ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉଵୋଦ୍ଧାତ ପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଅମାଵସୁଵଂଶାନୁକୀର୍ତ୍ତନଂ ନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପଖଣ୍ଡରେ, ଭାର୍ଗବ ଚରିତ୍ରରେ, ଅମାବସୁଙ୍କ ବଂଶର ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛଅଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସ୍ଵର୍ଭାନୁତ ନଯାଯାଂ ତେ ପ୍ରଭାଯାଂ ଜଜ୍ଞିରେ ନୃପାଃ
ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ପ୍ରଭା ବଂଶରୁ ଏହି ରାଜାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ରଂଭୋ ରଜିରନେନାଶ୍ଚ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ରମ୍ଭ, ରଜିନ ଓ ଅନେନ, ଏମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସୁନହୋତ୍ରସ୍ଯ ଦାଯାଦାସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ସୁନହୋତ୍ରଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ବହୁତ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରୋ ଗୃତ୍ସମଦସ୍ଯାପି ଶୁନକୋ ଯସ୍ଯ ଶୌନକଃ
ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୁନକ, ଯାହାଠାରୁ ଶୌନକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଏତସ୍ଯ ଵଂଶେସଂଭୂତା ଵିଚିତ୍ରୈଃ କର୍ମଭିର୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହି ବଂଶରୁ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଶୌନକାଶ୍ଚାର୍ଷ୍ଟିଷେଣାଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରୋପେତା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଶୌନକ ଓ ଋଷ୍ଟିଷେଣ ସହିତ କିଛି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିଲେ।
ଧନ୍ଵଶ୍ଚ ଦୀର୍ଘତପସୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଧନ୍ଵନ୍ତରୀସ୍ତତଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଧନ୍ୱା ଓ ପରେ ଜ୍ଞାନୀ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଥିଲେ।
ଅଥୈନମୃଷଯଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୂତଂ ଵାକ୍ଯମିଦ ପୁନଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚି ସୂତଙ୍କୁ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ:
ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମସ୍ତନ୍ନୋବ୍ରୂହି ପରନ୍ତପ
ଆମେ ଏହି କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି ଆମକୁ କହ, ଶତ୍ରୁନିବାରକ।
ସ ସଂଭୂତଃ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ମଥ୍ଯମାନେ ଽମୃତେ ପୁରା
ପୁରାତନ ସମୟରେ ଅମୃତ ମଥିବାବେଳେ ସେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ସଦ୍ଯଃସଂସିଦ୍ଧକାର୍ଯଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଖସ୍ଥିତଃ
ଯାହାଙ୍କ କାମ ତୁରନ୍ତ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, ସେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।
ଅବ୍ଜଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତଂ ତନଯୋ ଽସ୍ମି ତଵ ପ୍ରଭୋ
ପଦ୍ମଯୋନି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ସେ ତୁମର ପୁଅ।'
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତଥ୍ଯଂ ପ୍ରୋଵାଚ ସ ପ୍ରଭୁଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟ ଦେଖି, ସେ ପ୍ରଭୁ ତାହା ଅନୁଯାୟୀ କହିଲେ।
ଵେଦେଷୁ ଵିଧିଯୁକ୍ତଂ ଚ ଵିଧିହୋତ୍ରଂ ମହର୍ଷିଭିଃ
ବେଦ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଯେପରି ନିୟମ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାଅନୁଯାୟୀ ହୋମ କ୍ରିୟା ହୁଏ।
ଅର୍ଵାକ୍ସୂତୋ ଽସି ହେ ଦେଵ ତଵ ମନ୍ତ୍ରୋ ନ ଵୈ ପ୍ରଭୋ
ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସୂତ ଜନ୍ମର, ତୁମର ମନ୍ତ୍ର ନାହିଁ, ପ୍ରଭୁ।
ଅଣିମାଦିଯୁତାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତସ୍ତତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯସି
ସେଠାରେ ତୁମେ ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ସହିତ ସଫଳତା ପାଇବ।
ଚା (ଚ) ତୁର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଘୃତୈର୍ଗଵ୍ଯୈର୍ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଚାରିଟି ମନ୍ତ୍ର, ଘୃତ ଓ ଗୋ-ଉତ୍ପାଦ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ଅଵଶ୍ଯଭାଵୀହ୍ଯର୍ଥୋ ଽଯଂ ପ୍ରାଗ୍ଦୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵବ୍ଜଯୋନିନା
ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବା, ପୂର୍ବରୁ ପଦ୍ମଯୋନି ଦେଖିଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁରନ୍ତର୍ଦଧେ ତତଃ
ସେହିପାଇଁ, ବର ଦେଇ ବିଷ୍ଣୁ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପୁତ୍ରକାମସ୍ତପସ୍ତେପେ ନୃପୋ ଦୀର୍ଘତପାସ୍ତଥା
ପୁଅ ଆଶାରେ ରାଜା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ତତୋ ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ନୃପମ୍
ତାପରେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବର ଦେଲେ।
ତଥେତି ସମନୁଜ୍ଞାଯ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧାତ୍ପ୍ରଭୁଃ
'ଏହିପରି ହେଉ,' ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରି, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
କାଶିରାଜୋ ମହାରାଜଃ ସର୍ଵ ରୋଗପ୍ରଣାଶନଃ
କାଶୀର ରାଜା, ମହାରାଜା, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ କରିଥିଲେ।
ତମଷ୍ଟଧା ପୁନର୍ଵ୍ଯସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ସେ ପୁଣି ଏହାକୁ ଆଠ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି, ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶିଖାଇଦେଲେ।
ଅଥ କେତୁମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ଭୀମରଥୋ ନୃପଃ
ତାପରେ କେତୁମତଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମରଥ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦିଵୋଦାସ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵାରାଣସ୍ଯଧିପୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ଦିବୋଦାସ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ଏବଂ ବାରାଣସୀର ରାଜା ହେଲେ।
ଶୂନ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମାସ କ୍ଷେମକୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏକ କ୍ଷେମକ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଶୂନ୍ୟ ପଡ଼ିଥିବା ସେଠି ଗଁଠି ହେଲେ।
ଶୂନ୍ଯା ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ଭଵିତ୍ରୀତି ପୁନଃ ପୁନଃ
ପୁନି ପୁନି କୁହାଯାଉଥିଲା — 'ଏହି ସ୍ଥାନ ହଜାର ବର୍ଷ ଶୂନ୍ୟ ରହିବ।'
ଵିଷଯାନ୍ତେ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଗୋମତ୍ଯାଂ ସଂନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ସେ ଅଞ୍ଚଳର ସୀମାନିକଟେ ଗୋମତୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସହର ବସାଇଲେ।