ଦେଶେ ପୁଣ୍ଯତମେ ଚୈଵ ମହର୍ଷିଭିରଲଙ୍କୃତେ
ଅତି ପବିତ୍ର ଦେଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ,
ଉତ୍ତରେ ଯାମୁନେ ତୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନେ ମହାଯଶାଃ
ଉତ୍ତର ଯମୁନା ତୀରେ, ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ, ଯାହା ଦୂରଦୂରନ୍ତ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ,
ଗନ୍ଧର୍ଵଲୋକେ ଵିଦିତା ଆଯୁର୍ଦ୍ଧୀମାନମାଵସୁଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକରେ, ଆୟୁସ୍, ଧୀମାନ୍ ଏବଂ ଆବସୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଅମାଵ ସୋସ୍ତୁ ଵୈ ଜାତେ ଭୀମୋ ରାଜାଥ ଵିଶ୍ଵଚିତ୍
ଅମାବସୁଙ୍କୁ ଭୀମ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ, ତାପରେ ବିଶ୍ୱଚିତ।
ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ କାଞ୍ଚନସ୍ଯାପି ସୁହୋତ୍ରୋ ଽଭୂନ୍ମହାବଲ
କାଞ୍ଚନଙ୍କର ପୁଅ, ଶିକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଶିଖ୍ୟାତ ସୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ପ୍ରତିଗତ୍ଯ ତତୋ ଗଙ୍ଗା ଵିତତେ ଯ୫କର୍ମଣି
ତାପରେ ଗଙ୍ଗା ଫେରି ଆସି, ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଗଙ୍ଗଯା ପ୍ଲାଵିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ସମନ୍ତତଃ
ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ଜଳରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ।
ତଦାରାଜର୍ଷିଣା ପୀତାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁରର୍ଷଯଃ
ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଋଷି ଗଙ୍ଗାକୁ ପାନ କରିଥିବା ଦେଖି, ଦେବତା ଋଷିମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଯୌଵନାଶ୍ଵସ୍ଯ ପୌତ୍ରୀଂ ତୁ କାଵେରୀଂ ଜହ୍ନୁରାଵହତ୍
ଯୌବନାଶ୍ୱଙ୍କର ନାତି କାବେରୀଙ୍କୁ ଜହ୍ନୁ ଗୃହଣ କରିଥିଲେ।
କାଵେରୀଂ ସରିତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜହ୍ନୁଭାର୍ଯାମନିନ୍ଦିତାମ୍
ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଜହ୍ନୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ କାବେରୀ।
କାଵେର୍ଯାଂ ଜନଯାମାସ ଅଜକସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
କାବେରୀଙ୍କୁ ଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଜକ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ବଭୂଵ ମୃଗ ଶୀଲଃ ସୁଶସ୍ତସ୍ଯାତ୍ମଜଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମୃଗଶୀଳ, ନୀତିମାନ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ।
କୁଶାଂବଃ କୁଶାନାଭଶ୍ଚ ଅମୂର୍ତରଯମୋ ଵସୁଃ
କୁଶାମ୍ବ, କୁଶାନାଭ, ଅମୂର୍ତ୍ତରୟ, ଓ ବସୁ—
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ଵୈ ଶତକ୍ରତୁରପଶ୍ଯତ
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସମର୍ଥଃ ପୁତ୍ରଜନନେ ସ୍ଵଯମେଵାସ୍ଯ ଶାଶ୍ଵତଃ
ସେ ନିଜେ ଅମର ଓ ପୁଅ ଜନ୍ମାଇବାରେ ସମର୍ଥ ଥିଲେ।
ଗାଧିର୍ନାମାଭଵତ୍ପୁତ୍ରଃ କୌଶିକଃ ପାକଶାସନଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗାଧି, କୌଶିକ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ପୂର୍ଵଂ କନ୍ଯା ମହାଭାଗା ନାମ୍ନା ସତ୍ଯଵତୀ ଶୁଭା
ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ଏକ ଶୁଭ ଓ ଭାଗ୍ୟବତୀ କନ୍ୟା, ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରୀତସ୍ତୁ ଵୈ ଭର୍ତ୍ତା ଭାର୍ଗଵୋ ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ଭାର୍ଗବ, ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଥାଵୋଚତ୍ପ୍ରିଯାଂ ତତ୍ର ଋଚୀକୋ ଭାର୍ଗଵସ୍ତଦା
ସେଠାରେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଭାର୍ଗବ ଋଚୀକ କହିଲେ।
ତସ୍ଯା ଜନିଷ୍ଯତେ ପୁତ୍ରୋ ଦୀପ୍ତିମାନ୍କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯର୍ଷଭଃ
ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଋଷି ପୁଅ ଜନ୍ମିବ।
ତଵାପି ପୁତ୍ରଂ କଲ୍ଯାଣି ଧୃତିମନ୍ତଂ ତପୋଧନମ୍
ତୁମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶୁଭେ, ଧୃତିଶାଳୀ ଓ ତପୋଧନ ପୁଅ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ଭାର୍ଯାମୃଚୀକୋ ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ଏଭଳି କହି, ଭୃଗୁବଂଶୀ ଋଚୀକ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଗାଧିଃ ସଦାରସ୍ତୁ ତଦା ଋଚୀକାଶ୍ରମମଭ୍ଯଗାତ୍
ସେ ସମୟରେ ଗାଧି ତାଙ୍କର ଜୀବନ ସାଥୀ ସହିତ ଋଚୀକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଚରୁଦ୍ଵଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ଋଷେଃ ସ୍ତ୍ଯଵତୀ ତଦା
ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଋଷିଙ୍କ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଦାନ ନେଇଲେ।
ମାତା ତୁ ତସ୍ଯୈ ଦୈଵୈନ ଦୁହିତ୍ରେ ସ୍ଵଚରୁଂ ଦଦୌ
ଦେବତାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ସେଇ ସମୟରେ ମାଆ ନିଜ ଦାନ ଝିଅକୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଅଥ ସତ୍ଯଵତୀ ଗର୍ଭଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ତକରଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଏମିତି ଏକ ପବିତ୍ର ସନ୍ତାନକୁ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ, ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସମାପ୍ତି ନେଇଆସିବ।
ତାମୃଚୀକସ୍ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୋଗେନାପ୍ଯଵମୃଶ୍ଯ ଚ
ଏହା ଦେଖି ଓ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଅନୁଭବ କରି ଋଚୀକ କହିଲେ,
ମାତ୍ରାସି ଵଞ୍ଚିତା ଭଦ୍ରେ ଚରୁଵ୍ଯତ୍ଯାସହେତୁନା
‘ଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ତୁମ ମାଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାନ ବଦଳି ଯାଇଥିବାରୁ ଠକାଯାଇଛ।’
ମାତା ଜନିଷ୍ଯତେ ଚାପି ତଥା ଭୂତଂ ତପୋଧନମ୍
‘ତୁମ ମାଆ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ପାଇବେ, ହେ ତପସ୍ୱିନୀ।’
ଏଵମୁକ୍ତା ମହାଭାଗା ଭର୍ତ୍ରା ସତ୍ଯଵତୀ ତଦା
ପତିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେଇ ସମୟରେ ସତ୍ୟବତୀ, ମହାପୁଣ୍ୟବତୀ, କହିଲେ,