ତ୍ଵଂ ହି ତସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ସମର୍ଥଃ ପୃଥିଵୀପତେ
ହେ ଭୂପତି, ତାଙ୍କୁ ହତ କରିବାକୁ ତୁମେ ଏକା ଯୋଗ୍ୟ।
ନ ହି ଧୁନ୍ଧୁର୍ମହାଵୀର୍ଯସ୍ତେଜସାଲ୍ପେନ ଶାକ୍ଯତେ
ଧୁନ୍ଧୁ ଏତେ ପ୍ରତାପୀ, ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିପାରିବିନି।
ଵୀର୍ଯଂ ହି ସୁମହତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦମ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଏତେ ବଡ଼, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେନି।
କୁଵଲାଶ୍ଵଂ ତୁ ତଂ ପ୍ରାଦାତ୍ତସ୍ମିନ୍ ଧୁନ୍ଧୁନିଵାରଣେ
ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ କୁବଳାଶ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧୁନ୍ଧୁମାରୋ ନ ସଂଶଯଃ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଧୁନ୍ଧୁମାର ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଜଗାମ ସ ଵନାଯୈଵ ତପସେ ଶଂସିତଵ୍ରତଃ
ସେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ନାରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ସହକ୍ରୈରେକଵିଂଶତ୍ଯା ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହ ପାର୍ଥିଵଃ
ରାଜା ତାଙ୍କ ଏକୋଇଶି ପୁଅ ସହିତ ଏକାଠି ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତମାଵିଶତ୍ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵେନ ତେଜସା
ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଯାତେ ଦୁର୍ଧର୍ଷେ ଦିଵି ଶବ୍ଦୋ ମହାନଭୂତ୍
ସେ ଅପରାଜିତ ନିକଟରୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ଦିଵ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତଂ ଦେଵାଃ ସଂମତାତ୍ସମଵାକିରନ୍
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ଭରି ଦେଲେ, ସମ୍ମତି ସହିତ।
ସ ଗତ୍ଵା ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତନଯୈଃ ସହ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ସେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୈଃ ଖନଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଵାଲୁକାନ୍ତର୍ହିତସ୍ତଦା
ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଖୋଦିବା ସମୟରେ, ସେ ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ବାଲୁକା ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ।
ମୁଖଜେନାଗ୍ନିନା କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଲୋକାନୁଦ୍ଵର୍ତଯନ୍ନିଵ
ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ, ମୁଁହରୁ ଅଗ୍ନି ନିକାସ କରି, ପ୍ରାୟ ଜଗତକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଉଥିବା ପରି।
ସୋମସ୍ଯ ସୋ ଽସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଧାରୋର୍ମିକଲିଲୋ ମହାନ୍
ସେ ବଡ଼ ଅସୁର, ତରଙ୍ଗ ଓ କାଦର ଗଠା, ସୋମଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଥିଲେ।
ତତଃ ସ ରାଜାତିବଲୋ ରାକ୍ଷସଂ ତଂ ମହାବଲମ୍
ତାପରେ ଏହି ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ସେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଵାରିମଯଂ ଵେଗମପି ଵତ୍ସ ନରାଧିପଃ
ହେ ରାଜକୁମାର, ରାଜା ସେ ଜଳର ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ହଟାଇ ଦେଲେ।
ନିରସ୍ଯନ୍ତଂ ମହାକାଯଂ ବଲେନୋଦକରାକ୍ଷସମ୍
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ଦେହ ଥିବା ଜଳରାକ୍ଷସକୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦେଲେ।
ଉତ୍ତଙ୍କଶ୍ଚ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍ତସ୍ମୈ ରାଜ୍ଞେ ମହାତ୍ମନେ
ଉତ୍ତଙ୍କ ତାପରେ ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଧର୍ମେ ରତିଂ ଚ ସତତଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵାସଂ ତଥାକ୍ଷଯମ୍
ଧର୍ମରେ ସଦା ଆନନ୍ଦ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅବିନାଶୀ ବାସ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତ୍ରଯଃ ଶିଷ୍ଟା ଦୃଢାଶ୍ଵୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ଉଚ୍ଯତେ
ତାଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ; ସବୁଠୁ ବଡ଼ ପୁଅଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ାଶ୍ୱ ବୋଲାଯାଏ।
ଧୈନ୍ଧୁମାରିର୍ଦୃଢାଶ୍ଵଶ୍ଚ ହର୍ଯଶ୍ଵସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଧଇନ୍ଧୁମାରି ଓ ଦୃଢ଼ାଶ୍ୱ, ଏବଂ ହର୍ୟାଶ୍ୱ ତାଙ୍କ ପୁଅ।
ସଂହତାଶ୍ଵୋ ନିକୁଂଭସ୍ଯ ସୁତୋ ରଣଵିଶାରଦଃ
ସଂହତାଶ୍ୱ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନିକୁମ୍ଭଙ୍କ ପୁଅ।
ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ହୈମଵତୀ ସତୀ ମାତା ଦୃଷଦ୍ଵତୀ
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ ସତୀ, ଯିଏ ହେମବତଙ୍କର ଝିଅ ଓ ତାଙ୍କର ମାଁ ଦୃଷଦ୍ବତୀ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵସୁତସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ତିନି ଜଗତରେ ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ରହିଛି।
ଅଭିଶସ୍ତା ତୁ ସା ଭର୍ତ୍ରା ନଦୀ ସା ବାହୁଦା କୃତା
କିନ୍ତୁ ସେ ପତିଙ୍କର ଶାପରେ ବାହୁଦା ନଦୀରେ ପରିଣତ ହେଲେ।
ମାନ୍ଧାତା ଯୌଵନାଶ୍ଵୋ ଵୈ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ନୃପଃ
ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ମାନ୍ଧାତା, ତିନି ଜଗତର ବିଜୟୀ ରାଜା ଥିଲେ।
ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯ ଉଦଯତେ ଯାଵଚ୍ଚ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠତି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଉଦୟ ଓ ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ତସ୍ଯ ଚୈତ୍ରରଥୀ ଭାର୍ଯା ଶଶବିନ୍ଦୋଃ ସୁତାଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ ଚୈତ୍ରରଥୀ, ଯିଏ ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଝିଅ।
ପତିଵ୍ରତା ଚ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଚ ଭାତୄଣାମଯୁତସ୍ଯ ସା
ସେ ପତିନିଷ୍ଠା ଓ ଦଶ ହଜାର ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଥିଲେ।
ପୁରୁକୁତ୍ସମଂବରୀଷଂ ମୁଚୁକୁନ୍ଦଂ ଚ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପୁରୁକୁତ୍ସ, ଅମ୍ବରୀଷ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ,