ଗଣେଶ୍ଵର ପୁରୀଂ ଗତ୍ଵା ଶୂନ୍ଯାଂ ଵାରାଣସୀଂ କୁରୁ
ହେ ଗଣନାୟକ, ସହରକୁ ଯାଅ ଏବଂ ବାରାଣସୀକୁ ଶୂନ୍ୟ କର।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ନିକୁଂଭସ୍ତୁ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରା
ତାପରେ ପୁରାତନ କାଳରେ ନିକୁମ୍ଭ ବାରାଣସୀ ସହରକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରେଯସ୍ତେ ଽହଂ କରିଷ୍ଯାମି ସ୍ଥାନଂ ମେ ରୋଚଯାନଘ
ହେ ପାପରହିତ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଅନୁକୂଳ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବି, ଯାହା ମୋତେ ଭଲ ଲାଗେ।
ତଥା ସ୍ଵପ୍ନେ ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଂ କାରିତଵାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ସ୍ଵପ୍ନରେ ଯେପରି ଦେଖିଥିଲେ, ସେପରି ସମସ୍ତ କାମ ବ୍ରାହ୍ମଣେ କରିଥିଲେ।
ପୂଜା ତୁମହତୀ ଚୈଵ ନିତ୍ଯମେଵ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯତେ
ସେଠାରେ ଦିନେ ଦିନେ ବଡ଼ ପୂଜା ହେଉଥିଲା।
ଅନ୍ନପ୍ରଦାନଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ହ୍ଯତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ସହିତ ସେଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲା।
ତତୋ ଵରସହସ୍ରାଣି ନାଗରାଣାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ତାପରେ ସେ ନାଗରିକମାନେକୁ ହଜାର ହଜାର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ମହିଷୀ ଶ୍ରେଷ୍ଟା ସୁଯଶା ନାମ ଵିଶ୍ରୁତା
ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ରାନୀ ସୁଯଶା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ପୂଜାଂ ତୁ ଵିପୁଲାଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵୀ ପୁତ୍ରାନଯାଚତ
ରାନୀ ବହୁ ପୂଜା କରି ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।
ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ପୁତ୍ରାଂସ୍ତୁ ନିକୁଂଭଃ କାରଣେନ ତୁ
କିନ୍ତୁ କିଛି କାରଣରୁ ନିକୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନ ଦେଇନଥିଲେ।
ଅଥ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ କ୍ରୋଧୋ ରାଜାନମାଵିଶତ୍
ବହୁ ଦିନ ପରେ ରାଜାଙ୍କ ମନରେ କ୍ରୋଧ ଆସିଗଲା।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ଵରାଂଶ୍ଚ ଶତଶୋ ନ କିଞ୍ଚିନ୍ନଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ଆମ ପ୍ରତି ଭଲପାଇ ଶତଶଃ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଆମେ କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ସ ଯାଚିତଶ୍ଚ ବହୁଶୋ ଦେଵ୍ଯା ମେ ପୁତ୍ରକାରଣାତ୍
ରାନୀ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଅତୋ ନାର୍ହତି ପୂଜା ତୁ ମତ୍ସକାଶାତ୍କଥଞ୍ଚନ
ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ତୁ ସ ଵିନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମା ରାଜକିଲ୍ବିଷୀ
ଏପରି ଭାବି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପୀ ରାଜା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ଭଗ୍ନମାଯତନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜାନମଶପତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅକସ୍ମାତ୍ତୁ ପୁରୀ ଶୂନ୍ଯା ଭଵିତ୍ରୀତେ ନରାଧିପ
ହେ ନରପତି, ହଠାତ୍ ତୁମର ସହର ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବ।
ଶପ୍ତ୍ଵା ପୁରୀଂ ନିକୁଂଭସ୍ତୁ ମହାଦେଵମଥାନଯତ୍
ସହରକୁ ଶାପ ଦେଇ, ନିକୁମ୍ଭ ପରେ ମହାଦେବଙ୍କଠାରେ ଗଲେ।
ତୁଲ୍ଯାଂ ଦେଵଵିଭୂତ୍ଯା ତୁ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ମହାମନାଃ
ସେ ମହାମନା ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ସମାନ ଥିଲେ।
ଦେଵ୍ଯା କ୍ରୀଡାର୍ଥମୀଶାନୋ ଦେଵୋ ଵାକ୍ଯମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଖେଳ ପାଇଁ ଈଶ୍ଵର ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନାହଂ ଦେଵି ଗମିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵନ୍ଯତ୍ରେଦଂ ଵିହାଯ ଵୈ
ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନକୁ ଯିବି ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାତ୍ତଦଵିମୁକ୍ତଂ ହି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵେନ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ସେହିପରି, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେବତା ନିଜେ 'ଅବିମୁକ୍ତ' ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଯସ୍ମିନ୍ଵସେଦ୍ଭଵୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ ଭବ ଦେବ ରହିଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ କଲୌ ଯାତି ତତ୍ପୁରଂ ତୁ ମହାତ୍ମନଃ
କଳିଯୁଗରେ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ସହର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚିଯାଏ ।
ଏଵଂ ଵାରାଣସୀ ଶପ୍ତା ନିଵେଶଂ ପୁନରାଗତା
ଏଭଳି ଭାବେ, ଶାପିତ ହୋଇଥିବା ବାରାଣସୀ ପୁନଃ ଜନବସ୍ତିରେ ଫେରିଆସିଲା ।
ହତ୍ଵା ନିଵେଶଯାମାସ ଦିଵୋଦାସୋ ନରାଧିପଃ
ହତ୍ୟା କରି, ରାଜା ଦିବୋଦାସ ସେଠାରେ ନିବାସ କଲେ ।
ଭଦ୍ରସେନସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଦୁର୍ମଦୋ ନାମ ନାମତଃ
ଭଦ୍ରସେନଙ୍କର ପୁଅର ନାମ ଦୁର୍ମଦ ଥିଲା ।
ଦିଵୋଦାସାଦ୍ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଵୀରୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଃ
ଦିବୋଦାସଙ୍କଠୁ, ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ, ସାହସିକ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ଜନ୍ମିଥିଲେ ।
ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତ ମହାରାଜ ତଦା ତେନ ଵିଧିତ୍ସତା
ହେ ମହାରାଜା, ସେ ସମୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଶେଷ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ କରିଥିଲେ ।
ଵତ୍ସପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯଲର୍କସ୍ତୁ ସନ୍ନତିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ବତ୍ସପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅଳର୍କ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସନ୍ନତି ।