ତଥା ତୁ ବ୍ରୁଵତୀଂ ସାଧ୍ଵୀମିଡାମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତାଵୁଭୌ
ଏପରି କହୁଥିବା ସାଧ୍ବୀ ଇଡାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅନେନ ତଵ ଧର୍ମଜ୍ଞେ ପ୍ରଶ୍ରଯୋଣ ଦମେନ ଚ
ଏହିପରି, ଧର୍ମ ଜଣା ଥିବା, ନମ୍ରତା ଓ ନିୟମରେ ତୁମେ ଆଗେଇବ।
ଆଵଯୋସ୍ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗେ ଖ୍ଯାତିଂ କନ୍ଯେ ପ୍ରଯାସ୍ଯସି
ହେ ମହାଭାଗିନୀ, ତୁମେ ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବେ।
ଜଗତ୍ପ୍ରିଯୋ ଧର୍ମଶୀଲୋ ମନୋର୍ଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ସେ ଜଗତର ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ମନୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିବା।
ସା ତୁ ଦେଵୀ ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ନିଵୃତ୍ତା ପିତରଂ ପ୍ରତି
ସେ ଦେବୀ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ସୋମପୁତ୍ରାଦ୍ବୁଧାଚ୍ଚାସ୍ଯାମୈଲୋ ଜଜ୍ଞେ ପୁରୂଖାଃ
ସୋମଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଧା ଠାରୁ ଶୁଦ୍ଧ ବଂଶର ପୁରୁଖା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ତିନିଜଣ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅତି ଧର୍ମିକ ଥିଲେ।
ଉତ୍କଲସ୍ଯୋତ୍କଲଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଵିନତସ୍ଯାପି ପଶ୍ଚିମମ୍
ଉତ୍କଳ ଉତ୍କଳ ଦେଶ ପାଇଲେ, ଭିନତା ପଶ୍ଚିମ ଅଞ୍ଚଳ ଲାଭ କଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟେତୁ ମନୌ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଜାଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦିଵାକରମ୍
ମନୁ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନିକଟେ ଗଲେ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁରେଵ ଦାଯାଦୋ ଭାଗଂ ଦଶମମାପ୍ତଵାନ୍
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ଦଶମ ଅଂଶ ପାଇଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଵଚନାଚ୍ଚାସୀତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାନେ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ ଏକ ମହା ଦୀପ୍ତିମାନ ଅବସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ମାନଵଃ ସ ତୁ ସୁଦ୍ଯମ୍ନଃ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵମଗମତ୍କଥମ୍
କିନ୍ତୁ ମନୁଙ୍କ ବଂଶଜ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ କିପରି ଜନାନୀ ରୂପ ନେଲେ?
ଇଲାଵୃତଂ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଦଦୃଶୁର୍ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ସେମାନେ ଇଲାବୃତକୁ ଗଲେ ଓ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରତିଜଗ୍ମୁସ୍ତତଃ ସର୍ଵେ ଵ୍ରୀଡିତାଭୂଚ୍ଛିଵାପ୍ଯଥ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ; ଶିବ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ଇମଂ ମମାଶ୍ରମଂ ଦେଵ ଯଃ ପୁମାନ୍ସଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
ହେ ଦେବ, ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ—
ତତ୍ର ସର୍ଵାଣି ଭୂତାନି ପିଶାଚାଃ ପଶଵଶ୍ଚ ଯେ
ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଭୂତ ଓ ପଶୁମାନେ—
ଉମାଵନଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ତୁ ସ ରାଜା ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ସେ ରାଜା ଉମାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।
ମହାଦେଵପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ମାନଵତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍
ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ପୁରୁଷ ରୂପ ପୁନର୍ବାର ପାଇଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ଵୈଵସ୍ଵତମନୋଃ ସୃଷ୍ଟିର୍ନାମ ଷଷ୍ଟିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗରେ ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ 'ୱୈୱସ୍ୱତ ମନୁଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି' ନାମକ ଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ପୃଷଧ୍ରୋ ହିଂସଯିତ୍ଵା ତୁ ଗୁରୋର୍ଗାଂ ନିଶି ତତ୍କ୍ଷଯେ
ପୃଷଧ୍ର ରାତିରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଁକୁ ମାରିଦେଇ, ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ—
କରୂଷସ୍ଯ ତୁ କାରୂଷାଃ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ
କରୂଷ ଦେଶର କରୂଷ ଶ୍ରେଣୀର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ନାଭାଗୋ ଦିଷ୍ଟପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନାସୀଦ୍ଭଲନ୍ଦନଃ
ନାଭାଗ ଦିଷ୍ଟ ନାମକ ପୁତ୍ର, ଭଲ ଗୋତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥିଲେ।
ପ୍ରାଂଶୋରେକୋ ଽଭଵତ୍ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରଜାପତିସମୋ ନୃପଃ
ପ୍ରାଁଶୁଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେ ରାଜା ପ୍ରଜାପତି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଵିଵାଦୋ ଽତ୍ର ମହାନାସୀତ୍ସଂଵର୍ତ୍ତସ୍ଯ ବୃହସ୍ପତେଃ
ସଂବର୍ତ୍ତ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ ହେଇଥିଲା।
ସଂଵର୍ତ୍ତେନ ତତେ ଯଜ୍ଞେ ଚୁକୋପ ସ ଭୃଶଂ ତଦା
ସଂବର୍ତ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇଥିଲେ।
ମରୁତ୍ତଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତ୍ତୀ ସ ନରିଷ୍ଯନ୍ତମଵାସଵାନ୍
ମରୁତ୍ତ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ନରିଷ୍ୟନ୍ତ ପାଇଁ ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞାତୋ ରାଜାସୀଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ରବର୍ଦ୍ଧନ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏବଂ ରାଜା ହେଇଥିଲେ।
କେଵଲସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବନ୍ଧୁମାନ୍କେଵଲାତ୍ମଜଃ
କେବଳଙ୍କର ପୁତ୍ର ବନ୍ଧୁମାନ, ସେ କେବଳର ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ।
ବୁଧୋ ଵେଗଵତଃ ପୁତ୍ରସ୍ତୃଣବିନ୍ଦୁର୍ବୁଧାତ୍ମଜଃ
ବୁଧ, ବେଗବତଙ୍କର ପୁତ୍ର, ତୃଣବିନ୍ଦୁ ନାମରେ ବୁଧର ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ।
କନ୍ଯା ତୁ ତସ୍ଯେଡଵିଡାମାତା ଵିଶ୍ରଵସୋ ହି ସା
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଇଡ଼ବିଡ଼ା, ଯିଏ ବିଶ୍ରବସଙ୍କର ମା, ସେ ଏହିପରି ଥିଲେ।