ବଭୂଵ କାଲେ କେଶିନ୍ଯାଂ ତନଯୋ ଽନ୍ଵଯଵର୍ଦ୍ଧନଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, କେଶିନୀଙ୍କୁ ଅନ୍ୱୟବର୍ଦ୍ଧନ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଵାଯୁଭୂତୋ ଽଵିଶଦ୍ଦେହଂ ରାଜପୁତ୍ରସ୍ଯ ଭୂପତେ
ହେ ରାଜା, ପବନ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ସେ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମତିଵିଭ୍ରଂଶମାସାଦ୍ଯ ମୁହୁସ୍ତେନ ବଲାତ୍କୃତଃ
ସେ ବାରମ୍ବାର ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ତାଙ୍କ ମନକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଦେଲେ।
ବାଲାଂଶ୍ଚ ଯୂନଃ ସ୍ଥଵିରାନ୍ଯୋଷିତଶ୍ଚ ସଦା ଖଲଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଟିଏ ସଦା ବାଳକ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ମହିଳାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ।
ତତଃ ପୌରଜନାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯ କଦର୍ଯତାମ୍
ତାଙ୍କର କଞ୍ଜୁସି ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମବାସୀ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ରାଜା ଚ ତଦୁପଶ୍ରୁତ୍ଯ ତମାହୂଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ସାବଧାନରେ ଡାକିଲେ।
ବହୁଶଃ ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧୋ ଽପି ପିତ୍ରା ତେନ ମହାତ୍ମନା
ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ହୃଦୟ ଥିବା ପିତା ବହୁବାରି ନିଷେଧ କଲେ ମଧ୍ୟ,
ନାଶକତ୍ତଂ ଯଦା ପାପାଦ୍ଵିନିଵର୍ତ୍ତଯିତୁଂ ନୃପଃ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ମନ୍ଦ କାମରୁ ଫେରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଲୋକାପଵାଦଭୀରୁତ୍ଵାଦ୍ଵିଷଯାନତ୍ଯଜତ୍ତଦା
ଲୋକମାନେ କୁହିବାର ଭୟରେ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଭୋଗବିଲାସ ଛାଡିଲେ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ସଗରଚରିତେ ଽସମଞ୍ଜସତ୍ଯାଗୋ ନାମୈକପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ସଗର ଚରିତର 'ଅସମଞ୍ଜସ ତ୍ୟାଗ' ନାମକ ଏକାପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଧର୍ମଶୀଲେ ତଦା ଵାଲେ ଚକାରାଂଶୁମତି ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ, ଧର୍ମଶୀଳ ବାଳକ ଅଂଶୁମତିରେ ପ୍ରଭୁ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵଵୃଧୁଃ ସଘଶଃ ସର୍ଵେ ପରସ୍ପରମନୁଵ୍ରତାଃ
ସମସ୍ତ ସଗରମାନେ ଏକାଠି ବଢିଲେ, ଏବଂ ପରସ୍ପରରେ ଭଲ ଭାବରେ ରହିଲେ।
ଅଧର୍ମଶୀଲା ନିତରାମେକଘର୍ମାଣ ଏଵ ଚ
ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧର୍ମରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ସବୁଦିନ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଲାଗି ରହୁଥିଲେ।
ଅଧୃଷ୍ଯାଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜନୋପଦ୍ରଵକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅପରାଜେୟ ଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିଲେ।
ବବାଧିରେ ଜଗତ୍ସର୍ଵମସୁରା ଇଵ କାମତଃ
ସେମାନେ ଆସୁରମାନେ ପରି ଇଚ୍ଛାକୃତ୍ୟା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଥିଲେ।
ନିଃସ୍ଵାଧ୍ଯାଯ ଵଷଟ୍କାରଂ ବଭୂଵାର୍ତଂ ଵିଶେଷତଃ
ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଓ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ଦୁଃଖ ବ୍ୟାପି ରହିଥିଲା।
ପ୍ରକ୍ଷୋଭଂ ପରମଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵାସୁରମହୋରଗାଃ
ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମହାନ ନାଗମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ତପଃ ସମାଧିଭଙ୍ଗଶ୍ଚ ପ୍ରବଭୂଵ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନରେ ବିଘ୍ନ ଆସିଲା।
ଦୁଃଶେନ ମହାତାଵିଷ୍ଟା ଵିରିଞ୍ଜଭଵନଂ ଯଯୁଃ
ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ।
ଶଶଂସୁଃ ସକଲଂ ତସ୍ମୈ ସାଗରାଣାଂ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେମାନେ ସାଗରମାନେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କୁହିଲେ।
କ୍ଷଣମନ୍ତର୍ମନା ଭୂତ୍ଵା ଜଗାଦ ସୁରସତ୍ତମଃ
କିଛି ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମା କଥା କହିଲେ।
ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯଚିରେମୈଵ ସାଗରା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସାଗରମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରମନ୍ଯତ୍ତୁ ସ ଏଵ ସକଲେଶିତା
କେବଳ ଏକ ଦେଖାଦେଖି କାରଣ ହେବ; ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିରଧୁନା ତତ୍କର୍ତ୍ତଵ୍ଯମତଂ ଦ୍ରିତୈଃ
ଏବେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାହା କର।
ଜାତୋ ଜଗଦ୍ଧିତାର୍ଥାଯ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରପ୍ରଵରୋ ଭୁଵି
ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯନ୍ନାସ୍ତେ ଽଧୁନାଂଽଭୋଧାଵେକାନ୍ତେ ତତ୍ର କୁତ୍ର ଚିତ୍
ସେ ଏବେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ କୌଣସି ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନାଵ ସାନମିଚ୍ଛନ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ ତଦୁପହ୍ଵରେ
ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେଠାରେ ରୁହ।
ନତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଵଦିଷ୍ଯଧ୍ଵଂ ସ ଵଃ ଶ୍ରେଯୋ ଵିଧାସ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରେ କଥା କହିବ; ସେ ତୁମମାନଙ୍କର ଭଲ କରିବେ।
କୁରୁଧ୍ଵଂ ଚ ତଥା ଯୂଯଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ ଵିବୁଧୋତ୍ତମାଃ
ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କର।
ଗତ୍ଵା ତଂ ଵିବୁଧଶ୍ରେଷ୍ଟଂ ତେ କୃତାଞ୍ଜଲଯୋ ଽବ୍ରୁଵନ୍
ସେମାନେ ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ହାତ ଜୋଡି କଥା କହିଲେ।