ରାଜାସୌ ନାମ ଜନକୋ ଜନକାଚ୍ଚା ପ୍ଯୁଦାଵସୁଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଜନକ, ଜନକଠାରୁ ଉଦାବସୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନନ୍ଦିଵର୍ଧନତଃ ଶୂରଃ ସୁକେତୁର୍ନାମ ଧାର୍ମିକଃ
ନନ୍ଦିବର୍ଧନଠାରୁ ଶୂର ଓ ଧାର୍ମିକ ସୁକେତୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଦେଵରାତସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ବୃହଦୁକ୍ଥ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ଦେବରତଙ୍କର ଧାର୍ମିକ ପୁଅ ବୃହଦୁକ୍ଥ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମହାଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଧୃତିମାନ୍ ସୁଧୃତି ସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ମହାବୀର୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ଧୃତିଶୀଳ ସୁଧୃତି ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟକେତୁସୁତଶ୍ଚାପି ହର୍ଯଶ୍ଵୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ହର୍ୟଶ୍ୱ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ପ୍ରତିଂବକସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା କୀର୍ତ୍ତିରଥଃ ସ୍ମୃତଃ
ପ୍ରତିମ୍ବକଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା କୀର୍ତ୍ତିରଥ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା।
ଦେଵମୀଢସ୍ଯ ଵିବୁଧୋ ଵିବୁଧସ୍ଯ ମହାଧୃତିଃ
ଦେବମୀଢଙ୍କର ପୁଅ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କର ପୁଅ ମହାଧୃତି।
କୀର୍ତିରାତାତ୍ମଜୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମହାରୋମେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
କୀର୍ତ୍ତିରାତଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ମହାରୋମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ୍ଵର୍ଣରୋମାତ୍ମଜଶ୍ଚାପି ହ୍ରସ୍ଵରୋମାଭଵନ୍ନୃପଃ
ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୋମଙ୍କର ପୁଅ ହ୍ରସ୍ୱରୋମ ରାଜା ହେଲେ।
ଉଦ୍ଭିନ୍ନା କର୍ଷତା ଯେନ ସୀତା ରାଜ୍ଞା ଯଶସ୍ଵିନୀ
ରାଜା ଜମି ଚାଷ କରୁଥିବାବେଳେ ଯଶସ୍ବିନୀ ସୀତା ମାଟିରୁ ଉଠିଆସିଲେ।
କଥଂ ସୀତା ସମୁତ୍ପନ୍ନ କୃଷ୍ଯମାଣ ଯଶସ୍ଵିନୀ
କିପରି ଯଶସ୍ବିନୀ ସୀତା ଚାଷ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ?
ଅଗ୍ନିକ୍ଷେତ୍ରେ କୃଷ୍ଯମାଣେ ଅଶ୍ଵମେଧେ ମହାତ୍ମନଃ
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନି କ୍ଷେତ୍ର ଚାଷ ହେଉଥିବାବେଳେ।
ସୀରଧ୍ଵଜାନୁଜାତସ୍ତୁ ଭାନୁମାନ୍ନାମ ମୈଥିଲଃ
ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ଭାନୁମାନ ମୈଥିଲା ରାଜା ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ଭାନୁମତଃ ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ପତାପଵାନ୍
ଭାନୁମାନଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଊର୍ଜଵହାତ୍ସନଦ୍ଵାଜଃ ଶକୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଉର୍ଜବହାଙ୍କର ପୁଅ ସନଦ୍ୱାଜ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶକୁନି।
ସୁତୋପସ୍ତସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ସୁଶ୍ରୁତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ସୁତୋପସ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ସୁତୋପସଙ୍କର ପୁଅ ସୁଶ୍ରୁତ।
ଵିଜଯସ୍ଯ କ୍ରତୁଃ ପୁତ୍ର- କ୍ରତୋଶ୍ଚ ସୁନଯଃ ସ୍ମତଃ
ବିଜୟଙ୍କର ପୁଅ କ୍ରତୁ, କ୍ରତୁଙ୍କର ପୁଅ ସୁନୟ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା।
ଧୃତେସ୍ତୁ ବହୁଲାଶ୍ଵୋ ଽଭୂଦ୍ବହୁଲାଶ୍ଵସୁତଃ କୃତିଃ
ଧୃତିଙ୍କର ପୁଅ ବହୁଲାଶ୍ୱ, ବହୁଲାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ କୃତି।
ଇତ୍ଯେତେ ମୈଥିଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସୋମସ୍ଯାପି ନିବୋଧତ
ଏଭଳି ମୈଥିଲା ବଂଶର ବିବରଣ ଦିଆଯାଇଛି; ଏବେ ସୋମଙ୍କ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଏତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯେ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ନିମିଵଂଶାନୁକୀର୍ତନଂ ନାମ ଚତୁଃଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିବା, ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, 'ନିମି ବଂଶର ବିବରଣ' ନାମକ ଚଉଷଠିଅ ଅଧ୍ୟାୟ।
ତତ୍ରାତ୍ରିଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ତସ୍ଥୌ ସ୍ଵେନୌଜସା ଵୃତଃ
ସେଠାରେ ଅତ୍ରି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଘିରି ଦୃଢ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
କାଷ୍ଠକୁଡ୍ଯଶିଲାଭୂତ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵବାହୁର୍ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ତାଙ୍କର ହାତ ଉପରକୁ ଉଠିଥିଲା, ତେଜସ୍ବୀ ଥିଲେ, ଲକଡ଼ି, ଦେଉଳ ଓ ପଥରରେ ତିଆରି।
ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନୀତି ହି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ତିନି ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଅଟେ, ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ସୋମତ୍ଵଂ ତନୁରାପେଦେ ମହାବୁଦ୍ଧିଃ ସ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ସେ ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ସୋମ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ନେତ୍ରାଭ୍ଯା ମସ୍ରଵତ୍ସୋମୋ ଦଶଧା ଦ୍ଯୋତଯନ୍ ଦିଶଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଠାରୁ ସୋମ ଝରିଲା, ଦଶ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରିଲା।
ସମେତ୍ଯ ଧାରଯାମାସୁର୍ନ ଚ ତାଃ ସମଶକ୍ନୁଵନ୍
ସେମାନେ ଏକଠା ହେଇ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ଭବ ହେଲା ନାହିଁ।
ପପାତ ଭାସଯଂଲ୍ଲୋକାଞ୍ଛୀତାଂଶୁଃ ସର୍ଵଭାଵନଃ
ସେ ଶୀତଳ କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ତଳକୁ ପଡିଲେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସହାଭିଃ ଶୀତାଂଶୁର୍ନିପପାତ ଵସୁଂଧରାମ୍
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଶୀତଳ କିରଣ ଧାରୀ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ।
ରଥମାରୋପଯାମାସ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ସେ ରଥ ଉପରେ ବସିଲେ।
ଯୁକ୍ତେ ଵାଜିସହସ୍ରେଣ ରଥେ ଽଧ୍ଯାସ୍ତେତି ନଃଶ୍ରୁତମ୍
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ସେ ହଜାର ଘୋଡା ଯୋଗାଯୋଗିତ ରଥ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।