ଵିନାଯକସ୍ତେ ତନଯୋ ମହାତ୍ମା ମହତାଂ ମହାନ୍
ତୁମର ପୁଅ ବିନାୟକ ଏକ ମହାନ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ମହାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵେଦସ୍ମୃତିପୁରାଣେଷୁ ସଂହିତାସୁ ଚ ଭାମିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଓ ସଂହିତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଯାନି ତାନି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିଖିଲାଘହରାଣି ଚ
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ କହିବି।
ତେଷାମୀଶସ୍ତ୍ଵଯଂ ଯସ୍ମାଦ୍ଗଣେଶସ୍ତେନ କୀର୍ତ୍ତିତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ହେବାରୁ, ତାଙ୍କୁ ଗଣେଶ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନ୍ଯଖିଲାନ୍ଯେଵ ଯସ୍ମିଂଲ୍ଲଂବୋଦରଃ ସ ତୁ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଅଛି, ଯିଏ ଲମ୍ବୋଦର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଗଜସ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵିତେନ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଗଜାନନଃ
ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେବାରୁ, ସେ ଗଜାନନ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧୃତୋ ଭାଲେ ଭାଲଚନ୍ଦ୍ରସ୍ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଫୋରହେଡ଼ରେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରଣ କରିଥିବାରୁ, ସେ ଭାଳଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ସ୍ମୃତ।
ଜାତଵେଦା ଦୀପିତୋ ଽଭୂଦ୍ଯେନାସୌଶୂର୍ପକର୍ମକଃ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଥିଲେ, ସେ ଶୂର୍ପକର୍ମକ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଵିଘ୍ନଂ ନିଵାରଯାମାସ ଵିଘ୍ନନାଶସ୍ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ସେ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନନାଶ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଦଶନଂ ଦୈଵତୋ ଭଦ୍ରେ ହ୍ଯେକଦନ୍ତଃ କୃତୋ ଽମୁନା
ଯିଏ ଏକ ଦାନ୍ତକୁ ଦେବତା ସମାନ କରିଥିଲେ, ହେ ଶୁଭାନନୀ, ସେ ଏକଦନ୍ତ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଵକ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯତ୍ତୁଣ୍ଡତ୍ଵାଦ୍ଵକ୍ରତୁଣ୍ଡଃ ସ୍ମୃତୋ ବୁଧୈଃ
ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡ ବାଙ୍କା ହୋଇଥିବାରୁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କୁ ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି।
ସ୍ମରଣାତ୍ପାପହାରୀଣି ତ୍ରିକାଲାନୁଗତାନ୍ଯପି
ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ତିନି କାଳ ଅନୁସରିଥିବା ପାପମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ।
ମଯାସ୍ମୈ ତୁ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ ସର୍ଗଦେଵାଗ୍ରପୂଜନେ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିତ ହେବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛି।
ଯାତ୍ରାଯାଂ ଚ ଵଣିଜ୍ଯାଦୌ ଯୁଦ୍ଧେ ଦେଵାର୍ଚନେ ଶୁଭେ
ଯାତ୍ରା, ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଦେବପୂଜା ଭଳି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ,
ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣି ସିଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପାର୍ଵତୀ ଜଗତାଂ ନାଥା ଵିସ୍ମିତାସୀଚ୍ଛୁଭାନନା
ପାର୍ବତୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥିନୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶୁଭ୍ରତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ତଦା ରାଧାବ୍ରଵୀଦ୍ଦେଵୀଂ ଶିଵରୂପା ସନାତନୀ
ତେବେ ରାଧା ଶିବ ରୂପ ଏବଂ ସନାତନୀ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦ୍ଵିଧା ଭିନ୍ନୌ ପ୍ରକାଶେତେ ପ୍ରପଞ୍ଚେ ଽସ୍ମିନ୍ ଯଥା ତଥା
ଏହି ସଂସାରରେ ସେମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ଵମହମେଵାସ୍ମି ଶିଵୋ ଦ୍ଵିଗୁଣତାଂ ଗତଃ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ଦୁଇ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶିବ।
ମମ ରୂପଂ ସମାସ୍ଥାଯ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ହୃଦଯେ ଶିଵଃ
ମୋ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶିବ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଗଣେଶୋ ଽଯଂ ଶିଵଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵତ୍ଵଂ ସମାସ୍ଥିତଃ
ଏହି ଗଜାନନ ହେଉଛନ୍ତି ନିଜେ ଶିବ, ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବ ଭାବ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି।
ଏଵାମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ରାଧା କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ଗଜାନନମ୍
ଏପରି କହି ରାଧା ଗଜାନନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରେ କପୋଲେ ତୁ କ୍ଷତଂ ପୂର୍ତ୍ତିମୁଦାଗତମ୍
ତାଙ୍କ ଗାଲକୁ ଛୁଇଁବା ସହିତ, ଘାଉ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ପାଦଯୋଃ ପତିତଂ ରାମମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ନିଜପାଣିନା
ପାଦ ତଳେ ପଡିଥିବା ରାମଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ହାତରେ ଉଠାଇଲେ।
ଏଵଂ ତଯୋସ୍ତୁ ସତ୍କାରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାମଗଣେଶଯୋଃ
ଏପରି ଭାବେ ରାମ ଓ ଗଣେଶଙ୍କ ପରସ୍ପର ସମ୍ମାନ ଦେଖି,
ଅଥ ଶଂଭୁରପି ପ୍ରୀତଃ ଶ୍ରୀଦାମାନମ୍ ପସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ଶମ୍ଭୁ ଖୁସି ହୋଇ, ଆସିଥିବା ଶ୍ରୀଦାମାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ।
ସ୍ଵୋତ୍ସଂଗେ ସ୍ଥାପଯାମାସ ପ୍ରେମ୍ଣା ମତ୍କୃତ୍ଯ ମାନଦଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଛାତିରେ ବସାଇ, ପ୍ରେମରେ ମୋ ପାଇଁ ମାନ ଦେଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବ ଚରିତର ବୟାଲିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଭଵାନ୍ଯୁତ୍ସଂଗତୋ ରାମଃ ସମୁତ୍ଥାଯ କୃତାଜଲିଃ
ଭବାନୀଙ୍କ ଛାତିରୁ ଉଠି ରାମ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ଅଦ୍ଵଯଂ ଦ୍ଵୈତମାପନ୍ନଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ସଗୁଣାତ୍ମକମ୍
ଏକ ଯାହା ଦୁଇ ହୋଇଛି, ଗୁଣ ନଥିବା ଯାହା ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛି।