ଅଥାସ୍ଯ ସୃଜତଃ ସର୍ଗଂ ପ୍ରଜାନାଂ ପରିଵୃଦ୍ଧଯେ
ତାପରେ, ସେ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ,
ତତଃ ସ ଵିଦଧେ ବୁଦ୍ଧିମର୍ଥନିଶ୍ଚଯଗା ମିନୀମ୍
ସେ ପରେ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯାହା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ରଜଃ ସତ୍ତ୍ଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵର୍ତମାନାଂ ସ୍ଵକର୍ମତଃ
ସେ ରଜ ଓ ସତ୍ତ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି, ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ବର୍ତ୍ତମାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତମଶ୍ଚ ଵ୍ଯନୁଦତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ ରଜସାତୁ ସମାଵୃଣୋତ୍
ପରେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ରଜସ୍ରେ ଆତ୍ମାକୁ ଆବୃତ କଲେ।
ଅଧର୍ମାଚରଣା ତ୍ତସ୍ଯ ହିଂସା ଶୋକୋ ଵ୍ଯଜାଯତ
ତାଙ୍କର ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ହିଂସା ଓ ଶୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତତଃ ସ ଭଗଵାନାସୀତ୍ ପ୍ରୀତଶ୍ଚୈତଂ ହି ଶିଶ୍ରିଯେ
ତାପରେ ସେ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ନାରୀ ପରମକଲ୍ଯାଣୀ ସର୍ଵଭୂତମନୋହରା
ସେ ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ନାରୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି।
ଶତରୂପେତି ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ସା ପ୍ରୋକ୍ତୈଵ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଶତରୂପା ଭାବେ ପରିଚିତ, ପୁନିପୁନି ଏହି ନାମରେ ଡାକାଯାଏ।
ପ୍ରକ୍ରିଯାଯାଂ ଯଥା ତୁଭ୍ଯଂ ତ୍ରେତାମଧ୍ଯେ ମହାତ୍ମନଃ
ଯେପରି ତ୍ରେତାଯୁଗ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପାଇଁ କରାଯାଇଥିଲା, ସେପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ,
ତତୋ ଽନ୍ଯାନ୍ମାନସାନ୍ପୁତ୍ରାନାତ୍ମନଃ ସଦୃଶୋ ଽସୃଜତ
ତାପରେ ସେ ନିଜ ପରି ଅନ୍ୟ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଦକ୍ଷମତ୍ରିଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ନିର୍ମମେ ମାନସାନ୍ସୁତାନ୍
ସେ ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ମନସ୍ପୁତ୍ର ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଯତାତ୍ମକାନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାମାତ୍ମଯୋନିନାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ନିଜଯୋଗ୍ୟ ଓ ନିଜଅନୁଶାସନରେ ଥିବା ସ୍ୱୟଂଜନ୍ମାମାନଙ୍କର ମୂଳ।
ପ୍ରଜାପତିଂ ରୁଚିଂ ଚୈଵ ପୂର୍ଵେଷାମେଵ ପୂର୍ଵଜୌ
ପ୍ରଜାପତି ଓ ରୁଚି, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ପୂର୍ବଜମାନେ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଆଦିପୁର୍ବଜ।
ମନସସ୍ତୁ ରୁଚିର୍ନାମ ଜଜ୍ଞେ ଜୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ମନସ୍ତୁ ରୁଚି ନାମକ ଏକ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟରୁ ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରାଣାଦ୍ଦକ୍ଷଂ ସୃଜନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାଂ ତୁ ମରୀଚିନମ୍
ପ୍ରାଣରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଡକ୍ଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ଚକ୍ଷୁରୁ ମରୀଚିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଶିରସୋଂଗିରସଂ ଚୈଵ ଶ୍ରୋତ୍ରାଦତ୍ରିଂ ତଥୈଵ ଚ
ମୁଣ୍ଡରୁ ଅଙ୍ଗିରାସ ଜନ୍ମ ନେଲେ; କାନରୁ ଏହିପରି ଅତ୍ରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ସମାନଜୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ହ୍ଯପାନାନ୍ନିର୍ମମେ କ୍ରତୁମ୍
ସମାନବାୟୁରୁ ବସିଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ଅପାନବାୟୁରୁ କ୍ରତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଧର୍ମସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରଥମଜୋ ଦେଵତାନାଂ ସ୍ମୃତସ୍ତୁ ଵୈ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା।
ଗୃହମେଧିପୁରାଣାସ୍ତେ ଧର୍ମସ୍ତୈଃ ପ୍ରାକ୍ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତଃ
ସେହି ପୁରାତନ ଗୃହସ୍ଥମାନେ, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଚଳିତ କରିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ଦ୍ଵାଦଶ ତେ ଵଂଶା ଦିଵ୍ଯା ଦେଵଗୁଣାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାରଟି ଦିବ୍ୟ ବଂଶ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁଣ ରହିଛି।
ଯଦା ତୈରିହ ସୃଷ୍ଟୈସ୍ତୁ ଧର୍ମ୍ମାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ମହର୍ଷିଭିଃ
ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଓ ଧର୍ମ ଆଦି ମହାର୍ଷିମାନେ ଏଠାରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ,
ତମୋମାତ୍ରାଵୃତଃ ସୋ ଽଭୂଚ୍ଛୋକପ୍ରତିହତଶ୍ଚ ଵୈ
ସେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକି ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ଶୋକରେ ପୀଡିତ ହେଇଥିଲେ।
ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚ ତମୋମାତ୍ରା ଅପରା ନିଃସୃତାଭଵତ୍
ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଏକ ଅନ୍ଧକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତତଃ ପ୍ରତିହତେ ତସ୍ଯ ପ୍ରତୀତେ ଵରଣାତ୍ମକେ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ଅବରୋଧ ହେବା ପରେ, ବିକଳ୍ପର ଆକାର ଧାରଣ କଲେ।
ଦ୍ଵିଧା କୃତ୍ଵା ସ୍ଵକଂ ଦେହମର୍ଦ୍ଧେନ ପୁରୁଷୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ନିଜ ଦେହକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କରି, ଅର୍ଧ ଦେହରେ ପୁରୁଷ ହେଲେ।
ପ୍ରକୃତିର୍ଭୂତଧାତ୍ରୀ ସା କାମାଦ୍ଵୈ ସୃଜତଃ ପ୍ରଭୋଃ
ସେଇ ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ମା, ଇଚ୍ଛାରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଃ ସା ତନୁଃ ପୂର୍ଵା ଦିଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଟତଃ
ଏହି ଥିଲା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଦେହ, ଯାହା ଦିଗନ୍ତକୁ ଢାକି ରହିଥିଲା।
ସା ଦେଵୀ ନିଯୁତଂ ତପ୍ତ୍ଵା ତପଃ ପରମ ଦୁଶ୍ଚରମ୍
ସେ ଦେବୀ ଅନେକ ବର୍ଷ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରି, ଅତି କଠିନ ତପ କଲେ।
ସ ଵୈ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁରୁଷୋ ମନୁରୁଚ୍ଯତେ
ସେଇ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ମନୁ ବୋଲି କୁହାଯାନ୍ତି।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ତୁ ପୁରୁଷଃ ପତ୍ନୀଂ ଶତରୂପାମଯୋନିଜାମ୍
ସେ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମହୀନା ଶତରୂପା ନାମକ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ପାଇଲେ।