ପରୀତ୍ଯପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ପିତୃଦେଵାଦିବୂଜକଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ପରିଚକ୍ରାମ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଲୋକଵୃତ୍ତମନୁଵ୍ରତଃ
ହେ ରାଜା, ସେ ଲୋକର ଚଳାଚଳ ଅନୁସରି ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ଜଗାମ ତପସେ ରାଜନ୍ବାହ୍ମଣୈରଭିସଂଵୃତଃ
ହେ ରାଜା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ।
ନିଵାସମାତ୍ମନୋ ରାଜନ୍କଲ୍ପଯାମାସ ଧର୍ମଵିତ୍
ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ନିଜ ପାଇଁ ବାସସ୍ଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମାଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ନିଯତା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
କ୍ଷାତ୍ରଂ କକ୍ଷମଶେଷେଣ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଶାନ୍ତମିଵାନଲମ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦହି, ଅଗ୍ନି ଭଳି ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଅର୍ଘ୍ଯାଦିସମୁଦାଚାରୈଃ ପୂଜଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ ନିୟମିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବନା ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ତେଷାଂ ତସ୍ଯ ଚ ସଂଵୃତ୍ତାଃ କଥାଃ ପୁଣ୍ଯା ମନୋହରାଃ
ସେମାନେ ଓ ସେଠାରେ ଥିବା ସେଙ୍କର ସହ ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଲା।
ହଯମେଧଂ ମହାଯଜ୍ଞମାହର୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ସେ ମହା ଯଜ୍ଞ ହୟମେଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଭରଦ୍ଵାଜମାର୍କଣ୍ଡେଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ।
ଵାଜିମେଧଂ ତତୋ ରାଜନ୍ନାଜହାର ମହାକ୍ରତୁମ୍
ତାପରେ, ରାଜା, ସେ ବୃହତ୍ ବାଜିମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ଧୋତା ରାମସ୍ଯ ଵିଦିତାତ୍ମନଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ହୋତା ପୁରୋହିତ ହେଲେ, ଯିଏ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଭରଦ୍ଵାଜାଗ୍ନିଵେଶ୍ଯାଦ୍ଯା ଵେଦ ଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାଃ
ଭରଦ୍ୱାଜ, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ପୁତ୍ତ୍ରୈଃ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପ୍ରଶିଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ସହିତୋ ଭଗଵାନ୍ଭୃଗୁଃ
ଭଗବାନ୍ ଭୃଗୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଶିଷ୍ୟ ଓ ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ।
ସ ତୈଃ ସହାଖିଲଂ କର୍ମ ସମାପ୍ଯ ଭୃଗୁପୁଙ୍ଗଵଃ
ସେ ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କଲେ।
ଅଲଙ୍କୃତ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯ କନ୍ଯାଂ ରୂପଵତୀଂ ମହୀମ୍
ସେ ନୀତିଅନୁସାରେ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଭୂମିକୁ ଶୋଭିତ କଲେ।
ଆହୂଯ ଭୃଗୁଶାର୍ଦୂଲଃ ସଶୈଲଵନକାନନାମ୍
ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ ଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ କାନନ ସହିତ ଭୂମିକୁ ଡାକିଲେ।
ଆତ୍ମନଃ ସନ୍ନିଵାସାର୍ଥଂ ତଂ ରାମଃ ପର୍ଯକଲ୍ପଯତ୍
ରାମ ନିଜର ବାସସ୍ଥଳୀ ପାଇଁ ସେଠି ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ହିରଣ୍ଯରତ୍ନଵସ୍ତ୍ରଶ୍ଵଗୋଗଜାନ୍ନାଦିଭିସ୍ତଥା
ସେ ସୁନା, ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ହାତୀ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା।
ଚକ୍ରେ ଦ୍ରଵ୍ଯପରିତ୍ଯାଗଂ ତେଷାମନୁମତେ ତଦା
ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ ସେ ସମ୍ପତ୍ତି ବଣ୍ଟନ କଲେ।
ତତ୍ରାପି ପର୍ଵତଵରେ ତପଶ୍ଚର୍ତୁଂ ସମାରଭତ୍
ସେଠି ମଧ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ପାହାଡ଼ରେ, ସେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯଯୁର୍ଯଥାଗତଂ ସର୍ଵେ ମୁନଯଃ ଶଂସିତଵ୍ରତାଃ
ସମସ୍ତ ମୁନି, ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ତପୋ ମହତ୍ସମାସ୍ଥାଯ ତତ୍ରୈଵ ନ୍ଯଵସତ୍ସୁଖୀ
ବଡ଼ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ସେଠି ସୁଖରେ ବସିଲେ।
ସର୍ଵଦୁଃଖପ୍ରଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ମାରୀଚାନୁମତେନ ତୁ
ମାରୀଚଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ।
ଚଚାର ଧରଣୀ ସମ୍ଯକ୍ ଦୁଖୈର୍ଃମୁକ୍ତାଭଵଚ୍ଚ ସା
ଧରିତ୍ରୀ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଚଳିଲା ଏବଂ ସେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ମିଞ୍ଶ୍ରୁତେ ନରଃ ସର୍ଵପାତକୈର୍ଵିପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପ୍ରସଂଗାତ୍କଥିତଃ ସମ୍ଯଙ୍ନାତିସଂକ୍ଷେପଵିସ୍ତରଃ
ଏହି କଥା ସଠିକ୍ ଭାବରେ, ନ ଅତି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ନ ଅତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ, ଯଥାଯଥ ଯୋଗରେ କହାଯାଇଛି।
ନ ତାଦୃଶଃ ପୁମାତ୍କଶ୍ଚିଦ୍ଭାଵୀ ଭୂତାଥଵା ଶ୍ରୁତଃ
ଏମିତି ପୁରୁଷ କେହି ନ ଥିଲେ, ନ ଥିବେ, ନ କେହି ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ଯତ୍ପୁରା ସୋ ଽଗମନ୍ମୁକ୍ତିଂ ରଣେ ରାମେଣ ଘାତିତଃ
ପୁରୁଣା କାଳରେ, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହୋଇ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ମହାବାହୁସ୍ତାଲଜଙ୍ଘୋ ଽଭଵନ୍ନୃପ
ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଳଜଂଘ, ରାଜା ହେଲେ।