ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵସେଦ୍ଭଵୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ ଭବ ଦେବ ରହିଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ କଲୌ ଯାତି ତତ୍ପୁରଂ ତୁ ମହାତ୍ମନଃ
କଳିଯୁଗରେ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ସହର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚିଯାଏ ।
ଏଵଂ ଵାରାଣସୀ ଶପ୍ତା ନିଵେଶଂ ପୁନରାଗତା
ଏଭଳି ଭାବେ, ଶାପିତ ହୋଇଥିବା ବାରାଣସୀ ପୁନଃ ଜନବସ୍ତିରେ ଫେରିଆସିଲା ।
ହତ୍ଵା ନିଵେଶଯାମାସ ଦିଵୋଦାସୋ ନରାଧିପଃ
ହତ୍ୟା କରି, ରାଜା ଦିବୋଦାସ ସେଠାରେ ନିବାସ କଲେ ।
ଭଦ୍ରସେନସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଦୁର୍ମଦୋ ନାମ ନାମତଃ
ଭଦ୍ରସେନଙ୍କର ପୁଅର ନାମ ଦୁର୍ମଦ ଥିଲା ।
ଦିଵୋଦାସାଦ୍ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଵୀରୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଃ
ଦିବୋଦାସଙ୍କଠୁ, ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ, ସାହସିକ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ଜନ୍ମିଥିଲେ ।
ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତ ମହାରାଜ ତଦା ତେନ ଵିଧିତ୍ସତା
ହେ ମହାରାଜା, ସେ ସମୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଶେଷ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ କରିଥିଲେ ।
ଵତ୍ସପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯଲର୍କସ୍ତୁ ସନ୍ନତିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ବତ୍ସପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅଳର୍କ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସନ୍ନତି ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷଶତାନି ଚ
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଓ ଷଷ୍ଟି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ରସାଦେନ ପରମାଯୁରଵାପ୍ତଵାନ୍
ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ରମ୍ଯାମାଵାସଯାମାସ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ନୃପଃ
ରାଜା ସୁନ୍ଦର ବାରାଣସୀ ସହରକୁ ନିଜ ଆବାସ କଲେ ।
ସୁନୀଥସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷୈମାଖ୍ଯୋ ନାମ ଧାର୍ମିକଃ
ସୁନୀଥଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧର୍ମିକ କ୍ଷୈମ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ।
ସୁକେତୁତନଯଶ୍ଚାପି ଧର୍ମକେତୁରିତି ଶ୍ରୁତଃ
ସୁକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମକେତୁ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ।
ସତ୍ଯକେତୁସୁତଶ୍ଚାପି ଵିଭୁର୍ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ବିଭୁ, ଜନସମୁଦାୟର ନାୟକ ଥିଲେ ।
ସୁକୁମାରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଃ ସୁଧାର୍ମିକଃ
ସୁକୁମାରଙ୍କର ପୁଅ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ବହୁତ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ ।
ଵେଣୁହୋତ୍ରସୁତଶ୍ଚାପି ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ଵୈ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ବେଣୁହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଗାର୍ଗ୍ୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋଷି ଥିଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ଚୈଵ ତଯୋଃ ପୁତ୍ରାଃ ସୁଧାର୍ମିକାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେତେ କାଶ୍ଯପାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ରଜେରପି ନିବୋଧତ
ଏହିପରି କାଶ୍ୟପଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଗଲା; ବର୍ତ୍ତମାନ ରଜିଙ୍କ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।