ପରିତୋ ମଣ୍ଡଲଂ ଚକ୍ରୁର୍ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରଖିଲେ।
ଵିରେଜେ ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାଦ୍ଯଥା ନାଭିସ୍ତୁ ଚକ୍ରଗା
ସେଠାରେ ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ ଏମିତି ଉଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ଯେପରି ନାଭିକୁ ଚକ୍ର ଘେରି ରହିଥାଏ।
ରେଜୁଶ୍ଚ ଗୋପୀ ଗଣମଧ୍ଯସଂସ୍ଥଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯଥା ତାଃ ପରିତୋ ଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯଃ
ଯେପରି ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଚମକୁଥିଲେ।
ସମାକିରନ୍ନନ୍ଦନମାଲ୍ଯଵର୍ଷୈଃ ସମନ୍ତତୋ ରାମମହୀନଵୀର୍ଯମ୍
ସେମାନେ ଶୂରବୀର ରାମଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ମାଳାର ବୃଷ୍ଟିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଢାକି ଦେଲେ।
ତୌର୍ଯତ୍ରିକସ୍ଯେଵ ଶରକ୍ଷତାନି ଭାନ୍ତୀଵ ଯଦ୍ଵନ୍ନଖଦନ୍ତପାତାଃ
ଯେପରି ତାଲବାଦ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୀରର ଆଘାତ ଚମକେ, ସେପରି ନଖ ଓ ଦାନ୍ତର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ନୃପଯୁଦ୍ଧମଣ୍ଡଲଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵା ଭୃଶଵିସ୍ମିତାକ୍ଷଃ
ଏଭଳି ରାଜାମାନେଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ମଣ୍ଡଳ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ଷୁରେ ଏହା ଦେଖୁଥିଲେ।
ପୃଥକ୍ଚକାରାତିବ ଲାଂସ୍ତୁ ମଣ୍ଡଲଦ୍ଵିଚ୍ଛିଦ୍ଯ ପଙ୍କ୍ତିଂ ପ୍ରଭୁରାତ୍ତଚାପଃ
ପ୍ରଭୁଂ ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଉଠାଇ, ମଣ୍ଡଳକୁ ଭାଙ୍ଗି ରେଖାଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା କରିଦେଲେ।
ଶୂରୋ ଵୃଷାସ୍ଯୋ ଵୃଷଶୂରସେନୌ ଜଯଧ୍ଵଜଶ୍ଚାପି ଵିଭିନ୍ନଧୈର୍ଯାଃ
ଶୂର ବୃଷାସ୍ୟ, ବୃଷଶୂରଙ୍କ ସେନା ଏବଂ ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା।
ପୃଥଗ୍ଗତାସ୍ତେ ସୁପରୀପ୍ସଵୋ ନୃପା ନ କୋ ଽପି କାଂସ୍ଵିଦ୍ଦଦୃଶେ ଭୃଶାର୍ତ୍ତଃ
ସେହି ରାଜାମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଚାଲିଗଲେ, ସମସ୍ତେ ବିଜୟ ଆଶା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏତେ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ ଯେ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଲା ନାହିଁ।
ସମନ୍ଵିତୋ ଽସାଵକୃତଵ୍ରଣେନ ସସ୍ନୌ ମୁଦାଗତ୍ଯ ଚ ନର୍ମଦାଯାମ୍
ସେ ଅଘାତ ରହି, ଆନନ୍ଦରେ ନର୍ମଦା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ପ୍ରତସ୍ଥେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୁର୍ଵୀଶ ଶିଵଂ କୈଲାସଵାସିନମ୍
ସେ ଉର୍ବୀଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ କୈଳାସରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେଖିବାକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମନୋଯାଯୀ ମହାତ୍ମାସାଵକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ମହାତ୍ମା ସେ, ଅଘାତ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ମନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ନଗରୀଂ ମହତୀମଲକାଭିଧମ୍
ସେଠାରେ ସେ ମଲକା ନାମକ ବଡ଼ ନଗର ଦେଖିଲେ।
ନାନାରୁପଧରୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ ଶୋଭିତାଂ ଚିତ୍ରଭୂଷଣୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଯକ୍ଷମାନେ ଶୋଭା ପାଇଥିବା, ଚମତ୍କାର ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଦୀର୍ଘିକାଭିଃ ସୁଦୀର୍ଘାଭିସ୍ତଡାଗୈଶ୍ଚୋପଶୋଭିତାମ୍
ଅତି ଲମ୍ବା ଦୀର୍ଘିକା ଏବଂ ଝିଲିକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ତତ୍ର ଦେଵାଙ୍ଗନାସ୍ନାନମୁକ୍ତକୁଙ୍କୁମପିଞ୍ଜରମ୍
ସେଠାରେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ସ୍ନାନ କରି, କୁଙ୍କୁମ ରଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଥିଲେ।
ଯତ୍ର ସଂଗୀତସଂନାଦା ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ତତ୍ରତତ୍ର ହ
ସେଠାରେ ସବୁଠାରେ ସଙ୍ଗୀତର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାର୍ଗଵୋ ରାଜନ୍ମୁଦା ପରମଯା ଯୁତଃ
ହେ ରାଜନ୍, ଭାର୍ଗବ ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତତୋ ଦଦର୍ଶ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ନିଗ୍ଧଚ୍ଛାଯଂ ମହାଵଟମ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେ ମୃଦୁ ଛାୟା ଥିବା ବଡ଼ ବଟବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲେ।
ଦଦର୍ଂଶ ତତ୍ର ପ୍ରାକାରଂ ଶତଯୋଜନମଣ୍ଡଲମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶତ ଯୋଜନା ଚଉଉଁଠି ବଡ଼ ଗୋଲାକାର ପ୍ରାକାର ଦେଖିଲେ।
ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରଂ ମହାକାଲଂ ରକ୍ତାକ୍ଷଂ ଵିକଟୋଦରମ୍
ସେ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ମହାକାଳ, ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ବଡ଼ ପେଟ ଥିବା ଦେଖିଲେ।
ମନ୍ଦାରଂ ଭୈରଵଂ ବାଣଂ ରୁରୁଂ ଭୈରଵମେଵ ଚ
ମନ୍ଦାର, ଭୈରବ, ବାଣ, ରୁରୁ ଏବଂ ଭୈରବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରନାଥରୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯାଧରମହୋରଗାନ୍
ସିଦ୍ଧ, ଇନ୍ଦ୍ର, ନାଥ, ରୁଦ୍ର, ବିଦ୍ୟାଧର ଏବଂ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ ଥିଲେ।
ଵେତାଲାନ୍ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଜଟାଧରାନ୍
ଭୂତ, ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଯୋଗୀ ଏବଂ ଜଟାଧାରୀମାନେ ଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦ୍ଯା୫ଯା ତତ୍ର ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଽନ୍ତର୍ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ନନ୍ଦାଙ୍କର ଜନାନୀଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଦେଖି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ତତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଦ୍ଵାରସଂସ୍ଥିତୌ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏକ ସ୍ଥାନ ଥିଲା।
ନନାମ ଭାର୍ଗଵସ୍ତୌ ଦ୍ଵୌ ଶିଵତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମୌ
ଭାର୍ଗବ ଶିବଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ସମାନ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥାଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷମଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ରତ୍ନ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଵିନାଯକୋ ମହାରାଜ କ୍ଷଣଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ଗଣପତି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମହାରାଜ, ଏଠି ଏକ କ୍ଷଣ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।'
ଈଶ୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାହମତ୍ରାଗତ୍ଯକ୍ଷଣାନ୍ତରେ
ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନେଇ, ଏଠାକୁ ତୁରନ୍ତ ଆସିଛି।