ଅଧ୍ଯାପ୍ଯ ଵେଦାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରାଣି ତତୋ ଽସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ତାଙ୍କୁ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ପଢାଇ, ପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ପହ୍ଲଵାଂଶ୍ଚୈଵ ନିଃଶେଷାନ୍କର୍ତୁଂ ଵ୍ଯଵସିତୋ ନୃପଃ
ରାଜା ପହ୍ଲବମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଂ ଶରଣଂ ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଃ ଶରଣୈଷିଣଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସଗରଂ ଵାରଯାମାସ ତେଷାଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଭଯଂ ତଥା
ସେ ବସିଷ୍ଠ ସଗରଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇ।
ଜଘାନ ଧର୍ମଂ ଵୈ ତେଷାଂ ଵେଷାନ୍ଯତ୍ଵଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଦେଇଦେଲେ।
ଯଵନାନାଂ ଶିରଃ ସର୍ଵଂ କାଂବୋଜାନାଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ଯବନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ନେଲେ, କାମ୍ବୋଜମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ନେଲେ।
ନିଃସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଵଷଟ୍କାରାଃ କୃତାସ୍ତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କୁ ବେଦ ପାଠ ଓ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଦେଲେ।
କଲିସ୍ପର୍ଶା ମହିଷିକା ଦାର୍ଵସ୍ଛୋଲାଃ ଖଶାସ୍ତଥା
କଳିର ସ୍ପର୍ଶରେ ମହିଷିକ, ଦାର୍ଭ, ଶୋଳା ଓ ଖଶମାନେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଵଚନାତ୍ପୂର୍ଵଂ ସଗରେଣ ମହାତ୍ମନା
ବସିଷ୍ଠଙ୍କର କଥା ପୂର୍ବରୁ, ମହାତ୍ମା ସଗର କରିଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵଂ ଵୈ ଚାରଯାମାସ ଵାଜିମେଧାଯ ଦୀକ୍ଷିତଃ
ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଇ ସେ ଅଶ୍ୱକୁ ଚାରାଇଦେଲେ।
ଵେଲାସମୀପେ ଽପହୃତୋ ଭୂମିଂ ଚୈଵ ପ୍ରଵେଶିତଃ
ସମୁଦ୍ରତୀରରେ ଅଶ୍ୱଟି ଧରାଗଲା ଏବଂ ଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇଲା।
ଆସେଦୁଶ୍ଚ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଖନନ୍ତସ୍ତେ ମହାର୍ମଵେ
ତାପରେ ସେମାନେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ସେ ମହା ଗହ୍ବରକୁ ଖନନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ କପିଲରୂପେଣ ହଂସଂ ନାରାଯଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେମାନେ କପିଲ ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ହଂସ ରୂପରେ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଗ୍ଧାଃ ପୁତ୍ରାସ୍ତଦା ସର୍ଵେଚତ୍ଵାରସ୍ତ୍ଵଵଶେଷିତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଦଗ୍ଧ ହେଲେ, କେବଳ ଚାରିଜଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲେ।
ଶୂରଃ ପଞ୍ଚଜନଶ୍ଚୈଵ ତସ୍ଯ ଵଂଶକରାଃ ପ୍ରଭୋଃ
ଶୂର ଓ ପଞ୍ଚଜନା ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରୀ ହେଲେ।
ଅକ୍ଷଯତ୍ଵଂ ସ୍ଵଵଂଶସ୍ଯ ଵାଜିମେଧଶତଂ ତଥା
ସେ ନିଜ ବଂଶର ଅକ୍ଷୟତ୍ୱ ଓ ଏକ ଶତ ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞ ଲାଭ କଲେ।
ତଂ ସମୁଦ୍ରୋ ଽଶ୍ଵମାଦାଯ ଵଵନ୍ଦେ ସରିତାଂପତିଃ
ସମୁଦ୍ର ଅଶ୍ୱକୁ ନେଇ ସରିତାମ୍ପତିଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ।
ତଂ ଚାଶ୍ଵମେଧିକଂ ସୋ ଽଶ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ରାଜା ସମୁଦ୍ରରୁ ଅଶ୍ଵମେଧ ଯଜ୍ଞର ଅଶ୍ୱକୁ ପାଇଲେ।
ଷଷ୍ଟିଂ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣି ଦଗ୍ଧାନ୍ଯସ୍ଯ ରୁଷା ଵିଭୋ
ତାଙ୍କ ରୋଷରେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁତ୍ର ଦଗ୍ଧ ହେଲେ, ମହାପ୍ରଭୁ।
ପୁତ୍ରାଣାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିସ୍ତୁ ଇତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁତ୍ର ଥିଲେ।
ଵିକ୍ରାନ୍ତାଃ ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରା ଵିଧିନା କେନ ଵା ଵଦ
ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ର କେଉଁ ଉପାୟରେ କିମ୍ବା କିଏ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, କହ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଵିଦର୍ଭଦୁହିତା କେଶିନୀ ନାମ ନାମତଃ
ଅଧିକାଂଶ ବଡ଼ ପୁତ୍ର ବିଦର୍ଭର କନ୍ୟା, ନାମ କେଶିନୀ।
ଅରିଷ୍ଟନେମିଦୁହିତା ରୂପେଣାପ୍ରତିମା ଭୁଵି
ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କର ଝିଅ ପୃଥିବୀରେ ସୁନ୍ଦରତାରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ ।
ଏକା ଜନିଷ୍ଯତେ ପୁତ୍ରଂ ଵଂଶକର୍ତ୍ତାରମୀପ୍ସିତମ୍
ସେ ଏକା ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ବଂଶକୁ ଆଗକୁ ଚାଲାଇବା ପାଇଁ ଆଶା ଥିଲା ।
ମୁନେସ୍ତୁ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କେଶିନୀ ପୁତ୍ରମେକକମ୍
ମୁନିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କେଶିନୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ।
ଷଷ୍ଟିଂ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣି ସୁପର୍ଣଭଗିନୀ ତଥା
ଗରୁଡଙ୍କର ଭଉଣୀ ସୁପର୍ଣ୍ଣା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ।
ଅଥ କାଲେ ଗତେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ପୁତ୍ରଂ ଵ୍ଯଜାଯତ
ସମୟ ଗଲାପରେ, ପ୍ରଥମ ଜେଷ୍ଠା ଜେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ସୁମତିସ୍ତ୍ଵପି ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ଗର୍ଭତୁଂବଂ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ସୁମତି ମଧ୍ୟ, ଯଶସ୍ବିନୀ, ଗର୍ଭରେ ଏକ କୁମ୍ଭ ଆକାରର ଶିଶୁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଘୃତପୂର୍ଣେଷୁ କୁଂଭେଷୁ ତାନ୍ଗର୍ଭାନ୍ଯଦଧାତ୍ତତଃ
ସେ ଗର୍ଭଗୁଡିକୁ ଘିଅ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭରେ ରଖିଦେଲେ ।
ତତୋ ନଵସୁ ମାସେଷୁ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଯଥାସୁଖମ୍
ନଉ ମାସ ପରେ, ସେମାନେ ସୁବିଧାରେ ବାହାରିଆସିଲେ ।