ଯଯୌ ତେନାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତଃ ସାକେତନଗରଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇଁ ସେ ସାକେତ ନଗରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯଚ୍ଚ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ମୁନେସ୍ତେଷାଂ ତଥାନ୍ମନଃ
ସେ ମୁନିମାନଙ୍କର କଥା ଓ ତାଙ୍କର ମନର ଭାବକୁ ଜଣାଇଦେଲେ।
ଅତଃ ପରମନୁଷ୍ଠେଯମବ୍ରଵୀତ୍କିଂ ମଯେତି ଚ
ତାପରେ ସେ ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ ଏବେ କଣ କରିବି?'
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ କପିଲାଶ୍ରମସ୍ଥାଶ୍ଵାନଯନଂ ନାମ ଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ 'କପିଳାଶ୍ରମରେ ଘୋଡ଼ା ଆଣିବା' ନାମକ ଚଉଵନ୍ତିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅଭିନନ୍ଦ୍ଯାଶିଷାତ୍ଯର୍ଥଂ ଲାଲଯନ୍ପ୍ରଶଶଂସ ହ
ସେ ଖୁସି ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସ୍ନେହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଉପାକ୍ରମତ ତଂ ଯଜ୍ଞେ ଵିଧିଵଦ୍ଵେଦପାରଗୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସମ୍ଯଗୌର୍ଵଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଭିଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତଃ
ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞଟିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଇଥିଲେ।
ସୁସମୃଦ୍ଧଂ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଯଜ୍ଞେ ସର୍ଵଂ ବଭୂଵ ହ
ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ କାମ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ହେଇଥିଲା।
କ୍ରମାତ୍ସମାପଯାମାସୁର୍ଯଜମାନପୁରସ୍ସରାଃ
ଯଜମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସବୁ କାମ କ୍ରମକ୍ରମେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯଥାଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚୈଵ ଋତ୍ଵିଜାଂ ପ୍ରଦଦୌ ତଦା
ତାପରେ ସେ ଋତ୍ବିଜମାନେ ଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ତତ୍କାଙ୍କ୍ଷିତାଦଭ୍ଯଧିକଂ ପ୍ରଦଦୌ ଵସୁ ସର୍ଵଶଃ
ଯେଉଁ ଧନ ଆଶା କରାଯାଇଥିଲା, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
କ୍ଷମାପଯାମାସ ଗୁରୂନ୍ସଦସ୍ଯାନ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ
ସେ ଗୁରୁମାନେ ଓ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଖ୍ଷମା ଚାହିଲେ।
ଵାରକୀଯାକଦଂବୈଶ୍ଚ ସୂତମାଗଧଵନ୍ଦିଭିଃ
ବାରକ ଓ କଦମ୍ବ ଦେଶର ସୂତ, ମାଗଧ ଓ ବନ୍ଦିମାନେ ସହିତ,
ଦୋଧୂଯମାନଚମରୋ ଵାଲଵ୍ଯଜନରାଜିତଃ
ଯକ ଚମରା ଓ ରାଜସିଖା ବାଲ ଭଜନ ଦ୍ୱାରା ସେ ମାନ୍ୟ ହେଉଥିଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ସରଯୂତୀରଂ ଯଥାଶାଶ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଵିଧି
ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସରୟୂ ନଦୀ କୂଳକୁ ଗଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ସପତ୍ନୀକଃ ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ
ଏପରି ଭାବେ, ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ।
ମଙ୍ଗଲ୍ଯୈର୍ଵେଦଘୋଷୈଶ୍ଚ ସହ ଵିପ୍ରଜନେରିତୈଃ
ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି ସହିତ,
ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାଯୁତମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଲୋକମାନେ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସିକ୍ତସଂମୃଷ୍ଟଭୂଭାଗାପଣଶୋଭାସମନ୍ଵିତାମ୍
ଏଠାରେ ଭୂମିକୁ ଜଳ ଛିଟିଏଇ ସଫା କରାଯାଇଥିଲା ଓ ଶୋଭାମୟ ଦୋକାନମାନେ ରହିଥିଲେ।
ସ ତତ୍ରାଗରୁଧୂପୋତ୍ଥଗନ୍ଧାମୋଦିତଦିଙ୍ମୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଅଗରୁ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମନୋରମ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଲାଜଵର୍ଷେଣ ସାନନ୍ଦଂ ଵୀକ୍ଷମାଣଶ୍ଚ ନାଗରୈଃ
ନାଗରିକମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଲାଜ ଝରାଯାଉଥିଲେ।
ସଂଭାଵ୍ଯମାନଃ ଶନକୈର୍ଜଗମ ସ୍ଵପୁରଂ ପ୍ରତି
ସେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ମାନ୍ୟ ହେଉଥିଲେ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ନିଜ ରାଜପାଳିସକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ସମ୍ଯକ୍ସଂଭାଵଯାମାସ ସୁହୃଦୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନପି
ସେ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଲେ।
ସଭାଯାଂ ରାଜଶାର୍ଦୂଲୋ ରେମେ ଶକ୍ର ଇଵାପରଃ
ସେ ରାଜା ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ସଗରଃ ସହ ଭାର୍ଯାଭ୍ଯାଂ ରେମେ ନୃପଵରୋତ୍ତମଃ
ସଗର, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ।
ଵସିଷ୍ଠାନୁମତେ ରାଜା ଯୌଵରାଜ୍ଯେ ଽଭ୍ଯଷେଚଯତ୍
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଯୁବରାଜ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ସ ପ୍ରିଯୋ ଽଭଵଦତ୍ଯର୍ଥମୁଦାରୈଶ୍ଚ ଗୁଣୈର୍ନୃପଃ
ସେ ରାଜା ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଥିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
ନଵଂ ଚ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷାଦୌଶୀତାଂଶୁମଚିରୋଦିତମ୍
ନୂଆ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆରମ୍ଭରେ, ନୂତନ ଉଦିତ ଚନ୍ଦ୍ର ଆଲୋକିତ ହେଲା।
ଭାର୍ଯାଭ୍ଯାମନୁରୂପାଭ୍ଯାଂ ରମମାଣୋ ଽଵସଚ୍ଚିରମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଯୋଗ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବହୁଦିନ ରହିଲେ।
ପାଲଯାମାସ ଵସୁଧାଂ ସଶୈଲଵନକାନନାମ୍
ସେ ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ କାନନ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।