ଜନ୍ମାନ୍ତ ରସହସ୍ରେଷୁ ଯେଷୁଯେଷୁ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମ ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ଅଭେଦେନ ଚ ପଶ୍ଯାମି କୃଷ୍ଣୌ ଚାପି ଭଵୌ ତଥା
ମୁଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଭବଙ୍କୁ ଏକାତ୍ମ ଭାବରେ ଦେଖେ।
ଚିରଞ୍ଜୀଵୀ ଭଵାଶୁ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତ
ମୋର କୃପାରେ, ଓ ସତ୍ବ୍ରତ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ।
ପ୍ରଣତଂ ଭାର୍ଗଵେନ୍ଦ୍ରଂ ତୁ ଵରାର୍ହଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ଯିଏ ଦାନ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ନମ୍ର ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଭଵିଷ୍ଯତି କାର୍ତ୍ସ୍ଯେନ ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଭଳି ହେବେ, ଏହା ସତ୍ୟ କଥା, ଏହା କେବେ ବି ଭିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ନ କୋ ଽପି ଭଵତାଦ୍ଵତ୍ସ ତେଜସ୍ଵୀ ଚ ଭଵତ୍ପରଃ
ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ, ତାହା ପରି କେହି ହେବେ ନାହିଁ, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଗୋଲୋକଂ ପ୍ରଯଯୌ ଯୁକ୍ତଃ ଶ୍ରୀଦାମ୍ନା ଚାପି ରାଧଯା
ସେ ଶ୍ରୀଦାମା ଓ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଚାଭିଵାଦ୍ଯାଥ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପା କ୍ରମୀତ୍
ପୂଜା କରି ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ପରିକ୍ରମା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁକ୍ତୋ ନିଶ୍ଚକ୍ରାମ ଗୃହାନ୍ତରାତ୍
ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଘର ଭିତରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ନମସ୍କୃତୋ ଯଯୌ ରାଜନ୍ସ୍ଵଗୃହଂ ପରଯା ମୁଦା
ନମସ୍କାର ପାଇଁ, ରାଜା, ସେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ଅଂଶରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏହା ଚଉଵାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସମାଜଗାମ ଧର୍ମାତ୍ମାକୃତଵ୍ରଣସମନ୍ଵିତଃ
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵ୍ରଜନ୍ତଂ ଭାର୍ଗଵଂ ମାର୍ଗେ ପ୍ରାଣରକ୍ଷଣତତ୍ପରାଃ
ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ, ଜୀବନ ରକ୍ଷାରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ।
ଶାନ୍ତସତ୍ତ୍ଵସମାକୀର୍ଣଂ ଵେଦଧ୍ତ୍ରନିନିନାଦିତମ୍
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ମନ୍ତି ଲୋକମାନେ ଥିଲେ ଏବଂ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଅଞ୍ଚଳ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ସମଂ ଚ ରନ୍ତି ସଂହୃଷ୍ଟା ଭଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୁଦୂରତଃ
ସେମାନେ ସମେତିକରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହି, ଦୂରରୁ ଭୟକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଉନ୍ନଦନ୍ତି ମଯୂରାଶ୍ଚ ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଚ ମହୀପନେ
ମୟୂରମାନେ ଚିତ୍କାର କରିଲେ ଓ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ, ରାଜା।
ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍ପ୍ରକ୍ଷିପଦ୍ଭିଃ କ୍ରିଯତେ ଭୂର୍ଚଲାଵିଲା
ଲୋକମାନେ ଜଳ ଚାଲିଦେଉଥିବାରୁ ଭୂମି କାଦା ହେଲା ଓ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ଅଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ମୁଦା ଯୁକ୍ତୈର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତୈଃ
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଵିଵେଶ ଶନୈ ରାଜନ୍ନକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ରାଜା, ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦ୍ଵିଜୈଶ୍ଚ ସତ୍କୃତୋ ରାମଃ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଗତଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ, ରାମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଦଦର୍ଶ ପିତରଂ ରାମୋ ଜମଦଗ୍ନିଂ ତପୋନିଧିମ୍
ରାମ ତାଙ୍କର ପିତା ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ତପସ୍ୟାର ଧାମ, ଦେଖିଲେ।
ପପାତ ଚରଣୋପାନ୍ତେ ହ୍ଯଷ୍ଟାଙ୍ଗାଲିଙ୍ଗିତାଵନିଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପାଦଠାରେ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଭୂମିକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଚରଣୌ ଚାପି ଵିଧିଵତ୍ସଜ୍ଜନାଗ୍ରଣୀଃ
ସଦ୍ଗୁଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ।
ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଵାକ୍ଯଂ ତଯୋଃ ସଂହର୍ଷକାରଣମ୍
ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଦୁହେଁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା କଥା କହିଲେ।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯୋ ହତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ସମୁତ୍ରବଲଵାହନଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ବିଶାଳ ସେନାର ମାଲିକ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ଦଣ୍ଡୋ ମଯା ଦତ୍ତଃ ପ୍ରସହ୍ଯ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଛି।
ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଵକାର୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯଵେଦଯମ୍
ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୁଁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲି।
ଵ୍ରଜ ସ୍ଵକାର୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଶିଵଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ତୁମର କାମ ସଫଳ ପାଇଁ, ଶିବଙ୍କ ଚିରନ୍ତନ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଗତଵାଞ୍ଛିଵଲୋକଂ ଵୈ ହରଦର୍ଶନକାଙ୍କ୍ଷଯା
ମୁଁ ହରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଆଶାରେ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲି।
ନମସ୍କୃତୋ ମଯା ଦେଵୋ ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥ ପ୍ରଦାଯକଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲି, ସେ ଆଶାକୃତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।