ଦଦର୍ଶ ପିତରଂ ରାମୋ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତପୋନିଧିମ୍
ରାମ ତାଙ୍କର ପିତା ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ତପସ୍ୟାର ଧାମ, ଦେଖିଲେ।
ପପାତ ଚରଣୋପାନ୍ତେ ହ୍ଯଷ୍ଟାଙ୍ଗାଲିଙ୍ଗିତାଵନିଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପାଦଠାରେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଭୂମିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଚରଣୌ ଚାପି ଵିଧିଵତ୍ସଜ୍ଜନାଗ୍ରଣୀଃ
ସଦ୍ଗୁଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ।
ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଵାକ୍ଯଂ ତଯୋଃ ସଂହର୍ଷକାରଣମ୍
ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଦୁହେଁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା କଥା କହିଲେ।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯୋ ହତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ସମୁତ୍ରବଲଵାହନଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ବିଶାଳ ସେନାର ମାଲିକ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ଦଣ୍ଡୋ ମଯା ଦତ୍ତଃ ପ୍ରସହ୍ଯ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଛି।
ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଵକାର୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯଵେଦଯମ୍
ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୁଁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲି।
ଵ୍ରଜ ସ୍ଵକାର୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଶିଵଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ତୁମର କାମ ସଫଳ ପାଇଁ, ଶିବଙ୍କ ଚିରନ୍ତନ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଗତଵାଞ୍ଛିଵଲୋକଂ ଵୈ ହରଦର୍ଶନକାଙ୍କ୍ଷଯା
ମୁଁ ହରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଆଶାରେ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲି।
ନମସ୍କୃତୋ ମଯା ଦେଵୋ ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥ ପ୍ରଦାଯକଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲି, ସେ ଆଶାକୃତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମଯା ସମାହିତଧିଯା ସ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତଵାନପି
ମୁଁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଲି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ନାମ କଵଚଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ତିନି ଲୋକର ବିଜୟ ନାମକ କବଚ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ରାହଂ ସାଧଯିତ୍ଵା ତୁ କଵଚଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ସେଠାରେ, କବଚ ସାଧନ କରି, ମୋର ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତତ୍ର ତୌ ତୁ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୌ ଦ୍ଵାରେ ସ୍କନ୍ଦଵିନାଯକୌ
ସେଠାରେ ଦ୍ୱାରେ, ମୁଁ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ସ ମାମଵେକ୍ଷ୍ଯ ଗାମପୋ ଵିଶନ୍ତଂ ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତମ୍
ମୁଁ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବାକୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ମମ ତେନ ପିତସ୍ତତ୍ର ଵାଗ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ହସ୍ତକର୍ଷଣମ୍
ସେଠାରେ, ମୋର ପିତା ତାଙ୍କ ସହ ବାକ୍ଯୁଦ୍ଧ ଓ ହାତାହାତି କଲେ।
ସ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମୁଦ୍ଗୃହ୍ଯ ମାମଧଶ୍ଚୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵମେଵ ଚ
ସେ ଏହା ଜାଣି, ମୋତେ ଉପରୁ ଓ ତଳୁ ଧରିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାତିକ୍ରୁଧା କ୍ଷିପ୍ତଃ କୁଠାରୋ ହି ମଯା ତତଃ
ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମୋର କୁଠାର ଛାଡ଼ିଦେଲି।
ପାର୍ଵତୀ ତତ୍ର ରୁଷ୍ଟାଭୂତ୍ତଦା କୃଷ୍ଣଃ ସମାଗତଃ
ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଆସିଲେ।
ମହ୍ଯଂ କୃଷ୍ମୋ ଜଗାମାଥ ତେନ ମୈତ୍ରୀଂ ଵିଧାଯ ଚ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିଲେ।
ଆଗତସ୍ତଵ ସାନ୍ନିଧ୍ଯମକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ସହ ଅକୃତବ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜମଦଗ୍ନିରୁଵାଚେଦଂ ରାମଂ ଶତ୍ରୁନିବର୍ହଣମ୍
ଯମଦଗ୍ନି ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ରାମଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତସ୍ତାଵଦ୍ଯଥାଵତ୍କର୍ତୁମର୍ହସି
ଏହିପରିସ୍ଥିତିରେ, ତୁମେ ଏବେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପାପମୋଚନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତୁ ତଦ୍ଯୋଗ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ମେ ନିର୍ଦେଷ୍ଟୁମର୍ହସି
ଏହି ପାପମୋଚନ କେମିତି ହେବ, ତୁମେ ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ଶାକମୂଲଫଲାହାରୋ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ତପଶ୍ଚର
ତୁମେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ତପସ୍ୟା କର।
ପ୍ରଯଯୌ ତପସେ ରାଜନ୍ନକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ହେ ରାଜା, ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
କୃତ୍ଵାଽଶ୍ରମପଦଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତପସ୍ତେପେ ସୁଦୁଶ୍ଚରମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ସେ ବହୁତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ନିନ୍ଯେ ଵର୍ଷାଣି କତି ଚିଦ୍ରାମସ୍ତସ୍ମିନ୍ମହାମନାଃ
ମହାସଙ୍କଳ୍ପ ରାମ ସେଠାରେ କିଛି ବର୍ଷ କାଟିଲେ।
ସଗରୋପାଖ୍ଯାନେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ସଗର ଓ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥାରେ ଚଉଵାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ମୃଗଯାମଗମଚ୍ଛୂରଃ ଶୂରସେନାଦିଭିଃ ସହ
ଶୂରବୀର ଜଣେ ଶୂରସେନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଶିକାରକୁ ଗଲେ।