ତତୋ ଗତ୍ଵା ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରମରିନ୍ଦମଃ
ଏପରେ, ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।
ଶୈଵଂ ତତ୍ର ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଚନ୍ଦ୍ରପାଦମିତି ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୈବ ସ୍ଥାନଟି 'ଚନ୍ଦ୍ରପାଦ' ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଯତ୍ରାର୍ଚିତାଃ ସ୍ଵକୁଲଜୈର୍ଯଥାଶକ୍ତି ମନାଗପି
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ନିଜ ବଂଶଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠିକି ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ଅଳ୍ପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍ରାସୌ ତର୍ପ୍ପିତେଷୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ତର୍ପଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ—
ତତସ୍ତତ୍ପିତରଃ ସର୍ଵେ ପିତୃଲୋକାଦୁପାଗତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ପିତୃଲୋକରୁ ଆସିଲେ।
ଅଥ ସଂପ୍ରୀତମନସଃ ସମେତ୍ଯ ଭୃଗୁନନ୍ଦନମ୍
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଭୃଗୁବଂଶୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ମହତ୍କର୍ମ କୃତଂ ଵୀର ଭଵତାନ୍ଯୈଃ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଏମିତି ଏକ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।
ଅସ୍ମାକମକ୍ଷଯାଂ ପ୍ରୀତିଂ ତଥାପି ତ୍ଵଂ ନ ଯଚ୍ଛସି
ତଥାପି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ସନ୍ତୋଷ ଦେଉନାହାଁ।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ତଵ ଦର୍ଶନମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତି ଓ ତୁମର ଭକ୍ତିରେ, ତୁମେ ଏହି ଦର୍ଶନ ପାଇଛ।
ତ୍ସମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵୀରହତ୍ଯାଦିପାପପ୍ରଶମନାଯ ହି
ଏହିପରି, ବୀରମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ଭଳି ପାପ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଆସିଛ।
ଵଧାଚ୍ଚ ଵିନିଵର୍ତସ୍ଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାମତଃ ପରମ୍
ଏବେ ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଅଧିକ ନାଶ କରିବାରୁ ବିରତ ହେଉ।
ତନ୍ନିମିତ୍ତଂ ତୁ ମରଣଂ ପିତୁସ୍ତେ ଵିହିତଂ ପୁରା
ତୁମ ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରମେଵେହ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ଚୈତଯୋଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏବଂ ସବୁ କିଛି ଘଟଣାରେ କେବଳ ନିୟତିର ଉପକରଣ ମାତ୍ର।
କାଲାନୁଵୃତ୍ତଂ ବଲଵାନ୍ନୃଲୋକୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ମଣିଷମାନଙ୍କର ଜଗତ ସମୟର ଗତିକୁ ଅନୁସରେ, ସମୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶକ୍ଯତେ ଵତ୍ସ ସର୍ଵୋ ଽପି ଯତଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵକର୍ମକୃତ୍
ବୁଆ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିପାରନ୍ତି।
ଶମମା ପ୍ନୁହି ଭଦ୍ରଂ ତେ ସ ହ୍ଯସ୍ମାକଂ ପରଂ ବଲମ୍
ଶାନ୍ତି ଚାହ, ତୁମର ଭଲ ହେଉ; କାରଣ ଏହା ଆମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି।
ସ ଚାପି ତଦ୍ଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ସାଦରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରଯଯୌ ଚ ତଦା ରାମସ୍ତସ୍ମାତ୍ସିଦ୍ଧଵନାଶ୍ରମମ୍
ତାପରେ ରାମ ଏଠାରୁ ସିଦ୍ଧବନ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତପସେ ଧୃତସଂକଲ୍ପୋ ବଭୂଵ ସ ମହାମନାଃ
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଇ, ସେ ମହାନ ମନବଳିଆ ଅଟୁଟ ହେଲେ।
ପୁନରାଗମସଂକେତଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସ୍ଥାପଯତ୍ତଦା
ପୁଣି ଆସିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
ପରୀତ୍ଯପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ପିତୃଦେଵାଦିବୂଜକଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ପରିଚକ୍ରାମ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଲୋକଵୃତ୍ତମନୁଵ୍ରତଃ
ହେ ରାଜା, ସେ ଲୋକର ଚଳାଚଳ ଅନୁସରି ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ଜଗାମ ତପସେ ରାଜନ୍ବାହ୍ମଣୈରଭିସଂଵୃତଃ
ହେ ରାଜା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ।
ନିଵାସମାତ୍ମନୋ ରାଜନ୍କଲ୍ପଯାମାସ ଧର୍ମଵିତ୍
ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ନିଜ ପାଇଁ ବାସସ୍ଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମାଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ନିଯତା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
କ୍ଷାତ୍ରଂ କକ୍ଷମଶେଷେଣ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଶାନ୍ତମିଵାନଲମ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦହି, ଅଗ୍ନି ଭଳି ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଅର୍ଘ୍ଯାଦିସମୁଦାଚାରୈଃ ପୂଜଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ ନିୟମିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବନା ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ତେଷାଂ ତସ୍ଯ ଚ ସଂଵୃତ୍ତାଃ କଥାଃ ପୁଣ୍ଯା ମନୋହରାଃ
ସେମାନେ ଓ ସେଠାରେ ଥିବା ସେଙ୍କର ସହ ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଲା।
ହଯମେଧଂ ମହାଯଜ୍ଞମାହର୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ସେ ମହା ଯଜ୍ଞ ହୟମେଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଭରଦ୍ଵାଜମାର୍କଣ୍ଡେଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ।