ଅସଂଶଯଂ ପୁତ୍ର ମହଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯତ୍ର କାରଣମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ପୁଅ, ଏହି ଘଟଣା ପଛରେ ବଡ଼ କାରଣ ଅଛି ।
ନ ଶକ୍ଯମେତନ୍ମିଥ୍ଯ ତୁ କର୍ତ୍ତୁଂ ମାତୁର୍ଵଚସ୍ତଵ
ତୁମ ମାଆଙ୍କ କଥାକୁ ମିଥ୍ୟା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ତତଃ ପାଦଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ପୁନଃ ସାଂପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସେ ସୁଖମ୍
ତେଣୁ, ବଡ଼ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ତୁମେ ପୁନି ସୁଖରେ ତୁମ ପାଦକୁ ଫେରାଇପାରିବ ।
ଶାପସ୍ଯ ପରିହାରେଣ ତ୍ଵଂ ଚ ତ୍ରାତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ଶାପ ଦୂର ହେଲେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷିତ ହେବ ।
ତୁଲ୍ଯେଷ୍ଵଭ୍ଯଧିକସ୍ନେହ ଏକସ୍ମିନ୍କ୍ରିଯତେ ତ୍ଵଯା
ସମାନ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଏକ ଜଣଙ୍କୁ ଅଧିକ ସ୍ନେହ ଦେଉଛ ।
ଆତ୍ମନା ସ ସମାଧାଯ ଯୋଗାତ୍ତତ୍ତ୍ଵମପଶ୍ଯତ
ସେ ନିଜକୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରି, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖିଥିଲେ ।
ସା ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଥା ତତ୍ତ୍ଵମାଚଚକ୍ଷେ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେଖିବା ପରେ, ଯଥାସତ୍ୟ ଭାବରେ ଭିବସ୍ବତଙ୍କୁ ସବୁ କଥା ବୁଝାଇଦେଲେ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ତୁ ତଂ ଯଥାନ୍ଯାଯମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଵିଭାଵସୁମ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।
ତଵାତିତେଜସା ଯୁକ୍ତମିଦଂ ରୂପଂ ନ ଶୋଭତେ
ତୁମର ଅତିରିକ୍ତ ତେଜରେ ଭରିଥିବା ଏହି ରୂପଟି ଯଥାଯଥ ଲାଗୁନାହିଁ।
ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତେ ତାଂ ଭଵନଦ୍ଯ ସ୍ଵାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଶୁଭଚାରିଣୀମ୍
ଆଜି ତୁମେ ନିଜ ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଭାର୍ୟାକୁ ଦେଖିବେ।
ଅନୁକୂଲଂ ଭଵେଦେଵଂ ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସମଯୋ ମତଃ
ଯଦି ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ ହେବାକୁ ମନ୍ତା ହେଉଛି, ତେବେ ଏହିପରି ଭଲ ହେଉ।
ରୂପଂ ଵିଵସ୍ଵତସ୍ତ୍ଵାସୀତ୍ତିର୍ଯଗୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଧସ୍ତଥା
ଭିବସ୍ବତଙ୍କ ରୂପଟି ଚାରିପାଖରେ, ଉପରେ ଓ ତଳେ ବି ଫାଲିଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ମାତ୍ତେ ସମଚକ୍ରଂ ତୁ ଵର୍ତତେ ରୂପମଦ୍ଭୁତମ୍
ତୁମଠାରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଚକ୍ରାକାର ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ତତୋ ଽଭ୍ଯୁପାଗମତ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡସ୍ଯ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ତାପରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଭିବସ୍ବତଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲେ।
ତଂ ନିର୍ମୂଲିତ ତେଜସ୍କଂ ତେଜସାପହୃତେନ ତୁ
ସେ ତାଙ୍କୁ ତେଜ ହୀନ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ତେଜ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଦଦର୍ଶ ଯୋଗମାସ୍ଥାଯ ସ୍ଵାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵଡଵାଂ ତଥା
ଯୋଗ ଧ୍ୟାନରେ ବସି, ସେ ନିଜ ଭାର୍ୟା ବଡବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଶ୍ଵରୂପେଣ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡସ୍ତାଂ ମୁଖେ ସମଭାଵଯତ୍
ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଘୋଡା ରୂପରେ ତାଙ୍କୁ ମୁହଁ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ସା ତଂ ନିଃସାରଯାମାସ ନୋଭ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ରଂ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ସେ ଭିବସ୍ବତଙ୍କର ଶୁକ୍ରକୁ ଦୁଇ ନାକ ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରିଦେଲେ।
ନାସତ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଦସ୍ରଶ୍ଚ ସ୍ମୃତୌ ଦ୍ଵାଦଶମୂର୍ତିତଃ
ନାସତ୍ୟ ଓ ଦସ୍ରା, ସେଠାରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛନ୍ତି।
ତାଂ ତୁ ରୂପେଣ କାନ୍ତେନ ଦର୍ଶଯାମାସ ଭାସ୍କରଃ
ଭାସ୍କର ତାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଯମସ୍ତୁ ତେନ ଶାପେନ ଭୃଶଂ ପୀଡିତମାନସଃ
ଯମ, ସେ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ମନରେ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିଲେ।
ସୋ ଽଲଭତ୍କର୍ମଣାଂ ତେନ ଶୁଭେନ ପରମାଂ ଦ୍ଯୁତିମ୍
ସେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ।
ମନୁଃ ପ୍ରଜାପତିସ୍ତ୍ଵେଷ ସାଵର୍ଣିଃ ସ ମହାଯଶାଃ
ଏହି ମନୁ, ପ୍ରଜାପତି ସାବର୍ଣି, ମହାଯଶସ୍ବୀ ଅଟୁଟ୍ ପ୍ରଭୁ।
ମେରୁପୃଷ୍ଠେ ତପୋ ଘୋରମଦ୍ଯାପି ଚରତେ ପ୍ରଭୁଃ
ମେରୁ ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଏଯାଁ ଯାଁ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ତୁ ତେନ ରୂପେଣ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚକ୍ରମକଲ୍ପଯତ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହି ରୂପ ନେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଚକ୍ର ତିଆରି କଲେ।
ଯଵୀଯସୀ ତଯୋର୍ଯା ତୁ ଯମୁନାଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛୋଟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯମୁନା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯସ୍ତୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ମହାତେଜାଃ ସର୍ଗୋ ଯସ୍ଯେତି ସାଂପ୍ରତମ୍
ଯେଉଁଠି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ସେଠି ଏବେ ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ଅଛି।
ଇଦଂ ତୁ ଜନ୍ମ ଦେଵାନାଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ପଠେଚ୍ଚ ଵା
ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କର ଏହି ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପଢିବେ,
ଆପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯେତ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଚ୍ଚ ମହଦ୍ଯଶଃ
ସେ ଦୁଃଖରେ ପଡିଲେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ଏବଂ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଵୈଵସ୍ଵତୋତ୍ପତ୍ତିର୍ନାମୈକୋନଷଷ୍ଟିତମୋଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ ବାୟୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ତୃତୀୟ ଉପୋଧ୍ଧାତ ପାଦର 'ବୈବସ୍ବତ ଉତ୍ପତ୍ତି' ନାମକ ଉନଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।