ଵରେଣାନେନ ଭଗଵନ୍କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭାଵାମ୍ଯହମ୍
"ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବରା ଦ୍ୱାରା ମୋର କାମ ସଫଳ ହେବ।"
ଯେନୋଦ୍ଧାରଣମେତେଷାଂ ଵହ୍ନେଃ କୋପସ୍ଯ ଵୈ ଭଵେତ୍
"ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ରୋଷର ଅଗ୍ନିରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବେ।"
ନିରଯୋଦ୍ଧାରଣଂ ତେଷାଂ ତ୍ଵଯା ଵତ୍ସ ନ ଶକ୍ଯତେ
"ବେଟା, ସେମାନଙ୍କୁ ନରକରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା କାମ ତୁମ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।"
କାଲଃ ପ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଯତାଂ ତାଵଦ୍ଯାଵତ୍ତ୍ଵତ୍ପୌତ୍ରସଂଭଵଃ
"ତୁମର ନାତି ଜନ୍ମ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କର।"
ରାଜା ଭଗୀରଥୋ ନାମ ସର୍ଵଧର୍ମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
"ଭାଗୀରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ହେବେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଆର୍ଥିକ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା।"
ଆନେଷ୍ଯତି ଦିଵୋ ଗଙ୍ଗାଂ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ମହାଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
"ସେ ମହାତ୍ୟାଗ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବେ।"
ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଗତିଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ଭଵତଃ ପିତରୋ ଽଖିଲାଃ
ତୁମର ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଭାଗୀରଥୀତି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ସା ଵିଖ୍ଯାତିମୁପୈଷ୍ଯତି
ଏହି ଜଗତରେ ସେ ଭାଗୀରଥୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ନିରଯାଦପି ସଂଯାତି ଦେହୀ ସ୍ଵର୍ଲୋକମକ୍ଷଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ।
ପିତାମହାଯ ଚୈଵୈନମଶ୍ଵଂ ସଂପ୍ରତିପାଦଯ
ଏବେ ଏହି ଘୋଡ଼ାଟିକୁ ତୁମ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦିଅ।
ଯଯୌ ତେନାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତଃ ସାକେତନଗରଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇଁ ସେ ସାକେତ ନଗରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯଚ୍ଚ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ମୁନେସ୍ତେଷାଂ ତଥାନ୍ମନଃ
ସେ ମୁନିମାନଙ୍କର କଥା ଓ ତାଙ୍କର ମନର ଭାବକୁ ଜଣାଇଦେଲେ।
ଅତଃ ପରମନୁଷ୍ଠେଯମବ୍ରଵୀତ୍କିଂ ମଯେତି ଚ
ତାପରେ ସେ ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ ଏବେ କଣ କରିବି?'
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ କପିଲାଶ୍ରମସ୍ଥାଶ୍ଵାନଯନଂ ନାମ ଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ 'କପିଳାଶ୍ରମରେ ଘୋଡ଼ା ଆଣିବା' ନାମକ ଚଉଵନ୍ତିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅଭିନନ୍ଦ୍ଯାଶିଷାତ୍ଯର୍ଥଂ ଲାଲଯନ୍ପ୍ରଶଶଂସ ହ
ସେ ଖୁସି ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସ୍ନେହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଉପାକ୍ରମତ ତଂ ଯଜ୍ଞେ ଵିଧିଵଦ୍ଵେଦପାରଗୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସମ୍ଯଗୌର୍ଵଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଭିଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତଃ
ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞଟିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଇଥିଲେ।
ସୁସମୃଦ୍ଧଂ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଯଜ୍ଞେ ସର୍ଵଂ ବଭୂଵ ହ
ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ କାମ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ହେଇଥିଲା।
କ୍ରମାତ୍ସମାପଯାମାସୁର୍ଯଜମାନପୁରସ୍ସରାଃ
ଯଜମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସବୁ କାମ କ୍ରମକ୍ରମେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯଥାଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚୈଵ ଋତ୍ଵିଜାଂ ପ୍ରଦଦୌ ତଦା
ତାପରେ ସେ ଋତ୍ବିଜମାନେ ଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ତତ୍କାଙ୍କ୍ଷିତାଦଭ୍ଯଧିକଂ ପ୍ରଦଦୌ ଵସୁ ସର୍ଵଶଃ
ଯେଉଁ ଧନ ଆଶା କରାଯାଇଥିଲା, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
କ୍ଷମାପଯାମାସ ଗୁରୂନ୍ସଦସ୍ଯାନ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ
ସେ ଗୁରୁମାନେ ଓ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଖ୍ଷମା ଚାହିଲେ।
ଵାରକୀଯାକଦଂବୈଶ୍ଚ ସୂତମାଗଧଵନ୍ଦିଭିଃ
ବାରକ ଓ କଦମ୍ବ ଦେଶର ସୂତ, ମାଗଧ ଓ ବନ୍ଦିମାନେ ସହିତ,
ଦୋଧୂଯମାନଚମରୋ ଵାଲଵ୍ଯଜନରାଜିତଃ
ଯକ ଚମରା ଓ ରାଜସିଖା ବାଲ ଭଜନ ଦ୍ୱାରା ସେ ମାନ୍ୟ ହେଉଥିଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ସରଯୂତୀରଂ ଯଥାଶାଶ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଵିଧି
ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସରୟୂ ନଦୀ କୂଳକୁ ଗଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ସପତ୍ନୀକଃ ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ
ଏପରି ଭାବେ, ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ।
ମଙ୍ଗଲ୍ଯୈର୍ଵେଦଘୋଷୈଶ୍ଚ ସହ ଵିପ୍ରଜନେରିତୈଃ
ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି ସହିତ,
ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାଯୁତମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଲୋକମାନେ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସିକ୍ତସଂମୃଷ୍ଟଭୂଭାଗାପଣଶୋଭାସମନ୍ଵିତାମ୍
ଏଠାରେ ଭୂମିକୁ ଜଳ ଛିଟିଏଇ ସଫା କରାଯାଇଥିଲା ଓ ଶୋଭାମୟ ଦୋକାନମାନେ ରହିଥିଲେ।
ସ ତତ୍ରାଗରୁଧୂପୋତ୍ଥଗନ୍ଧାମୋଦିତଦିଙ୍ମୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଅଗରୁ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମନୋରମ ହୋଇଯାଇଥିଲା।