ଅଦ୍ଯ ପ୍ରଭୃତି ଵତ୍ସାସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମୋ ଭଵ
ଆଜିଠାରୁ, ପୁଅ, ଏହି ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ କ୍ରମତୋ ଭାଵ୍ଯଂ ସମା ବହ୍ଵୀସ୍ତ୍ଵଯା ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଥିବ, ସେସବୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଓ ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିବ।
ଯୋଗଶ୍ଚ ସାଦନୀଯୋ ଵୈ ଶତ୍ରୂଣାଂ ନିଗ୍ରହସ୍ତଥା
ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ।
ଜ୍ଞାନେନ ଯଶସା ଵାପି ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠତମୋ ଭଵାନ୍
ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ।
ତପଶ୍ଚର ଯଥାକାଲଂ ତେନ ସିଦ୍ଧିଃ କରସ୍ଥିତା
ଯଥାସମୟରେ ତପସ୍ୟା କର, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ତୁମ ହାତରେ ଆସିବ।
ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଗାଢଂ ରାସେଣ ମୈତ୍ରୀଂ ତସ୍ଯ ଚକାର ହ
ରାସ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କଲେ।
କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞଯା ମହାଭାଗୌ ବଭୂଵତୁରରିନ୍ଦମ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ମହାନ ଶତ୍ରୁଦମନୀ ହେଲେ।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯା ମୁଦାନ୍ଵିତା
ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ମଦ୍ଭକ୍ତୌ ଚ ଵିଶେଷେଣ ଭଵନ୍ତୌ ଭଵତାଂ ସୁତୌ
ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ବିଶେଷ ଭାବେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ତୁମର ସନ୍ତାନ ହେବ।
ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯାତୁ ତତସର୍ଵଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଧି ତସ୍ଯ ତୁ
ତାପରେ, ମୋର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ।
ଜନ୍ମାନ୍ତ ରସହସ୍ରେଷୁ ଯେଷୁଯେଷୁ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମ ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ଅଭେଦେନ ଚ ପଶ୍ଯାମି କୃଷ୍ଣୌ ଚାପି ଭଵୌ ତଥା
ମୁଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଭବଙ୍କୁ ଏକାତ୍ମ ଭାବରେ ଦେଖେ।
ଚିରଞ୍ଜୀଵୀ ଭଵାଶୁ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତ
ମୋର କୃପାରେ, ଓ ସତ୍ବ୍ରତ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ।
ପ୍ରଣତଂ ଭାର୍ଗଵେନ୍ଦ୍ରଂ ତୁ ଵରାର୍ହଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ଯିଏ ଦାନ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ନମ୍ର ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଭଵିଷ୍ଯତି କାର୍ତ୍ସ୍ଯେନ ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଭଳି ହେବେ, ଏହା ସତ୍ୟ କଥା, ଏହା କେବେ ବି ଭିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ନ କୋ ଽପି ଭଵତାଦ୍ଵତ୍ସ ତେଜସ୍ଵୀ ଚ ଭଵତ୍ପରଃ
ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ, ତାହା ପରି କେହି ହେବେ ନାହିଁ, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଗୋଲୋକଂ ପ୍ରଯଯୌ ଯୁକ୍ତଃ ଶ୍ରୀଦାମ୍ନା ଚାପି ରାଧଯା
ସେ ଶ୍ରୀଦାମା ଓ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଚାଭିଵାଦ୍ଯାଥ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପା କ୍ରମୀତ୍
ପୂଜା କରି ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ପରିକ୍ରମା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁକ୍ତୋ ନିଶ୍ଚକ୍ରାମ ଗୃହାନ୍ତରାତ୍
ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଘର ଭିତରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ନମସ୍କୃତୋ ଯଯୌ ରାଜନ୍ସ୍ଵଗୃହଂ ପରଯା ମୁଦା
ନମସ୍କାର ପାଇଁ, ରାଜା, ସେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ଅଂଶରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏହା ଚଉଵାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସମାଜଗାମ ଧର୍ମାତ୍ମାକୃତଵ୍ରଣସମନ୍ଵିତଃ
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵ୍ରଜନ୍ତଂ ଭାର୍ଗଵଂ ମାର୍ଗେ ପ୍ରାଣରକ୍ଷଣତତ୍ପରାଃ
ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ, ଜୀବନ ରକ୍ଷାରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ।
ଶାନ୍ତସତ୍ତ୍ଵସମାକୀର୍ଣଂ ଵେଦଧ୍ତ୍ରନିନିନାଦିତମ୍
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ମନ୍ତି ଲୋକମାନେ ଥିଲେ ଏବଂ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଅଞ୍ଚଳ ଗଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ସମଂ ଚ ରନ୍ତି ସଂହୃଷ୍ଟା ଭଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୁଦୂରତଃ
ସେମାନେ ସମେତିକରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହି, ଦୂରରୁ ଭୟକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଉନ୍ନଦନ୍ତି ମଯୂରାଶ୍ଚ ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଚ ମହୀପନେ
ମୟୂରମାନେ ଚିତ୍କାର କରିଲେ ଓ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ, ରାଜା।
ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍ପ୍ରକ୍ଷିପଦ୍ଭିଃ କ୍ରିଯତେ ଭୂର୍ଚଲାଵିଲା
ଲୋକମାନେ ଜଳ ଚାଲିଦେଉଥିବାରୁ ଭୂମି କାଦା ହେଲା ଓ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ଅଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ମୁଦା ଯୁକ୍ତୈର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତୈଃ
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଵିଵେଶ ଶନୈ ରାଜନ୍ନକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ରାଜା, ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦ୍ଵିଜୈଶ୍ଚ ସତ୍କୃତୋ ରାମଃ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଗତଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ, ରାମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।