ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ଭୂପଵର୍ଗାଂଶ୍ଚ ତଦୀଯଶ୍ଚ ମହାଚମୂଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ସେନାମାନେ ଥିଲେ।
ଆଜଗାମ ମହାଵୀର୍ଯଃ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଃ ସୂର୍ଯଵଂଶଜଃ
ମହାବଳୀ ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ସନ୍ତାନ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତ୍ରାନେକମହାଵୀରା ଗର୍ଜନ୍ତସ୍ତୋଯଦା ଇଵ
ସେଠାରେ ଅନେକ ମହାବୀର ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ତେଃ ପ୍ରଯୁକ୍ତାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ମହାସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ଭୂପତେ
ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ମହାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ପରଶୁଂ ଦିଵ୍ଯଂ କାଲାତକଯମୋପମମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପରଶୁକୁ, ଯାହା କାଳଦଣ୍ଡ ସମାନ ଭୟଙ୍କର, ଧରିଲେ।
କର୍ଷକସ୍ତୁ ଯଥା କ୍ଷେତ୍ରେ ପକ୍ଵଂ ଧାନ୍ଯଂ ତଥା ତୃଣମ୍
ଯେପରି ଚାଷୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପକା ଧାନ ଓ ଘାସ କାଟେ, ସେପରି।
ଲକ୍ଷରାଜନ୍ଯସୈନ୍ଯଂ ତଦଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାମେଣ ଦାରିତମ୍
ରାମ ଲକ୍ଷ ରାଜନ୍ୟ ସେନାକୁ ନିଜ ହାତରେ କଟିଯିବା ଦେଖିଲେ।
ତାଵୁଭୌ ତତ୍ର ସଂକ୍ଷୁବ୍ଧୌ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦୌ
ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣ, ନାନାପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବହୁତ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ।
ରାମୋ ଽସ୍ମୈ ଯାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚିକ୍ଷେପାସ୍ତ୍ରାଣି ଚାପି ହି
ରାମ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରଣେ ରାମଃ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଂ ପୃଥିଵୀଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାମ, ପୃଥିବୀର ଏଶ୍ୱର ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନେ ହେଲେ।
ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରଂ ଵିଶିଖେ ସଂଦଧେ ଚାନିଵାରିତମ୍
ସେ ଅପରାଜିତ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ରକୁ ଧନୁଷରେ ଧରିଲେ।
ହୃଷ୍ଟୋତ୍ତୀର୍ଯ ରଥାତ୍ସଦ୍ଯଃ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରଣନାମ ହ
ସୁଚନ୍ଦ୍ର ଖୁସି ହୋଇ, ସତ୍ୱରେ ରଥରୁ ଅବତରି, ନମସ୍କାର କଲେ।
ତମେଵଂ ପ୍ରଣତଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଥୌ ନାରାଯମନ୍ତିକମ୍
ଏଭଳି ନମିଥିବା ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ରାମ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵ୍ଯର୍ଥଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ଭୂପଂ ସ୍ଵସ୍ଥଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଚ
ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର କାମ କରିନଥିଲା ଏବଂ ରାଜା ସୁସ୍ଥ ଥିଲେ।
ଗଦାଂ ଚ ପରଶୁଂ କୋପାଚ୍ଛିକ୍ଷେପ ନୃପମୂର୍ଦ୍ଧନି
କ୍ରୋଧରେ ରାମ ଗଦା ଓ ପରଶୁ ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ଶିଵଶୂଲଂ ଚ ରାମୋ ନୃପତଯେ ଯଦା
ରାମ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଶିବଙ୍କ ଶୂଳ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଚ ପୁରସ୍ତସ୍ଯ ଭଦ୍ରକାଲୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜନନୀ ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସିଂହସ୍ଥାଂ ଚ ତ୍ରିନେତ୍ରାଂ ଚ ତ୍ରିଶୂଲଵରଧାରିଣୀମ୍
ସେ ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ତିନି ଟି ଆଖି ଓ ଉଜ୍ୱଳ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଶଙ୍କରଵଲ୍ଲଭାଯୈ ଜଗତ୍ସଵିତ୍ର୍ଯୈ ସମଲଙ୍କୃତାଯୈ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଦକ୍ଷପ୍ରସୂତ୍ଯୈ ହିମଵଦ୍ଭଵାଯୈ ମହେଶ୍ଵରାର୍ଦ୍ଧଙ୍ଗସମାସ୍ଥିତାଯୈ
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ହିମାଳୟର ଜନ୍ମଜାତ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତାରାଭିଧାଯୈ ଶିଵତତ୍ପରାଯୈ ଗଣେଶ୍ଵରାରାଧିତପାଦୁକାଯୈ
ତାରା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶିବଙ୍କୁ ଅତି ଭକ୍ତ, ଯାହାଙ୍କ ପାଦୁକା ଗଣପତି ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେଇ ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ଜଗଦ୍ଧିତାଯାସ୍ତପୁରତ୍ରଯାଯୈ ବାଲାଦିକାଯୈ ତ୍ରିପୁରାଭିଧାଯୈ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ, ତିନିଟି ପୁରୀର ଶାସିକା, ବାଳା ରୂପରେ ଆରମ୍ଭ, ତ୍ରିପୁରା ନାମରେ ପରିଚିତ ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ବକାନନାଯୈ ବହୁସାଖ୍ଯଦାଯୈ ଵିଧ୍ଵସ୍ତନାନାସୁରଦାନ୍ଵାଯୈ
ବକମୁଖୀ, ଅନେକ ନାମ ଦାତ୍ରୀ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନବ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ପୀତାଂବରାଯୈ ପଵନାଶୁଗାଯୈ ଶୁଭପ୍ରଦାଯୈ ଶିଵସଂସ୍ତୁତାଯୈ
ପୀତବସନା, ପବନ ଭଳି ତ୍ୱରିତ, ଶୁଭ ଦାତ୍ରୀ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ସେଇ ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ଲଘୁକ୍ରମାଯୈ ଲଲିତାଭିଧାଯୈ ଲେଖାଧିପାଯୈ ଲଵଣାକରାଯୈ
ହଳୁକ ପଦଚାଳି, ଲଳିତା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଅକ୍ଷରର ଅଧିପତି, ଲବଣ ସମୁଦ୍ରର ମାଲିକା, ସେଇ ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ରମାଭିଧାଯୈ ରତିସୁପ୍ରିଯାଯୈ ରୋଗାପହାଯୈ ରଚିତାଖିଲାଯୈ
ରମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ରତିଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟା, ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ ମାଆକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନମସ୍ତେ ପରତଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ ପାର୍ଶ୍ଵାଧରୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ନମୋ ନମସ୍ତେ
ପଛରୁ, ସାମ୍ନାରୁ, ପାଶରୁ, ତଳରୁ ଓ ଉପରୁ — ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ପ୍ରସୀଦ ଦେଵେଶି ମମ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ପୁରା କୃତାଂ ପାଲଯ ଭଦ୍ରକାଲି
ହେ ଦେବୀ, ଦେବମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ; ହେ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ତାହା ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ଭଦ୍ରକାଲୀ ତରସ୍ଵିନୀ
ଏପରି ଶ୍ରୀଭଦ୍ରକାଳୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯିବାବେଳେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀ—
ଵତ୍ସ ରାମ ମହାଭାଗ ପ୍ରୀତାସ୍ମି ତଵ ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ରାମ, ମୋ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ, ତୁମେ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ; ଏବେ ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ।