ଭଵନ୍ତମାଗତୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସହୈଭିର୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵୈଃ
ମୁଁ ଏହି ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ, ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି।
ଦାତୁମର୍ହତି ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମେଷାଂ ତୋଯେ ଚ ପୂର୍ଵଵତ୍
ତୁମେ ଏହି ଭୂମି ଏବଂ ପୂର୍ବବତ ଜଳ ଏମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ନିରୂପ୍ଯ ମନସା ରାମମିଦ ଭୂଯୋ ଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ
ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ରାମ ପୁନି ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ତଥା ହି ମେ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ ପୁରାନେନ ଵିରିଞ୍ଚିନା
ଏହିପରି ଏକ ଵର ମୋତେ ବିରିଞ୍ଚି ପୂର୍ବରୁ ଦେଇଥିଲେ।
କାତରଂ ସମୁପାଯାତୋ ଵଶତାଂ ତଵ ଭାର୍ଗଵ
ଭାର୍ଗବ, ଭୟଭିତ ହୋଇ, ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ମାନି, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
କଥଂ ନ କୁର୍ଯାଂ କର୍ମେଦମହଂ କ୍ଷତ୍ତ୍ରକୁଲାନ୍ତକ
କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶ ନାଶକ, ମୁଁ କିପରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅସ୍ବୀକାର କରିପାରିବି?
ତାଵତ୍ସଂଘାରଯିଷ୍ଯାମି ଭୂମୌ ସଲିଲମାତ୍ମନଃ
ମୁଁ ନିଜ ଶରୀରର ଜଳକୁ ପୃଥିବୀରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବି।
ଯଥାଗତଂ ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ ଧନୁର୍ନିର୍ଭିଦ୍ଯ ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ ଧନୁଷ୍ୟରେ ଭେଦ କରି, ଯେପରି ଆସିଥିଲା, ସେପରି ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସ୍ରୁଵଂ ଜଗ୍ରାହ ମତିମାନ୍କ୍ଷପ୍ତୁକାମୋ ଜଲାଶଯେ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଜଳ ଭଣ୍ଡାରରେ ଢାଳିବା ପାଇଁ ସ୍ରୁବ ନେଲେ।
ଅନ୍ତର୍ହିତେ ସରିନ୍ନାଥେ ରାମଃ ସୁଵମୁଦଙ୍ମୁଖଃ
ନଦୀର ନାଥ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲାପରେ, ରାମ ଦକ୍ଷିଣ ମୁଖରେ ସ୍ରୁବ ଧରି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖିଲେ।
କ୍ଷିପ୍ତତ୍ଵେନ ସମୁଦ୍ରେ ତୁ ଦିଶମୁତ୍ତରପଶ୍ଚିମାମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ରରେ ଫେଙ୍ଗି, ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନେଇଗଲେ।
ତୀର୍ଥଂ ଶୁର୍ପାରକଂ ନାମ ସର୍ଵପାପଵିମୋଚନମ୍
ଶୂର୍ପାରକ ନାମର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତୀର୍ଥଂ ତଦନ୍ତରୀକୃତ୍ଯ ସ୍ରୁଵୋ ରାମକରାଚ୍ଚ୍ଯୁତଃ
ସେଠାକୁ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ କରି, ସ୍ରୁବ ରାମଙ୍କ ହାତରୁ ଖସିଗଲା।
ଯତ୍ରାଭୂଦ୍ରାମସୃଷ୍ଟାଯା ଭୁଵୋ ନିଷ୍ଠାଥ ପାର୍ଥିଵ
ଓ ରାଜା, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଭୂମିର ସ୍ଥାପନ ସେଠି ହେଲା।
ଉତ୍ସାରଯିତ୍ଵା ସଲିଲଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ତାଵଦାତ୍ମନଃ
ସମୁଦ୍ର ନିଜ ଜଳକୁ ହଟାଇ, ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା।
ଅନତିକ୍ରାନ୍ତମର୍ଯାଦୋ ଯଥାକାଲଂ ଭୃଗୂଦ୍ଵହଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ, ସେ କେବେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନଥିଲେ, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵିଜ୍ଞାଯ ପୂର୍ଵସୀମାନ୍ତାଂ ଭୁଵମଭ୍ଯୁତ୍ସସର୍ଜ ହ
ପୂର୍ବ ସୀମାକୁ ବୁଝି, ସେ ଭୂମିକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।
ନଗରଗ୍ରମସୀମାନଃ କିଞ୍ଚିତ୍କିଞ୍ଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ନଗର ଓ ଗ୍ରାମର ସୀମା, କେଉଁଠି କେଉଁଠି, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ।
ତତ୍ର ଦୈଵାତ୍ତଥା ସ୍ଥାନାନ୍ନିମ୍ନତ୍ଵାତ୍ସ ପ୍ରଲକ୍ଷ୍ଯ ତୁ
ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଓ ସେହି ସ୍ଥାନରୁ, ସେ ନିମ୍ନ ଭୂମିକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲେ।
ଯଥାଭିଲଷିତଂ ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରଦଦୌ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେଇଦେଲେ।
କୃତକୃତ୍ଯା ଭୃଶଂ ରାମମାଶିଷା ସମପୂଜଯନ୍
ମନୋରଥ ପୂରଣ ହେବାପରେ, ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଗତେ ମୁନିଵରେ ରାମେ ଦେଶାତ୍ତସ୍ମାନ୍ନିଜାଶ୍ରମମ୍
ମହାମୁନି ରାମ ଚାଲିଯିବାପରେ, ସେମାନେ ସେ ଦେଶରୁ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପରିଚଙ୍କ୍ରମ୍ଯ ତାଂ ଭୂମିଂ ଯତ୍ନେନ ମହାତାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଚାଲି, ମହାତ୍ମା ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ନିତ୍ଯତ୍ଵା ତ୍ସର୍ଵଦେଵାନାମଧିଷ୍ଠାନତଯା ତଥା
ଏହାର ନିତ୍ୟତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଏଠାରେ।
ଅପି ରୁଦ୍ରପ୍ରଭାଵେମ ପ୍ରାଯାନ୍ନାତ୍ଯନ୍ତଵିପ୍ଲଵମ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ହୋଇନଥିଲା।
ଏତଦ୍ଧି ଦେଵସାମର୍ଥ୍ଯମଚିନ୍ତ୍ଯଂ ନୃପସତ୍ତମ
ହେ ରାଜା, ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି, ଯାହା କେବେ ବି ବୁଝିପାରିବା ନୁହେଁ।
ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରତୋ ରାଜନଯୋଜନାନାଂ ଚତୁଃଶତମ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ରାଜା, ଚାରିଶେ ଯୋଜନ ଦୂର ଥିଲା।
କୃତଂ ରାମେଣ ମହତା ନ ତୁ ସଜ୍ଜଂ ମହଦ୍ଧନୁଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମହାନ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ଧନୁ ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା।
ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରୈରଯଂ ଖଣ୍ଡୋ ଭାରତୋ ଽବ୍ଧୌ ନିପତିତଃ
ଯାହାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ହେ ଭାରତ, ଏହି ଖଣ୍ଡକୁ ସାଗରରେ ପକାଇଥିଲେ।
ରାମେଣାଭୂତ୍ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟଂ ଯୋଜନାନାଂ ତୁ ଷଟ୍ଶତମ୍
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯୋଜନ ଗଣନାରେ ଛଉଶେ ହେବା।