ପୁତ୍ରାଣାଂ ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରବୀଜଭୂତୋ ଯତସ୍ତଵ
ତୁମେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅଁଙ୍କର ମୂଳ କାରଣ ହେବ।
ନିଃକ୍ଷିପ୍ଯ ସପିଧାନେଷୁ ରକ୍ଷଣୀଯଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାଣ୍ଡରେ ରଖି, ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କର।
ଯଥୋକ୍ତସଂଖ୍ଯା ପତ୍ରାଣାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଯେପରି ଗଣନା କହାଯାଇଛି, ସେପରି ହେବ ନିଶ୍ଚିତ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ତେ ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଜାଯତେ ନୃପ
ଏଭଳି, ରାଜା, ତୁମ ପାଖରେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅଁ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ରାଜା ଚ ତତ୍ତଥା ଚକ୍ରେ ଯଥୌର୍ଵେଣ ସମୀରିତମ୍
ଉର୍ବ୍ବା କହିଥିବାପରି, ରାଜା ସେଇପରି କରିଥିଲେ।
ଭିତ୍ତ୍ଵାଭିତ୍ତ୍ଵା ପୁନର୍ଜଜ୍ଞୁଃ ସହସୈଵାନୁଵାସରମ୍
ଭାଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନିପୁନି ଭାଙ୍ଗି, ସେମାନେ ଦିନ ପରେ ଦିନ ହଠାତ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵଵୃଧୁଃ ସଂଘଶୋ ରାଜନ୍ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରସଂଖ୍ଯାଯା
ସେମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ବଢ଼ିଲେ, ରାଜା, ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଥିଲା।
ବଭୂଵୁସ୍ତେ ଦୁରାଧର୍ଷାଃ କ୍ରୂରାତ୍ମାନୋ ଵିଶେଷତଃ
ସେମାନେ ଅପରାଜେୟ ଓ ବିଶେଷ କ୍ରୂର ସ୍ଵଭାବର ହେଲେ।
କେଶିନୀତନଯଂ ତ୍ଵେକଂ ବହୁମାନ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍
କିନ୍ତୁ କେଶିନୀ ଜଣେ ପୁଅଁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ବହୁମାନିତ ଓ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ସଚାପ୍ଯାନନ୍ଦଯାମାସ ସ୍ଵଗୁଣୈଃ ସୁହୃଦୋ ଽଖିଲାନ୍
ସେ ନିଜ ଗୁଣରେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେକୁ ଖୁସି କରିଥିଲେ।
ଅଜାଯତ ସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନଂଶୁମାନିତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଏକ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୁଅଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଅଂଶୁମାନ୍ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପ୍ରୀଣଯାମାସ ସୁତ୍ଦୃଦଃ ସ୍ଵପିତାମହମେଵ ଚ
ସେ ନିଜ ଦୃଢତାରେ ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଆଵିଷ୍ଟୋ ନଷ୍ଟଚେଷ୍ଟୋ ଽଭୂତ୍ସ ପିଶାଚେନ କେନ ଚିତ୍
କେତେକ ପିଶାଚ ତାଙ୍କୁ ଆବିଷ୍ଟ କରି, ସମସ୍ତ କାମ ଅବରୋଧ କରିଦେଇଥିଲା।
କସ୍ଯାଚିଦ୍ଵିଷଯେ ରାଜ୍ଞଃ ପ୍ରଭୂତଧନଧାନ୍ଯଵାନ୍
କେତେକ ରାଜାଙ୍କ ଦେଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅପାର ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗ୍ରହୀତୁମାରେଭେ ଵଣିଗ୍ଲୋଭଵରିପ୍ଲୁତଃ
ଦେଖିବା ପରେ, ବ୍ୟାପାରୀ ଲୋଭରେ ଭରି ଏହାକୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
କ୍ଷୁଧିତୋ ଽହଂ ଚିରାଦସ୍ମିନ୍ନିଵସନ୍ନିଧିପାଲକଃ
ମୁଁ ଏଠାରେ ବହୁଦିନ ଧନର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲି, ଏବେ ମୁଁ ଖାଲି ଭୋକା।
କାମତଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ନିଧିମେନଂ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଏହି ଧନକୁ ନେଇପାର।
ଆଦତ୍ତ ଚ ନିଧିଂ ତଂ ତୁ ପିଶାଚେନାନୁମୋଦିତଃ
ପିଶାଚର ସମ୍ମତିରେ ସେ ଏହି ଧନକୁ ନେଇଲେ।
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତାପ୍ରଦାନୋତ୍ଥରୋଷଂ ନ ଶ୍ରଦ୍ଦଧେ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଏକ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଭଙ୍ଗ ହେଲାରୁ ଆସୁଥିବା କ୍ରୋଧକୁ ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ନାହିଁ।
ଅପନୀତଧନଃ ସୋ ଽପି ମମାର ଵ୍ଯଥିତଃ କ୍ଷୁଧା
ଧନ ହରାଇ, ସେ ମଧ୍ୟ ଭୋକର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମରିଗଲେ।
ବଭୂଵ କାଲେ କେଶିନ୍ଯାଂ ତନଯୋ ଽନ୍ଵଯଵର୍ଦ୍ଧନଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, କେଶିନୀଙ୍କୁ ଅନ୍ୱୟବର୍ଦ୍ଧନ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଵାଯୁଭୂତୋ ଽଵିଶଦ୍ଦେହଂ ରାଜପୁତ୍ରସ୍ଯ ଭୂପତେ
ହେ ରାଜା, ପବନ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ସେ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମତିଵିଭ୍ରଂଶମାସାଦ୍ଯ ମୁହୁସ୍ତେନ ବଲାତ୍କୃତଃ
ସେ ବାରମ୍ବାର ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ତାଙ୍କ ମନକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଦେଲେ।
ବାଲାଂଶ୍ଚ ଯୂନଃ ସ୍ଥଵିରାନ୍ଯୋଷିତଶ୍ଚ ସଦା ଖଲଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଟିଏ ସଦା ବାଳକ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ମହିଳାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ।
ତତଃ ପୌରଜନାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯ କଦର୍ଯତାମ୍
ତାଙ୍କର କଞ୍ଜୁସି ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମବାସୀ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ରାଜା ଚ ତଦୁପଶ୍ରୁତ୍ଯ ତମାହୂଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ସାବଧାନରେ ଡାକିଲେ।
ବହୁଶଃ ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧୋ ଽପି ପିତ୍ରା ତେନ ମହାତ୍ମନା
ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ହୃଦୟ ଥିବା ପିତା ବହୁବାରି ନିଷେଧ କଲେ ମଧ୍ୟ,
ନାଶକତ୍ତଂ ଯଦା ପାପାଦ୍ଵିନିଵର୍ତ୍ତଯିତୁଂ ନୃପଃ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ମନ୍ଦ କାମରୁ ଫେରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଲୋକାପଵାଦଭୀରୁତ୍ଵାଦ୍ଵିଷଯାନତ୍ଯଜତ୍ତଦା
ଲୋକମାନେ କୁହିବାର ଭୟରେ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଭୋଗବିଲାସ ଛାଡିଲେ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ସଗରଚରିତେ ଽସମଞ୍ଜସତ୍ଯାଗୋ ନାମୈକପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ସଗର ଚରିତର 'ଅସମଞ୍ଜସ ତ୍ୟାଗ' ନାମକ ଏକାପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।