ଧୈନ୍ଧୁମାରିର୍ଦୃଢାଶ୍ଵଶ୍ଚ ହର୍ଯଶ୍ଵସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଧଇନ୍ଧୁମାରି ଓ ଦୃଢ଼ାଶ୍ୱ, ଏବଂ ହର୍ୟାଶ୍ୱ ତାଙ୍କ ପୁଅ।
ସଂହତାଶ୍ଵୋ ନିକୁଂଭସ୍ଯ ସୁତୋ ରଣଵିଶାରଦଃ
ସଂହତାଶ୍ୱ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନିକୁମ୍ଭଙ୍କ ପୁଅ।
ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହୈମଵତୀ ସତୀ ମାତା ଦୃଷଦ୍ଵତୀ
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ ସତୀ, ଯିଏ ହେମବତଙ୍କର ଝିଅ ଓ ତାଙ୍କର ମାଁ ଦୃଷଦ୍ବତୀ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵସୁତସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ତିନି ଜଗତରେ ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ରହିଛି।
ଅଭିଶସ୍ତା ତୁ ସା ଭର୍ତ୍ରା ନଦୀ ସା ବାହୁଦା କୃତା
କିନ୍ତୁ ସେ ପତିଙ୍କର ଶାପରେ ବାହୁଦା ନଦୀରେ ପରିଣତ ହେଲେ।
ମାନ୍ଧାତା ଯୌଵନାଶ୍ଵୋ ଵୈ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ନୃପଃ
ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ମାନ୍ଧାତା, ତିନି ଜଗତର ବିଜୟୀ ରାଜା ଥିଲେ।
ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯ ଉଦଯତେ ଯାଵଚ୍ଚ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠତି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଉଦୟ ଓ ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ତସ୍ଯ ଚୈତ୍ରରଥୀ ଭାର୍ଯା ଶଶବିନ୍ଦୋଃ ସୁତାଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ ଚୈତ୍ରରଥୀ, ଯିଏ ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଝିଅ।
ପତିଵ୍ରତା ଚ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଚ ଭାତୄଣାମଯୁତସ୍ଯ ସା
ସେ ପତିନିଷ୍ଠା ଓ ଦଶ ହଜାର ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଥିଲେ।
ପୁରୁକୁତ୍ସମଂବରୀଷଂ ମୁଚୁକୁନ୍ଦଂ ଚ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପୁରୁକୁତ୍ସ, ଅମ୍ବରୀଷ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ,
ନର୍ମଦାଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ସଂଭୂତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ନର୍ମଦାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଜନ୍ମିଥିଲା।
ରାଵଣେନ ହତୋ ଯେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵିଜିତଂ ପୁରା
ଯେଉଁଠି ରାବଣଙ୍କୁ ହତ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ପୁରାତନ କାଳରେ ତିନି ଜଗତ ବିଜୟ କରାଯାଇଥିଲା।
ହର୍ଯଶ୍ଵାତ୍ତୁ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞେ ଚ ସୁମତିର୍ନୃପଃ
ହର୍ୟଶ୍ୱ ଓ ଦୃଷଦ୍ବତୀଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ସୁମତି ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଆସୀତ୍ତ୍ରିଧନ୍ଵନଶ୍ଚାପି ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତ୍ରଯ୍ଯାରୁଣିଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତ୍ରିଧନ୍ବନ ନାମକ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣି ବଂଶରେ ଥିଲେ।
ତେନ ଭାର୍ଯା ଵିଦର୍ଭସ୍ଯ ତ୍ଦୃତା ହତ୍ଵା ଦିଵୌକସଃ
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ବିଦର୍ଭର ଝିଅ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ହତ କରିଥିଲେ।
କାମାଦ୍ବଲାଚ୍ଚ ମୋହାଚ୍ଚ ସଂହର୍ଷେଣ ବଲେନ ଚ
ଇଚ୍ଛା, ଶକ୍ତି, ମୋହ ଓ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସାହରୁ,
ତମଧର୍ମେଣ ସଂଯୁକ୍ତଂ ପିତା ଭଯ୍ଯାରୁଣୋ ଽତ୍ଯଜତ୍
ତାଙ୍କର ପିତା ଭୟ୍ୟାରୁଣି ଅଧର୍ମର ସହିତ ଜଡିତ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ।
ପିତରଂ ସୋ ଽବ୍ରଵୀଦେକଃ କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମୀତି ଵୈ ମୁହୁଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି?'
ନାହଂ ପୁତ୍ରେଣ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ କୁଲପାଂସନ
'ମୁଁ ତୋ ଦ୍ୱାରା ପୁଅ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ଆଜି ମୁଁ ତୋ ପିତା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ବଂଶକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା।'
ନ ଚୈନଂ ଵାରଯାମାସ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ
ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ।
ପିତ୍ରା ତ୍ଯକ୍ତୋ ଽଵସଦ୍ଧୀରଃ ପିତା ଚାସ୍ଯ ଵନଂ ଯଯୌ
ପିତାଙ୍କ ଛାଡି ଦେବା ପରେ, ସେ ଦୃଢ଼ ମନେ ଘରେ ରହିଲେ; ତାଙ୍କ ପିତା ତୁଳେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସମା ଦ୍ଵାଦଶ ସଂପୂର୍ମାସ୍ତେନାଧର୍ମେଣ ଵୈ ତଦା
ସେ ଏହି ଅନ୍ୟାୟକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହିଲେ।
ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ସାଗରାନୂପେ ଚଚାର ଵିପୁଲଂ ତପଃ
ସବୁ କିଛି ଛାଡି, ସେ ସାଗର କୂଳରେ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଶିଷ୍ଟାନାଂ ଭରଣାର୍ଥାଯ ଵ୍ଯକ୍ରୀଣାଦ୍ଗୋଶତେନ ଵୈ
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଏକ ଶତା ଗାଁ ବେଚିଦେଲେ।
ମହର୍ଷିପୁତ୍ରଂ ଧର୍ମାତ୍ମା ମୋକ୍ଷଯାମାସ ସୁଵ୍ରତଃ
ଧର୍ମପରାୟଣ ଏହି ସୁବ୍ରତ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥମନୁକଂପାର୍ଥମେଵ ଚ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ଦୟାବଶତାରେ, ସେ ଏହି କାମ କଲେ।
ମହର୍ଷିଃ କୌଶିକସ୍ତାତ ତେନ ଵୀରେଣ ମୋକ୍ଷିତଃ
ଏଭଳି, ମହାର୍ଷି କୌଶିକଙ୍କୁ ସେ ଶୂର ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରକଲତ୍ରଂ ଚ ବଭାର ଵିନଯେ ସ୍ଥିତଃ
ସେ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଜନାନୀକୁ ପୋଷଣ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରାଶ୍ରମାଭ୍ଯାସେ ତନ୍ମାଂସମନଯତ୍ତତଃ
ପରେ, ସେ ଏହି ମାଂସ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ସମୀପକୁ ନେଇଗଲେ।
ପିତୁର୍ନିଯୋଗାଦଭଜନ୍ନୃପେ ତୁ ଵନମାସ୍ଥିତେ
ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ରାଜା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ ସେ ସେବା କଲେ।