ବଭ୍ରଵଃ ପଣିନସ୍ଛୈଵ ଧ୍ଯାନଜପ୍ଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ବଭ୍ରବ, ପଣିନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଜପରେ ଲିନ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଦେଵଲା ଯାମଦୂତାଶ୍ଚ ଶାଲଙ୍କାଯନବାଷ୍କଲାଃ
ଦେବଳ, ଯାମଦୂତ, ଶାଳଙ୍କାୟନ ଓ ବାଷ୍କଳମାନେ,
ଋଷ୍ଯନ୍ତରଵିଵାହ୍ଯାସ୍ତେ ବହବଃ କୌଶିକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଥିବା କୌଶିକମାନେ ବହୁ ପ୍ରକାରର ଥିଲେ ବୋଲି ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶୁନଃଶେଫୋ ଽଗ୍ରଜଃ ସ୍ମୃତଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଶୁନଃଶେଫଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭାଇ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟକସ୍ଯ ସୁତୋ ଲୌହିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଜହ୍ନୁଗଣୋ ମଯା
ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁଅ ଲୌହି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଜାହ୍ନୁ ବଂଶକୁ ମୁଁ କହିଛି।
କିଂଲକ୍ଷଣେନ ଧର୍ମେଣ ତପସେହ ଶ୍ରୁତେନ ଵା
କେଉଁ ଲକ୍ଷଣ, କେଉଁ ଧର୍ମ, କେଉଁ ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା,
ଯେନଯେନାଭିଧାନେନ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯଂ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଗତାଃ
ଯେଉଁ ନାମରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଦବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀଦିଦମର୍ଥଵତ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
ଧର୍ମାଭିକାଙ୍କ୍ଷୀ ଯଜତେ ନ ଧର୍ମଫଲମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ଲାଗି ୟଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମର ଫଳ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ରାଗମୋହାନ୍ଵିତୋ ହ୍ଯନ୍ତେ ପାଵନାର୍ଥଂ ଦଦାତି ଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ରାଗ ଓ ମୋହ ଭରିଛି, ଏବଂ ଶେଷରେ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଦାନ କରାଯାଏ—
ତସ୍ଯ ଧର୍ମପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ ହିଂସକସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ
ଏଭଳି ଲୋକ, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ କାମରେ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହିଂସାକାରୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ହୁଏ—
ସଂକ୍ଲିଷ୍ଟଂ କର୍ମଣା ଦାନଂ ନ ତିଷ୍ଠତି ଦୁରାତ୍ମନଃ
ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟ ମନିଷ୍ୟଙ୍କର କଳୁଷିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଟିକେଇ ରହେ ନାହିଁ।
କାମାନନଭି ସଂଧାଯ ଯଜତେ ଚ ଦଦାତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛାକୁ ମନରେ ଧରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ୟଜ୍ଞ କରନ୍ତି ଓ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି—
ଦାନେନ ଭୋଗାନାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗଂ ସତ୍ଯେନ ଗଚ୍ଛତି
ଦାନ ଦେଇ ଭୋଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ସତ୍ଯଂ ତୁ ତପସଃ ଶ୍ରେଯସ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଗୁରୁ ସ୍ମୃତମ୍
ସତ୍ୟ ତପସ୍ୟାଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଏହିକାରଣେ ଜ୍ଞାନକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ନରପତିର୍ମାନ୍ଧାତା ସଂକୃତିଃ କପିଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ରାଜା; ମାନ୍ଧାତା; ସଂକୃତି; କପି—
ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣୋ ଽଜମୀଢଶ୍ଚ ଭାର୍ଗଵ୍ଯୋମସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ, ଅଜାମୀଢ, ଏବଂ ଭାର୍ଗବ୍ୟୋମ ମଧ୍ୟ—
ରଥାନ୍ତରଃ ଶୌନକଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଵୃଦ୍ଧାଦଯୋ ନୃପାଃ
ରଥାନ୍ତର, ଶୌନକ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁବୃଦ୍ଧ ଆଦି ରାଜାମାନେ—
ଏତେ ରାଜର୍ଷଯଃ ସର୍ଵେ ସିଦ୍ଧିଂ ତୁ ମହତୀଂ ଗତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାଋଷିମାନେ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଅତ ଜ୍ଞର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଆଯୋର୍ଵଂଶଂ ମହାତ୍ମନଃ
ଏବେ ମୁଁ ମହାତ୍ମା ଆୟୁଙ୍କର ବଂଶ ବିଷୟରେ କହିବି, ଆଗ୍ରହ କରି ଶୁଣ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉଵୋଦ୍ଧାତ ପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଅମାଵସୁଵଂଶାନୁକୀର୍ତ୍ତନଂ ନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପଖଣ୍ଡରେ, ଭାର୍ଗବ ଚରିତ୍ରରେ, ଅମାବସୁଙ୍କ ବଂଶର ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛଅଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସ୍ଵର୍ଭାନୁତ ନଯାଯାଂ ତେ ପ୍ରଭାଯାଂ ଜଜ୍ଞିରେ ନୃପାଃ
ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ପ୍ରଭା ବଂଶରୁ ଏହି ରାଜାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ରଂଭୋ ରଜିରନେନାଶ୍ଚ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ରମ୍ଭ, ରଜିନ ଓ ଅନେନ, ଏମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସୁନହୋତ୍ରସ୍ଯ ଦାଯାଦାସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ସୁନହୋତ୍ରଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ବହୁତ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରୋ ଗୃତ୍ସମଦସ୍ଯାପି ଶୁନକୋ ଯସ୍ଯ ଶୌନକଃ
ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୁନକ, ଯାହାଠାରୁ ଶୌନକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଏତସ୍ଯ ଵଂଶେସଂଭୂତା ଵିଚିତ୍ରୈଃ କର୍ମଭିର୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହି ବଂଶରୁ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଶୌନକାଶ୍ଚାର୍ଷ୍ଟିଷେଣାଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରୋପେତା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଶୌନକ ଓ ଋଷ୍ଟିଷେଣ ସହିତ କିଛି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିଲେ।
ଧନ୍ଵଶ୍ଚ ଦୀର୍ଘତପସୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଧନ୍ଵନ୍ତରୀସ୍ତତଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଧନ୍ୱା ଓ ପରେ ଜ୍ଞାନୀ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଥିଲେ।
ଅଥୈନମୃଷଯଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୂତଂ ଵାକ୍ଯମିଦ ପୁନଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚି ସୂତଙ୍କୁ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ:
ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମସ୍ତନ୍ନୋବ୍ରୂହି ପରନ୍ତପ
ଆମେ ଏହି କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି ଆମକୁ କହ, ଶତ୍ରୁନିବାରକ।