ତତୋ ଽସ୍ଯ ଜଘ ନାତ୍ପୂର୍ଵମସୁରା ଜଜ୍ଞିର ସୁତାଃ
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ନିମ୍ନ ଅଂଶରୁ ଅସୁରମାନେ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୃଷ୍ଟା ଯଯା ସୁରାସ୍ତନ୍ଵା ତାଂ ତନୁଂ ସ ଵ୍ଯପୋହତ
ଯେ ଦେହ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ, ସେହି ଦେହକୁ ସେ ବିଦାୟ କଲେ।
ସା ତମୋବହୁଲା ଯସ୍ମାତ୍ତତୋ ରାତ୍ରିସ୍ତ୍ରିଯାମିକା
ଏହା ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲାବେଳେ, ସେହି ଦେହକୁ 'ତିନି ପ୍ରକାର ରାତି' ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି।
ସୃଷ୍ଟ୍ଵାସୁରାଂସ୍ତତଃ ସୋ ଽଥ ତନୁମନ୍ଯାମପଦ୍ଯତ
ଅସୁରମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ତତସ୍ତାଂ ଯୁଞ୍ଜ ମାନସ୍ଯ ପ୍ରିଯମାସୀତ୍ପ୍ରଭୋଃ କିଲ
ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ନିଜର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦେହ ସହ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ଯତୋ ଽସ୍ଯ ଦୀଵ୍ଯତୋ ଜାତାସ୍ତେନ ଦେଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହିଥିରୁ ସେମାନେ 'ଦେବତା' ବୋଲି ପରିଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ତନ୍ଵାସ୍ତୁ ଦିଵ୍ଯାଯା ଜଜ୍ଞିରେ ତେନ ଦେଵତାଃ
ସେହି ଦିବ୍ୟ ଦେହରୁ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଉତ୍ସୃଷ୍ଟା ସା ତନୁସ୍ତେନ ଅହଃ ସମଭଵତ୍ତଦା
ସେ ଦେହକୁ ବିଦାୟ କରିବା ପରେ, ସେହି ଦେହ ଦିନ ହେଇଗଲା।
ଦେଵାନ୍ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ସୋ ଽଥ ତନୁମନ୍ଯାମପଦ୍ଯତ
ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ପିତେଵ ମନ୍ଯମାନସ୍ତାନ୍ପୁତ୍ରାନ୍ପ୍ରଧ୍ଯାଯ ସ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଭାବି, ବାପାଙ୍କ ଭଳି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତେ ପିତରୋ ଦେଵାଃ ପିତୃତ୍ଵଂ ତେଷୁ ତତ୍ସ୍ମୃତମ୍
ସେହିପରି, ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ପରିଚିତ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିତୃତ୍ୱ ଏଭଳି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ସାପଵିଦ୍ଧା ତନୁସ୍ତେନ ସଦ୍ଯଃ ସଂଧ୍ଯା ଵ୍ଯଜାଯତ
ତାହାରୁ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଆଘାତ ପାଇଲା ଏବଂ ସେହିମହୁର୍ତ୍ତରେ ସଂଧ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ତୁ ଵୈ ପୈତ୍ରୀ ଯା ତନୁଃ ସା ଗରୀଯସୀ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ, ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଯେ ପୂର୍ବଜ ରୂପ ଅଛି, ସେହିଟି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯୁକ୍ତାସ୍ତନୁମୁପାସଂତେ ଉଷାଵ୍ଯୁଷ୍ଟ୍ଯୋର୍ଯଦନ୍ତରମ୍
ଉଷା ଓ ସଂଧ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଯେ ରୂପ ଅଛି, ଲୋକେ ସେହି ରୂପକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତତୋ ଽନ୍ଯସ୍ଯାଂ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵତନ୍ଵାମୁପପଦ୍ଯତ
ତାପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଦେହରୁ ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମନସା ତୁ ସୁତାସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଜନାଜ୍ଜଜ୍ଞିରେ ପ୍ରଜାଃ
ତାଙ୍କର ମନରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିରୁ ପ୍ରଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁନଃ ପ୍ରଜାଃ ସୋ ଽଥ ସ୍ଵାଂ ତନୁଂ ସ ଵ୍ଯପୋହତ
ପୁନି ପ୍ରଜାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଵନ୍ତି ସଂହୃଷ୍ଟା ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଯା ଉଦ୍ଭଵେ ପ୍ରଜାଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ଚାନ୍ଦ୍ରିକା ଦେଖି ପ୍ରଜାମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ସଦ୍ଯୋ ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ଚୈଵସଂଧ୍ଯା ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା ଚ ଜଜ୍ଞିରେ
ସେହିମହୁର୍ତ୍ତରେ, ରାତି, ଦିନ, ସଂଧ୍ୟା ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରିକା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତମୋମାତ୍ରାତ୍ମିକା ରାତ୍ରିଃ ସା ଵୈ ତସ୍ମାନ୍ନିଯାମିକା
ଅନ୍ଧକାର ହେଉଛି ରାତିର ମୂଳ ସ୍ୱଭାବ, ସେ ଏହାକୁ ଶାସନ କରେ।
ଯସ୍ମାତ୍ତେଷାଂ ଦିଵା ଜନ୍ମ ବଲିନସ୍ତେନ ତେ ଦିଵା
ଯେହেতୁ ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଦିନରେ, ସେମାନେ ଦିନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋ ରାତ୍ରିଜନ୍ମାନୋ ହ୍ଯଜେଯା ନିଶି ତେନ ତେ
ପ୍ରାଣରୁ ଯେଉଁମାନେ ରାତିରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ରାତିରେ ଅଜୟ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ପିତୄଣାଂ ମାନୁଷାଣାଂ ଚ ଅତୀତାନା ଗତେଷୁ ଵୈ
ପୂର୍ବଜ ଓ ମାନବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି ଓ ଅତୀତ ହୋଇଛନ୍ତି,
ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ସଂଧ୍ଯା ଚତ୍ଵାର୍ଯେତାନି ତାନି ଵା
ଚାନ୍ଦ୍ରିକା, ରାତି, ଦିନ ଓ ସଂଧ୍ୟା—ଏହି ଚାରିଟି ହେଉଛି ସେମାନେ।
ଅଂଭାଂସ୍ଯେତାନି ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଦେଵଦାନଵମାନୁଷାନ୍
ଏହି ଜଳକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ପରେ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମାନବମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ତାମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ତତୋ ଚ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଂ ତତୋ ଽନ୍ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ପ୍ରଭୁଃ
ସେଇ ଚାନ୍ଦ୍ରିକାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ପ୍ରଭୁ ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ତତୋ ଽନ୍ଯାଃ ସୋଂଽଧକାରେ ଚ କ୍ଷୁଧାଵିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଜାଃ ସୃଜନ୍
ତାପରେ, ଅନ୍ଧକାରରେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଯେଉଁମାନେ ଭୋକରେ ପୀଡିତ।
ଅମ୍ଭାଂସ୍ଯେତାନି ରକ୍ଷାମ ଉକ୍ତଵନ୍ତସ୍ତୁ ତେଷୁ ଯେ
ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ଏହି ଜଳକୁ ରକ୍ଷା କରିବା',
ଯେ ଽବ୍ରୁଵନ୍ କ୍ଷିଣୁମୋ ଽମ୍ଭାଂସି ତେଷାଂ ତ୍ଦୃଷ୍ଟାଃ ପରସ୍ପରମ୍
ଯେମାନେ କହିଥିଲେ, 'ଆମେ ପାଣି ଶୁଷ୍କ କରିଦେବା,' ସେମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଦେଖାଗଲା।
ରକ୍ଷେତି ପାଲନେ ଚାପି ଧାତୁରେଷ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
'ରକ୍ଷ' ଶବ୍ଦଟିକୁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ରକ୍ଷାର ଅର୍ଥରେ ବୁଝାଯାଏ।