ତତ୍ପାଦୌ ସଂସ୍ପୃଶନ୍ମୂର୍ଧ୍ନା ପ୍ରଣାମମକରୋତ୍ତଦା
ତାପରେ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମାଆଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ସେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସସଂଭ୍ରମଂ ସମୁତ୍ଥାଯ ପର୍ଯଷ୍ଵଜତ ଚାତ୍ମଜମ୍
ମାଆ ଉତ୍ସାହରେ ଉଠି, ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସ ତାଂ ସଂଭାଵ୍ଯ କଥଯା ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚିରାଦିଵ
ସେ ମାଆଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଦେଖିଥିବା ପରି ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ।
ତତଃ ସାନୁଚରୋ ରାଜା ଶ୍ଵେତଵ୍ଯଜନଵୀଜିତଃ
ତାପରେ, ରାଜା ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହ ଧଳା ବେନ୍ତା ପଙ୍ଖା ଦ୍ୱାରା ପଖା ହେଉଥିବାବେଳେ,
ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସଭାଂ ଦିଵ୍ଯାମନେକନୃପସେଵିତାମ୍
ଅନେକ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସିଂହାସନେ ଶୁଭେ ଦିଵ୍ଯେ ନିଷସାଦ ନରେଶ୍ଵରଃ
ନରପତି ଶୁଭ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ।
ନାନାଵିଧାଃ କଥାଃ କୁର୍ଵନ୍ସ ତତ୍ର ନୃପସତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ପାଲଯିତ୍ଵୈଵଂ ଜିତଦିଙ୍ମଣ୍ଡଲୋ ନୃପଃ
ଏଭଳି, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ରେ ଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ରାଜା,
ସ୍ଵପ୍ରଭାଵଜିତାଶେଷଵୈରିର୍ଦିଙ୍ମଣ୍ଡଲାଧିପଃ
ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା ଦିଗ୍ପତି,
ସ୍ଵର୍ଯାତସ୍ଯ ପିତୁଃ ପୂର୍ଵଂ ପରିଭାଵମମର୍ଷିତଃ
ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବା ପିତାଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଅପମାନକୁ ସେ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାବ୍ଧିନଗରଗ୍ରାମାଯତନମାଲିନୀମ୍
ସାଗର ଓ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପରେ ନଗର, ଗାଁ ଓ ଦେଉଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏହି ଭୂମି ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ଏଵଂ ଗଚ୍ଛତି କାଲେ ଚ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମୟ କଟିବା ସହ, ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ଋଷି ଆସିଲେ।
ତମାଯାନ୍ତମତିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ମୁନିଵର୍ଯଂ ସସଂଭ୍ରମଃ
ମହାନ ମୁନିଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ସେ କିଛି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଲେ।
ଅର୍ଧ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିଭିଃ ସମ୍ଯକ୍ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହାମତିଃ
ବଡ଼ ଧୀରତା ସହିତ, ପାଦ ଓ ହାତ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ସମ୍ଭାର ଦେଇ ସେ ଯଥାଯଥ ଆଦର କଲେ।
ଆଶୀର୍ଭିର୍ଵର୍ଦ୍ଧଯିତ୍ଵା ତଂ ଵସିଷ୍ଠଃ ସଗରଂ ତଦା
ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ସଗରଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ଉପାଵିଶତ୍ତତୋ ରାଜା କାଞ୍ଚନେ ପରମାସନେ
ଏପରେ ରାଜା ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଆପଵସ୍ତୁନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପାସୀନମୁପହ୍ଵରେ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲେ।
କୁଶଲଂ ନନୁ ତେ ରାଜନ୍ଵାହ୍ଯେଷ୍ଵାଭ୍ଯନ୍ତରେଷୁ ଚ
‘ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ବାହାରେ ଓ ଭିତରେ ସବୁଠି ଭଲ ଅଛ?’
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ଵିଜିତାଃ ସର୍ଵେ ସମଗ୍ରବଲଵାହନାଃ
‘ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ସହିତ ଜିତାଯାଇଛନ୍ତି।’
ଦିଷ୍ଟ୍ଯାରୂଢପ୍ରତିଜ୍ଞେନ ମମ ମାନଯତା ଵଚଃ
‘ଭାଗ୍ୟରେ, ତୁମେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରି ମୋର କଥାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଛ।’
ତାନ୍ଵିଜିତ୍ଯେତରାଞ୍ଜେତୁଂ ପୁନର୍ଦିଗ୍ଵିଜଯେଚ୍ଛଯା
‘ସେମାନେ ଜିତି, ତୁମେ ପୁଣି ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଜୟ ଆଶା କରୁଛ।’
ଜିତଦିଙ୍ମଣ୍ଡଲଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ନଗରସ୍ଥିତମ୍
‘ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜିତି ଏବେ ତୁମେ ନଗରରେ ରହୁଛ, ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି—’
ଵସିଷ୍ଠେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସଗରସ୍ତାଲଜଙ୍ଘଜିତ୍
ବସିଷ୍ଠ ଏପରି କହିଲେ, ତାଳ ଓ ଜଂଘାକୁ ଜିତିଥିବା ସଗର ଉତ୍ତର ଦେଲେ—
କୁଶଲଂ ନନୁ ସର୍ଵତ୍ର ମହର୍ଷେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
‘ମହାର୍ଷି, ସବୁଠି ଭଲ ଅଛି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।’
ଭଵାନ୍ଧ୍ଯାଯତି କଲ୍ଯାଣଂ ମନସା ଯସ୍ଯ ସଂତତମ୍
‘ଆପଣ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଭାବନା କରନ୍ତି।’
ଭଵତାନୁଗୃହୀତୋ ଽସ୍ମି କୃତାର୍ଥଶ୍ଚାଧୁନା କୃତଃ
‘ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ଅନୁଗୃହୀତ ଏବଂ ଏବେ ମୋର କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି।’
ଯନ୍ମହ୍ଯମାହ ଭଗଵାନ୍ଵିପକ୍ଷଵିଜଯାଦିକମ୍
‘ଭଗବାନ୍ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁ ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟରେ—’
ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ ସର୍ଵଂ ମନ୍ଯେ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମହୀକ୍ଷିତାମ୍
‘ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ଶାସନ ମୋର ହାତକୁ ଆସିଛି।’
ଅନଲ୍ପୀ କୁରୁତେ ଫଲ୍ଯଂ ଯନ୍ମେ ଵ୍ଯଵସିତଂ ଭଵାନ୍
ମୋର ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଥିଲା, ଆପଣ ସେଥିରେ ଏତେ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂଭାଵିତଃ ସମ୍ଯକ୍ସଗେରଣ ମହାମୁନିଃ
ଏଭଳି ମହାମୁନି ସଗରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦିଆଯାଇଲା।