ଔର୍ଵାଶ୍ରମେ ଵିଵୃଦ୍ଧଶ୍ଚ ଭଵାଂସ୍ତେନାନୁକଂପିତଃ
ତୁମେ ଔର୍ବଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବଡ଼ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ତୁମପ୍ରତି କୃପା କଲେ।
ଏଵଂ ପ୍ରଭାଵୋ ନୃପତିଃ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯୋ ଽଭଵଦ୍ଭୁଵି
ଏଭଳି ରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଯଦ୍ଵଂଶଜୈର୍ଜିତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ପିତା ତେ ଵନମାଦିଶତ୍
ସେ ବଂଶର ସନ୍ତାନମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ପିତାଙ୍କୁ ହରାଇଲେ, ସେ ତୁମକୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାଇଲେ।
ଏତଚ୍ଚ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ତଵ
ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ନ ହ୍ଯସ୍ଯ କର୍ତ୍ତୁର୍ନୃପତେଃ ପୁରୁଷାର୍ଥଚତୁଷ୍ଟଯେ
ହେ ରାଜା, ଏହି କର୍ମକୁ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ମାନବ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ କିଛି ଅଭାବ ନାହିଁ।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଚ ମୁନେ କିମନ୍ଯତ୍କଥଯାମି ତେ
ହେ ମୁନି, ଜାମଦଗ୍ନି ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ କହିବି?
ତତଃ ସ ସଗରୋ ରାଜା କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ମୁନିମ୍
ତାପରେ ସଗର ରାଜା ହାତ ଜୋଡି ମୁନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସମ୍ଯକ୍ତମୁପଦେଶେନ ତତ୍ରାନୁଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଠିକ୍ ଭାବରେ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଏଠାରେ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞାତୁ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମହାମୁନିଃ
ରାଜାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାମୁନି କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ସ ଦୀକ୍ଷିତୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ସଗରୋ ରାଜସତ୍ତମଃ
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଗର ରାଜା, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଜଗନ୍ନାଥଂ ଵିଧିନା ତେନ ପାର୍ଥିଵଃ
ନିୟମାନୁସାରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ରାଜା—
ପ୍ରତିଜ୍ଞାମକରୋଦ୍ରାଜା ଵ୍ରତମେତଦନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ରାଜା ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ ନିବାହିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।
ଅଥାନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ରାଜାନଂ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ଋଷି—
ସନ୍ନିଵର୍ତ୍ଯାନୁଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ପ୍ରଜଗାମ ନିଜାଶ୍ରମମ୍
ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଇ, ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାମଧିଵସ୍ନ୍ପାଲଯାମାସ ମେଦିନୀମ୍
ସେ ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ବସି ଦେଶକୁ ଶାସନ କରିଥିଲେ।
ଵଯସୈଵ ସ ବାଲୋ ଽଭୂତ୍କର୍ମଣା ଵୃଦ୍ଧସଂମତଃ
ବୟସରେ ଯଦିଓ ସେ ଶିଶୁ ଥିଲେ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ବଡ଼ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ।
ସୁଦୀର୍ଘଂ ନିଃଶ୍ଵସିତ୍ଯୁଷ୍ଣମୁଦ୍ଵିଗ୍ନହୃଦଯୋ ଽନିଶମ୍
ସେ ଦିନ ରାତି ଚିନ୍ତାରେ ହୃଦୟ ଭାରି ହୋଇ, ଗଭୀର ଉଷ୍ଣ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ।
ଶୋକାଵିଷ୍ଟଃ ସରୋଷଂ ସକଲରିପୁକୁଲୋଚ୍ଛିତ୍ତଯେ ସତ୍ପ୍ରତିଜ୍ଞଶ୍ଚକେ ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ପରିଭଵମନଲଂ ସୋଢୁମିକ୍ଷ୍ଵାକୁଵଂଶ୍ଯଃ
ଶୋକ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଆବିଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶଜ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଅପମାନର ଜ୍ୱାଳା ସହିଲେ।
ରିପୁଂ ଜେତୁଂ ମନଶ୍ଚକ୍ରେ ଦିଶଶ୍ଚ ସକଲାଃ କ୍ରମାତ୍
ସେ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଯେ, ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତିବେ, ଏବଂ କ୍ରମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ।
ସର୍ଵତଃ ସଂଵୃତୋ ରାଜା ନିଶ୍ଚକ୍ରାମ ପୁରୋତ୍ତମାତ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅଂକୁରା ହୋଇ, ରାଜା ମହାନଗରରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ମତ୍ତୈର୍ମାତଙ୍ଗଯୂଥୈଃ ସକୁଲଗିରିକୁଲେନୈଵ ଭୂମଣ୍ଡଲେନ ଶ୍ଵେତଚ୍ଛତ୍ରଧ୍ଵଜୌଘୈରପି ଶଶିସୁକରାଭାତଖେନୈଵ ସାର୍ଦ୍ଧମ୍
ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ଦଳ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଯେପରି ବଡ଼ ପରିବାର, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାହାର କିରଣ ପରି ଧଳା ଛତା ଓ ପତାକା ଦଳ ସହିତ ସେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଚତୁରଙ୍ଗସୈନ୍ଯନିକରପ୍ରକ୍ଷୋଦସଂଭୂତଭୂରେଣୁପ୍ରାଵୃତିରୁତ୍ସ୍ଥଲୀ ସମଭଵଦ୍ଭୂମିସ୍ତୁ ତତ୍ରାନିଶମ୍
ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ଚଳାଚଳରେ ଉଠୁଥିବା ଧୂଳିରେ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଦିନ ରାତି ଢାକିଯାଉଥିଲା।
ଦୂରାଦେଵାଭିଶଂସନ୍ନରିନଗରନିରୋଧେଷୁ କର୍ମାଭିଷଙ୍ଗେ ତେଷାଂ ଶୀଘ୍ରାପଯାନକ୍ଷଣମଭିଦିଶତି ପ୍ରାଣିଧୈର୍ଯଂ ଵିଧତ୍ତେ
ସେ ଦୂରରୁ ଶତ୍ରୁ ନଗରର ଅବରୋଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁମାନ କରୁଥିଲେ; ତୁରନ୍ତ ଆକ୍ରମଣ ସମୟରେ ଗୁପ୍ତଚରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ନିଜ ସାହସ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ।
ଵିଜିଗୀଷୁର୍ଦିଶୋ ରାଜା ରାଜ୍ଞୋ ଯସ୍ଯାଭିଯାସ୍ଯତି
ବିଜୟ ଆଶା କରି, ରାଜା ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ନୃପତୀନ୍ସର୍ଵାନ୍କୃତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵପଦାନୁଗାନ୍
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅନୁଗତ କରିନେଲେ।
ଏଵଂ ସ ଵିସରନ୍ଦିକ୍ଷୁ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ନୃପଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଅନେକ ଦିଗ ଦେଖି, ସେ ରାଜା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ତତସ୍ତସ୍ଯ ନୃପୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମଗ୍ରରଥକୁଞ୍ଜରୈଃ
ତାପରେ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜା, ସମସ୍ତ ରଥ ଓ ହାତୀ ସହିତ—
ରାଜ୍ଞାଂ ଯତ୍ର ସହସ୍ରାଣି ସ ବଲାନି ମହାହଵେ
ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର ହଜାର ରାଜା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସେନା ମହାଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ।
ଜିତ୍ଵା ହୈହଯଭୂପାଲାନ୍ଭଙ୍କ୍ତ୍ଵା ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଚ ତତ୍ପୁରୀମ୍
ହୈହୟ ରାଜାମାନେ ହାରିଗଲା ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ସହରକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଜଳାଇଦେଲେ।
ସମଗ୍ରବଲସଂମର୍ଦ୍ଦପ୍ରମୃଷ୍ଟାଶେଷଭୂତଲଃ
ତାଙ୍କର ସେନାର ଶକ୍ତିରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦଳି ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।