ମଯା ସମାହିତଧିଯା ସ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତଵାନପି
ମୁଁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଲି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ନାମ କଵଚଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ତିନି ଲୋକର ବିଜୟ ନାମକ କବଚ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ରାହଂ ସାଧଯିତ୍ଵା ତୁ କଵଚଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ସେଠାରେ, କବଚ ସାଧନ କରି, ମୋର ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତତ୍ର ତୌ ତୁ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୌ ଦ୍ଵାରେ ସ୍କନ୍ଦଵିନାଯକୌ
ସେଠାରେ ଦ୍ୱାରେ, ମୁଁ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ସ ମାମଵେକ୍ଷ୍ଯ ଗାମପୋ ଵିଶନ୍ତଂ ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତମ୍
ମୁଁ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବାକୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ମମ ତେନ ପିତସ୍ତତ୍ର ଵାଗ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ହସ୍ତକର୍ଷଣମ୍
ସେଠାରେ, ମୋର ପିତା ତାଙ୍କ ସହ ବାକ୍ଯୁଦ୍ଧ ଓ ହାତାହାତି କଲେ।
ସ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମୁଦ୍ଗୃହ୍ଯ ମାମଧଶ୍ଚୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵମେଵ ଚ
ସେ ଏହା ଜାଣି, ମୋତେ ଉପରୁ ଓ ତଳୁ ଧରିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାତିକ୍ରୁଧା କ୍ଷିପ୍ତଃ କୁଠାରୋ ହି ମଯା ତତଃ
ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମୋର କୁଠାର ଛାଡ଼ିଦେଲି।
ପାର୍ଵତୀ ତତ୍ର ରୁଷ୍ଟାଭୂତ୍ତଦା କୃଷ୍ଣଃ ସମାଗତଃ
ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଆସିଲେ।
ମହ୍ଯଂ କୃଷ୍ମୋ ଜଗାମାଥ ତେନ ମୈତ୍ରୀଂ ଵିଧାଯ ଚ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିଲେ।
ଆଗତସ୍ତଵ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସହ ଅକୃତବ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜମଦଗ୍ନିରୁଵାଚେଦଂ ରାମଂ ଶତ୍ରୁନିବର୍ହଣମ୍
ଯମଦଗ୍ନି ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ରାମଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତସ୍ତାଵଦ୍ଯଥାଵତ୍କର୍ତୁମର୍ହସି
ଏହିପରିସ୍ଥିତିରେ, ତୁମେ ଏବେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପାପମୋଚନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତୁ ତଦ୍ଯୋଗ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ମେ ନିର୍ଦେଷ୍ଟୁମର୍ହସି
ଏହି ପାପମୋଚନ କେମିତି ହେବ, ତୁମେ ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ଶାକମୂଲଫଲାହାରୋ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ତପଶ୍ଚର
ତୁମେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ତପସ୍ୟା କର।
ପ୍ରଯଯୌ ତପସେ ରାଜନ୍ନକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ହେ ରାଜା, ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
କୃତ୍ଵାଽଶ୍ରମପଦଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତପସ୍ତେପେ ସୁଦୁଶ୍ଚରମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ସେ ବହୁତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ନିନ୍ଯେ ଵର୍ଷାଣି କତି ଚିଦ୍ରାମସ୍ତସ୍ମିନ୍ମହାମନାଃ
ମହାସଙ୍କଳ୍ପ ରାମ ସେଠାରେ କିଛି ବର୍ଷ କାଟିଲେ।
ସଗରୋପାଖ୍ଯାନେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ସଗର ଓ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥାରେ ଚଉଵାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ମୃଗଯାମଗମଚ୍ଛୂରଃ ଶୂରସେନାଦିଭିଃ ସହ
ଶୂରବୀର ଜଣେ ଶୂରସେନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଶିକାରକୁ ଗଲେ।
ଜଗ୍ମୁସ୍ତୃଷାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ସରିତଂ ନର୍ମଦାମନୁ
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ତିଆରିରେ ପିଆସି ହୋଇ, ସେମାନେ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତୋ ଦଦୃଶୁର୍ମାର୍ଗୋ ଜମଦଗ୍ନେରଥାଶ୍ରମମ୍
ଚାଲିଯିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପଥରେ ଦେଖିଲେ।
କସ୍ଯେଦମିତି ପପ୍ରଚ୍ଛୁର୍ଭାଵିକର୍ମପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରେରଣାରେ, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ—'ଏହା କାହାର?'
ଵସତ୍ଯସ୍ମିନ୍ସୁତୋ ଯସ୍ଯ ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ଏଠାରେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ରହୁଛନ୍ତି।
କ୍ରୋଧଂ ପ୍ରସଙ୍ଯାନୃଶଂସ୍ଯଂ ପୂର୍ଵଵୈରମନୁସ୍ମରନ୍
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା ମନେପକାଇ, କ୍ରୋଧ ଓ ନିଷ୍ଠୁରତା ଜାଗିଲା।
ଵୈର ନିର୍ଯାତନଂ କିଂ ତୁ କରିଷ୍ଯାମୋ ଦିଶାଧୁନା
କିନ୍ତୁ ଏବେ, ଏହି ଦିଗରେ ଆମେ କଣ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବୁ?
ପ୍ରଜାଘ୍ନିରେ ପ୍ରଯାତେଷୁ ମୁନିଵୀରେଷୁ ସର୍ଵତଃ
ମହାମୁନିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଯିବା ପରେ, ଲୋକମାନେ ହତ୍ୟା ହେଲେ।
ପ୍ରଯଯୁସ୍ତେ ଦୁରାତ୍ମାନଃ ସବଲାଃ ସ୍ଵପୁରୀଂ ପ୍ରତି
ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପରିଵାର୍ଯ ମହାରାଜ ରୁରୁଦୁଃ ଶୋକକର୍ଶିତାଃ
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ପପାତ ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ସଦ୍ଯୋ ଲତେଵାଶନିତାଡିତା
ସେ ଏକ ଲତା ପରି ବିଜୁଳି ଲାଗିଥିବା ଭଳି, ତୁରନ୍ତ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଗଲେ।