ତାଂ ଵୈ କ୍ରୋଧାଚ୍ଚ ମୋହାଚ୍ଚ ଶ୍ରମଚ୍ଚୈଵ କ୍ଷୁଧାନ୍ଵିତଃ
କ୍ରୋଧ, ମୋହ, କ୍ଲାନ୍ତି ଓ ଖୁଦାରେ ଭରି, ସେ ଏହା କଲେ।
ସତୁ ମାଂସଂ ସ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜାନ୍
ସେ ନିଜେ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମାଂସ ହେଇଗଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଚୈଵ ଭଗଵାନ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ତଂ ନୃପାତ୍ମଜମ୍
ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ତାହା ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଦି ତେ ତ୍ରୀଣି ଶଙ୍କୂନି ନ ସ୍ଯୁର୍ହି ପୁରୁଷାଧମ
'ତୁମେ ତିନିଟି କଠି ନଥାନ୍ତି, ମାନବର ଅଧମ।'
ଅପ୍ରୋକ୍ଷିତୋପଯୋଗାଚ୍ଚ ତ୍ରିଵିଧସ୍ତେ ଵ୍ଯତିକ୍ରମଃ
'ଅପ୍ରକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ବ୍ୟବହାର କରି, ତୁମେ ତିନିପ୍ରକାର ଅପରାଧ କରିଛ।'
ତ୍ରିଶଙ୍କୁରିତି ହୋଵାଚ ତ୍ରିଶଙ୍କୁସ୍ତେନ ସ ସ୍ମୃତଃ
ସେ କହିଲେ, 'ତ୍ରିଶଙ୍କୁ', ଏହିପରି ନାମରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଯାଇଲା।
ତତସ୍ତସ୍ମୈ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍ତଦା ପ୍ରୀତସ୍ତ୍ରିଶଙ୍କଵେ
ତାପରେ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭଲ ଦେଲେ।
ସଶରୀରୋ ଵ୍ରଜେ ସ୍ଵର୍ଗମିତ୍ଯେଵଂ ଯାଚିତୋ ଵରଃ
ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ଏହି ଦେହ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଭଲ ଚାହିଲେ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ରାଜ୍ଯେ ପିତ୍ର୍ଯେ ଯୋଜଯାମାସ ତଂ ମୁନିଃ
ମୁନି ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି ପିତୃ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ।
ସଶରୀରଂ ତଦା ତଂ ଵୈ ଦିଵମାରୋପଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦେହ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇଦେଲେ।
ଅତ୍ରାପ୍ଯୁଦାହରନ୍ତୀମଂ ଶ୍ଲୋକଂ ପୌରାଣିକା ଜନାଃ
ଏଠି ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ଜନେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
ଦେଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମହାତେଜାନୁଗ୍ରହାତ୍ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ଦେବମାନେ ସହିତ ମହାଶକ୍ତିର ଦୟାରେ, ତାହା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଉପକୃତ କଲେ।
କୁମାରଂ ଜନଯାମାସ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମକଲ୍ମଷମ୍
ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲା, ହରିଚନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ।
ଅହର୍ତା ରାଜସୂଯସ୍ଯ ସମ୍ରଡିତି ପରିଶ୍ରୁତଃ
ସେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର କର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ହରିତୋ ରୋହିତସ୍ଯାଥ ଚଞ୍ଚୁର୍ହରୀତ ଉଚ୍ଯତେ
ହରିତ ହେଉଛି ରୋହିତଙ୍କର ପୁଅ, ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ହରୀତ କୁହାଯାଏ।
ଚୈତା ସର୍ଵସ୍ଯ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଵିଜଯସ୍ତେନ ସ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜାତି ବିଜୟୀ ହେଲେ, ତେଣୁ ସେ ଏହି ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ।
ରୁରୁକାତ୍ତୁ ଵୃକଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ମାଦ୍ବାହୁର୍ଵିଜଜ୍ଞିଵାନ୍
ରୁରୁକାରୁ ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବୃକ; ବୃକରୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ବାହୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ଶକୈର୍ଯଵନକାଂବୋଜୈଃ ପାରଦୈଃ ପହ୍ଲଵୈସ୍ତଥା
ଶକ, ଯବନ, କାମ୍ବୋଜ, ପାରଦ ଏବଂ ପହ୍ଲବ ମାନେ—
ସଗରସ୍ତୁ ସୁତୋ ବାହୋର୍ଜଜ୍ଞେ ସହ ଗରେଣ ଵୈ
ବାହୁଙ୍କ ପୁଅ ସଗର ଗରେଣଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମିଲେ।
ଅଗ୍ନେଯମସ୍ତ୍ରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତୁ ଭାର୍ଗଵାତ୍ସଗରୋ ନୃପଃ
ଭାର୍ଗବଙ୍କୁଠୁ ଅଗ୍ନିର ଅସ୍ତ୍ର ପାଇ ରାଜା ସଗର—
ଶକାନାଂ ପହ୍ଲଵାନାଂ ଚ ଧର୍ମଂ ନିରସଦଚ୍ଯୁତଃ
ସେ ଅଚଳ ଚିତ୍ତ ଥିଲେ, ଶକ ଏବଂ ପହ୍ଲବମାନଙ୍କର ଧର୍ମକୁ ବାହାର କରିଦେଲେ।
କଥଂ ସ ସଗରୋ ରାଜା ଗରେଣ ସହ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍
ସେ ରାଜା ସଗର କିପରି ଗରେଣଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମିଲେ?
ଧର୍ମାନ୍କୁଲୋଚିତାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରାଜା ନିରସଦଚ୍ଯୁତଃ
ରାଜା ଅଚଳ ଚିତ୍ତ ରହି, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଯୋଗ୍ୟ ଧର୍ମଗୁଡିକୁ ବାହାର କରିଦେଲେ।
ହୈହଯୈସ୍ତାଲଜଙ୍ଘୈଶ୍ଚ ଶକୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମାଗତୈଃ
ହୈହୟ, ତାଳଜଙ୍ଘ ଏବଂ ଶକମାନେ ଏକଠା ହୋଇ—
ହୈହଯାର୍ଥଂ ପରାକ୍ରାନ୍ତା ଏତେ ପଞ୍ଚ ଗଣାସ୍ତଦା
ହୈହୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ପାଞ୍ଚ ଦଳ ଏ ସମୟରେ ଆଗେ ବଢିଲେ।
ଵନଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ସହ ପତ୍ନ୍ଯା ତପୋ ଽଚରତ୍
ପତ୍ନୀ ସହ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଧର୍ମାତ୍ମା ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵୃଦ୍ଧତ୍ଵାଦ୍ଦୁର୍ବଲତ୍ଵାଚ୍ଚ ହ୍ଯନ୍ତରା ସ ମମାର ଚ
ବୟସ ଓ ଦୁର୍ବଳତାରେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଚଳିଗଲେ।
ସପତ୍ନ୍ଯା ତୁ ଗରସ୍ତସ୍ଯୈ ଦତ୍ତୋ ଗର୍ଭଜିଘାଂସଯା
ସପତ୍ନୀ ଗର୍ଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଗର ଦେଇଥିଲେ।
ଔର୍ଵସ୍ତଂ ଭାର୍ଗଵୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାରୁଣ୍ଯାଦ୍ଧି ନ୍ଯଵର୍ତ୍ତଯତ୍
ଭାର୍ଗବ ଔର୍ବ ଏହା ଦେଖି, କରୁଣାରେ ଏହାକୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଵ୍ଯଜାଯତ ମହାବାହୁଂ ସଗରଂ ନାମ ଧର୍ମିକମ୍
ବଡ଼ ବାହୁ ଓ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ସଗର ନାମରେ ଜନ୍ମିଲେ।