ଜ୍ଞାତ୍ଵୈଵମେତଦାଖ୍ଯାନଂ ନା ଵିଧିର୍ଭକ୍ଷଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ଜ୍ଞାନୀ କେହି ଏପରି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏତନ୍ମାଂସସ୍ଯ ମାଂସତ୍ଵଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ମାଂସର ଏହି ସ୍ୱଭାବକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୃଷଭୂତସ୍ଯ କକୁତ୍ସ୍ଥୋ ଜଯତେ ପୁରା
ଇନ୍ଦ୍ର ଷାଣ୍ଡ ହେଇଥିବାବେଳେ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଅନେନାସ୍ତୁ କକୁତ୍ସ୍ଥସ୍ଯ ପୃଥୁଶ୍ଚାନେନ ସ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କକୁତ୍ସ୍ଥ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥୁ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଧ୍ରାତ୍ତୁ ଯୁଵନାଶ୍ଵସ୍ତୁ ଶାଵସ୍ତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଆନ୍ଧ୍ରରୁ ଯୁବନାଶ୍ୱ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶାବସ୍ତ।
ଶ୍ରାଵସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ବୃହଦଶ୍ଵୋ ମହାଯଶାଃ
ଶ୍ରାବସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବୃହଦଶ୍ୱ, ଯିଁ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯସ୍ତୁ ଧୁନ୍ଧୁଵଧାଦ୍ରାଜା ଧୁନ୍ଧୁମାରତ୍ଵମାଗତଃ
ଯେ ରାଜା ଧୁନ୍ଧୁକୁ ହତ କରିଥିଲେ, ସେ ଧୁନ୍ଧୁମାର ନାମ ପାଇଥିଲେ।
ଯଦର୍ଥଂ କୁଵଲାଶ୍ଵସ୍ଯ ଧୁନ୍ଧୁମାରତ୍ଵମାଗତମ୍
କୁବଳାଶ୍ୱ କେଉଁ କାରଣରେ ଧୁନ୍ଧୁମାର ନାମ ପାଇଥିଲେ?
ସର୍ଵେ ଵିଦ୍ଯାସୁ ନିଷ୍ଣାତା ବଲଵନ୍ତୋ ଦୁରାସଦାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଜିତିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ।
କୁଵଲାଶ୍ଵଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଶୂରମୁତ୍ତମଧାର୍ମିକମ୍
କୁବଳାଶ୍ୱ ବଡ଼ ପ୍ରତାପୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟବୀର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମିକ।
ପୁତ୍ରସଂକ୍ରାମିତଶ୍ରୀସ୍ତୁ ଵନଂ ରାଜା ଵିଵେଶ ହ
ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜସ୍ୱ ମହିମା ପୁଅକୁ ଦେଇ, ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରଯାସ୍ଯନ୍ତମୁତଙ୍କସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଃ ପ୍ରତ୍ଯଵାରଯତ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଉତଙ୍କ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ନିରୁଦ୍ଵିଗ୍ନସ୍ତପସ୍ଛର୍ତୁଂ ନ ହି ଶକ୍ରୋ ଽପି ପାର୍ଥିଵ
ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ଏକାଗ୍ରତାରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଭୟ ଭିତି ଛାଡ଼ିପାରିବେନି।
ସମୁଦ୍ରୋ ଵାଲୁକାପୂର୍ଣସ୍ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ଭୂପତେ
ହେ ଭୂପତି, ସେଠାରେ ଏକ ବାଲିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ର ଅଛି।
ଅନ୍ତର୍ଭୂମିଗତସ୍ତତ୍ର ଵାଲୁକାନ୍ତର୍ହିତୋ ମହାନ୍
ସେଠାରେ ଭୂମି ତଳରେ, ବାଲି ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ବଡ଼ ପ୍ରାଣୀ ଅଛି।
ଶେତେ ଲୋକଵିନାଶାଯ ତପ ଆସ୍ଥାଯ ଦାରୁଣମ୍
ସେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଶ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶୟାନ।
ଯଦା ତଦା ମହୀ ତତ୍ର ଚଲତି ସ୍ମ ସକାନନା
ଯେତେବେଳେ ଏହା ଘଟେ, ସେଠାରେ ଭୂମି ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ କମ୍ପିଯାଏ।
ଆଦିତ୍ଯପଥମାଵୃତ୍ଯ ସପ୍ତାହଂ ଭୂମିକଂପନମ୍
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପଥକୁ ଅଟକାଇ, ସପ୍ତାହ ଧରି ଭୂମି କମ୍ପିଥାଏ।
ତେନ ରାଜନ୍ନ ଶକ୍ନୋମି ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାତୁଂ ସ୍ଵ ଆଶ୍ରମେ
ଏହି କାରଣରେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ରହିପାରିବିନି।
ତେଜସ୍ତେ ସୁମହଦ୍ଵିଷ୍ମୁସ୍ତେଜସାପ୍ଯାଯଯିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବହୁତ ବଡ଼, ହେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ତପସ୍ୟାରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆଉ ବଢ଼ିବ।
ତ୍ଵଂ ହି ତସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ସମର୍ଥଃ ପୃଥିଵୀପତେ
ହେ ଭୂପତି, ତାଙ୍କୁ ହତ କରିବାକୁ ତୁମେ ଏକା ଯୋଗ୍ୟ।
ନ ହି ଧୁନ୍ଧୁର୍ମହାଵୀର୍ଯସ୍ତେଜସାଲ୍ପେନ ଶାକ୍ଯତେ
ଧୁନ୍ଧୁ ଏତେ ପ୍ରତାପୀ, ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିପାରିବିନି।
ଵୀର୍ଯଂ ହି ସୁମହତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦମ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଏତେ ବଡ଼, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେନି।
କୁଵଲାଶ୍ଵଂ ତୁ ତଂ ପ୍ରାଦାତ୍ତସ୍ମିନ୍ ଧୁନ୍ଧୁନିଵାରଣେ
ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ କୁବଳାଶ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧୁନ୍ଧୁମାରୋ ନ ସଂଶଯଃ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଧୁନ୍ଧୁମାର ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଜଗାମ ସ ଵନାଯୈଵ ତପସେ ଶଂସିତଵ୍ରତଃ
ସେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ନାରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ସହକ୍ରୈରେକଵିଂଶତ୍ଯା ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହ ପାର୍ଥିଵଃ
ରାଜା ତାଙ୍କ ଏକୋଇଶି ପୁଅ ସହିତ ଏକାଠି ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତମାଵିଶତ୍ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵେନ ତେଜସା
ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଯାତେ ଦୁର୍ଧର୍ଷେ ଦିଵି ଶବ୍ଦୋ ମହାନଭୂତ୍
ସେ ଅପରାଜିତ ନିକଟରୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ଦିଵ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ତଂ ଦେଵାଃ ସଂମତାତ୍ସମଵାକିରନ୍
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ଭରି ଦେଲେ, ସମ୍ମତି ସହିତ।