ଉଵାସାତନ୍ଦ୍ରିତଃ ସମ୍ଯକ୍ ପିତୃପୂଜାପରାଯଣଃ
ସେଠାରେ ସେ ଅଳସ ହେବା ଛାଡ଼ି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପିତୃପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଲେ।
ଵିହିତଂ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯେନ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ତପୋଵନେ
ଏହି କ୍ରିୟା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯତ୍ର ଯକ୍ରେ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପିତୄଣାଂ ତୃପ୍ତିମକ୍ଷଯାମ୍
ସେଠାରେ ଭୃଗୁମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏମିତି ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟ ତୃପ୍ତି ପାଇଲେ।
ଭୃଶମାପ୍ଯାଯିତାସ୍ତେନ ଯତ୍ର ତେ ପିତରୋ ଽଖିଲାଃ
ସେଠାରେ ସେ ମାନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ଭଳିଭଳି ପୋଷିତ ହେଲେ।
ସମନ୍ତପଞ୍ଚକଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ଲୋକେ ପରିଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ 'ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଯତ୍ର ଯାତାନାମେନାଂସି ନିଖିଲାନି ତୁ
ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଚର୍ଯାଗମନଂ ମର୍ତ୍ଯାନାମସତାମିହ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଅଧର୍ମୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯିବା, ଏଠାରେ ଅଶୁଭ ମନାଯାଏ।
ସମନ୍ତପଞ୍ଚକଂ ତୀର୍ଥଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଽତିପାଵନମ୍
ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ।
କୃତକୃତ୍ଯସ୍ତତୋ ରାମଃ ସମ୍ଯକ୍ ପୂର୍ଣମନୋରଥଃ
ତାପରେ ରାମ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମନୋକାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ତତଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାନ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହିତୋ ଵଶୀ
ତାପରେ, ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ସଂଯମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ—
ତତୋ ଗତ୍ଵା ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରମରିନ୍ଦମଃ
ଏପରେ, ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ।
ଶୈଵଂ ତତ୍ର ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଚନ୍ଦ୍ରପାଦମିତି ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୈବ ସ୍ଥାନଟି 'ଚନ୍ଦ୍ରପାଦ' ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଯତ୍ରାର୍ଚିତାଃ ସ୍ଵକୁଲଜୈର୍ଯଥାଶକ୍ତି ମନାଗପି
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ନିଜ ବଂଶଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠିକି ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ଅଳ୍ପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍ରାସୌ ତର୍ପ୍ପିତେଷୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ
ସେଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ତର୍ପଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ—
ତତସ୍ତତ୍ପିତରଃ ସର୍ଵେ ପିତୃଲୋକାଦୁପାଗତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ପିତୃଲୋକରୁ ଆସିଲେ।
ଅଥ ସଂପ୍ରୀତମନସଃ ସମେତ୍ଯ ଭୃଗୁନନ୍ଦନମ୍
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଭୃଗୁବଂଶୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ମହତ୍କର୍ମ କୃତଂ ଵୀର ଭଵତାନ୍ଯୈଃ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଏମିତି ଏକ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।
ଅସ୍ମାକମକ୍ଷଯାଂ ପ୍ରୀତିଂ ତଥାପି ତ୍ଵଂ ନ ଯଚ୍ଛସି
ତଥାପି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ସନ୍ତୋଷ ଦେଉନାହାଁ।
କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ତଵ ଦର୍ଶନମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତି ଓ ତୁମର ଭକ୍ତିରେ, ତୁମେ ଏହି ଦର୍ଶନ ପାଇଛ।
ତ୍ସମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵୀରହତ୍ଯାଦିପାପପ୍ରଶମନାଯ ହି
ଏହିପରି, ବୀରମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ଭଳି ପାପ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଆସିଛ।
ଵଧାଚ୍ଚ ଵିନିଵର୍ତସ୍ଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାମତଃ ପରମ୍
ଏବେ ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଅଧିକ ନାଶ କରିବାରୁ ବିରତ ହେଉ।
ତନ୍ନିମିତ୍ତଂ ତୁ ମରଣଂ ପିତୁସ୍ତେ ଵିହିତଂ ପୁରା
ତୁମ ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରମେଵେହ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ଚୈତଯୋଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏବଂ ସବୁ କିଛି ଘଟଣାରେ କେବଳ ନିୟତିର ଉପକରଣ ମାତ୍ର।
କାଲାନୁଵୃତ୍ତଂ ବଲଵାନ୍ନୃଲୋକୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ମଣିଷମାନଙ୍କର ଜଗତ ସମୟର ଗତିକୁ ଅନୁସରେ, ସମୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶକ୍ଯତେ ଵତ୍ସ ସର୍ଵୋ ଽପି ଯତଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵକର୍ମକୃତ୍
ବୁଆ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିପାରନ୍ତି।
ଶମମା ପ୍ନୁହି ଭଦ୍ରଂ ତେ ସ ହ୍ଯସ୍ମାକଂ ପରଂ ବଲମ୍
ଶାନ୍ତି ଚାହ, ତୁମର ଭଲ ହେଉ; କାରଣ ଏହା ଆମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି।
ସ ଚାପି ତଦ୍ଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ସାଦରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପ୍ରଯଯୌ ଚ ତଦା ରାମସ୍ତସ୍ମାତ୍ସିଦ୍ଧଵନାଶ୍ରମମ୍
ତାପରେ ରାମ ଏଠାରୁ ସିଦ୍ଧବନ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତପସେ ଧୃତସଂକଲ୍ପୋ ବଭୂଵ ସ ମହାମନାଃ
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନେଇ, ସେ ମହାନ ମନବଳିଆ ଅଟୁଟ ହେଲେ।
ପୁନରାଗମସଂକେତଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସ୍ଥାପଯତ୍ତଦା
ପୁଣି ଆସିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।