ଯଦ୍ବଲଂ ତୁ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଜମଦଗ୍ନିମୁନିଂ ନୃପଃ
ରାଜା ଯେତେବେଳେ ଜମଦଗ୍ନି ମୁନିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି।
ଶୀଘ୍ରଂ ନିର୍ଗଚ୍ଛ ମନ୍ଦାତ୍ମନ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ରାମାଯ ଦେହି ତତ୍
ତେବେ, ହେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜାନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵଚସ୍ତଥା
ଏହିପରି କହି, ରାଜା ସେଇ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ତେନୈଵମୁକ୍ତୋ ଦୂତସ୍ତୁ ଗତୋ ହୈହଯଭୂପତିମ୍
ଏଭଳି ଦୂତ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସ ରାଜାତ୍ରେଯଭକ୍ତସ୍ତୁ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ସେ ରାଜା ଅତ୍ରିଙ୍କ ବଂଶରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ ଥିଲେ।
ମଯା ଭୁଜବଲେନୈଵ ଦତ୍ତଦତ୍ତେନ ମେଦିନୀ
ମୋର ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଦତ୍ତଦତ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ବଶ କରିଛି।
ତଦ୍ବଲଂ ମଯି ଵର୍ତ୍ତେତ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦାସ୍ଯେ ତଵାଧୁନା
ସେଇ ଶକ୍ତି ଯଦି ମୋତେ ଅଛି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ସେନାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ସମାହୂଯ ପ୍ରୋଵାଚ ଵଦତାଂ ଵରଃ
ସେ ସେନାପତିଙ୍କୁ ଡାକି, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା କହିଲେ।
ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ରାମେଣ ଭୃଗୁଣା ଵିଲଂବୋ ମା ଭଵତ୍ଵିତି
ମୁଁ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ବିଳମ୍ବ ହେଉନାହିଁ।
ସୈନ୍ଯଂ ସଜ୍ଜଂ ଵିଧାଯାଶୁ ଚତୁରଙ୍ଗ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଏହାର ସୂଚନା ଦେଲେ।
ସୂତୋପନୀତଂ ସ୍ଵରଥମାରୁରୋହ ଵିଶାଂପତେ
ସାରଥି ଯେଉଁ ରଥକୁ ଆଣିଥିଲେ, ରାଜା ସେଇ ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଅନେକାକ୍ଷୌହିଣୀଯୁକ୍ତାଃ ପରିଵାର୍ଯୋପତସ୍ଥିରେ
ଅନେକ ସେନା ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହି, ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାରାଜ ସୈନ୍ଯେ ସାଗରସନ୍ନିଭେ
ହେ ମହାରାଜ, ସେନାରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିଶାଳ ଥିଲେ।
ମହାଵୀରା ମହାକାଯା ନାନାଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦାଃ
ବଡ଼ ବିର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ନାନାଲଙ୍କାରସଂଯୁକ୍ତା ମତ୍ତା ଦାନଵିଭୂଷିତାଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଦରେ ମତ୍ତ ଓ ଦାନବମାନେ ଶୋଭିତ କରିଥିବା।
ନାନାଜ୍ଞାତିସମୁତ୍ପନ୍ନା ହଯାଃ ପଵନରଂହସଃ
ନାନା ପ୍ରଜାତିର, ବାତାସ ଭଳି ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ସ୍ଯନ୍ଦନାନି ସୁଦୀର୍ଘାଣି ଜଵନାଶ୍ଵଯୁତାନି ଚ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଥିବା ରଥମାନେ।
ପଦାତଯସ୍ତୁ ରାଜନ୍ତେ ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରା ନୃପ
ପଦାତି ସେନା ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରି ରଜା ମହାନ୍ତ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଯଦା ପ୍ରଚଲିତଂ ସୈନ୍ଯଂ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନସ୍ଯ ଵୈ
ଯେତେବେଳେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନା ଚାଲିବା ଆରମ୍ଭ କଲା।
ନାନାଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈର୍ହଯାନାଂ ହ୍ରେଷିତୈସ୍ତଥା
ନାନା ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ହିହିକାରରେ।
ମାର୍ଗେ ଦଦର୍ଶ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିପରୀତାନି ଭୂପତେ
ପଥରେ, ରାଜା ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅପଶକୁନ ଦେଖିଲେ, ହେ ଭୂପତି।
ମୁକ୍ତକେଶାଂ ଛିନ୍ନନାସାଂ ରୁଦତୀଂ ଚ ଦିଗଂବରାମ୍
ଖୋଲା କେଶ, କଟା ନାକ, କାନ୍ଦୁଥିବା ଓ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଏକ ଜଣେ ଜିଅ।
କୁଚୈଲଂ ପତିତଂ ଭଗ୍ନଂ ନଗ୍ନଂ କାଷାଯଵାସସମ୍
ଛିଣା, ପଡ଼ିଯାଇଥିବା, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ନଗ୍ନ ଓ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଗୋଧାଂ ଚ ଶଶକଂ ଶଲ୍ଯଂ ରିକ୍ତକୁମ୍ଭଂ ସରୀମୃପମ୍
ଏକ ଗୋଧି, ଏକ ଶଶକ, ଏକ କାଁଟା, ଖାଲି ଘଡ଼ା ଓ ଏକ ମୃତଦେହ।
ସ୍ଵଦକ୍ଷିଣେ ଶୃଗାଲଂ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତଂ ଭୈର୍ଵଂ ରଵମ୍
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପଟେ ଏକ ଶିଆଳ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାପି ପ୍ରଯଯୌ ଯୋଦ୍ଧୁଂ କାଲପାଶାଵୃତୋ ହଝାତ୍
ଏହା ସବୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କାଳର ଫାନ୍ଦରେ ବନ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵଟଚ୍ଛାଯାସମାସୀନୋ ରାମୋ ଽପଶ୍ଯଦୁପାଗତମ୍
ବଟବୃକ୍ଷର ଛାୟାରେ ବସିଥିବା ରାମ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷୌହିଣୀଯୁକ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଭୂଵ ହ
ସେ ହଜାର ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରୋ ଜାତଃ କାର୍ତଵୀର୍ଯୋ ନୃପାଧମଃ
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ, ରାମଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଆସିଲେ।
ଵ୍ଯଞ୍ଜୃଭତାରିନାଶାଯସିଂହଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଯଥା ତଥା
ଯେପରି ରାଗିଥିବା ସିଂହ ହାତୀମାନେ ନାଶ କରିବାକୁ ଆସେ, ସେପରି।