ତରନ୍ତି ଚାନ୍ଯାନପି ତାରଯନ୍ତି ହି ଭଵୌଷଧଂ ନାମ ସୁଧା ତଵେଶ
ସେମାନେ ନିଜେ ଭବସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାର କରାନ୍ତି। ହେ ଈଶ୍ୱର, ତୁମର ଅମୃତ ଏହି ସଂସାର ରୋଗର ଔଷଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆରାଧଯଂ ନାଥ ଭଵାନଭିଜ୍ଞଃ କିଂ ତେ ହ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯମିହାସ୍ତି ଲୋକେ
ହେ ନାଥ, ତୁମକୁ ଉପାସନା କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ; ଏହି ସଂସାରରେ ତାପରେ ଅଧିକ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ବାକି ରହିଯାଏ କଣ?
ଉଵାଚାଗାଧଯା ଵାଚା ମୋହଯନ୍ନିଵ ମାଯଯା
ସେ ଗଭୀର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, ମନେ ହେଉଛି ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କରୁଛନ୍ତି।
କଵଚସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯାପି ପ୍ରଭାଵାଦଵଧାରଯ
ତୁମେ କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ରର ଶକ୍ତିକୁ ଭଲଭାବରେ ବୁଝ।
ସାଧଯିତ୍ଵା ପିତୁର୍ଵୈରଂ କୁରୁ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ ମହୀମ୍
ତୁମର ବାପାଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ପୂରଣ କରି, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କର।
କୃତକାର୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଟ ତଂ ସମାପଯ ମାନଦ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାମ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏହାକୁ ସମାପ୍ତ କର, ହେ ମାନଦାତା।
ଚରିଷ୍ଯତି ଯଥା କାଲଂ କର୍ତ୍ତା ହର୍ତ୍ତା ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, କାରଣ ସେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ।
ରାମୋ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯାମି ଚତୁର୍ଵ୍ଯୂହଃ ସନାତନଃ
ମୁଁ ଚିରନ୍ତନ ଚତୁର୍ବ୍ୟୂହ ରୂପେ ରାମ ନାମରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି।
ତଦା କୌଶିକଯଜ୍ଞଂ ତୁ ସାଧଯିତ୍ଵା ସଲକ୍ଷ୍ମଣଃ
ତାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ କୌଶିକ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିବି।
ତତ୍ରେଶଚାପଂ ନିର୍ଭଜ୍ଯ ପରିଣୀଯ ଵିଦେହଜାମ୍
ସେଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି, ବିଦେହର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବି।
ପଶ୍ଯତୋଂଽତର୍ଦଧେ ତତ୍ର ରାମସ୍ଯ ମୁମହାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ ମହାତ୍ମା ରାମ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭର୍ଗଵଚରିତେ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବ ଚରିତର ସତତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସମୁଦ୍ରିକ୍ତମଥାତ୍ମାନଂ ମେନେ କୃଷ୍ଣାନୁଭାଵତଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ନିଜକୁ ବଡ଼ ମନେ କଲେ।
ସମାଯାତୋ ଭାର୍ଗଵୋ ଽସୀପୁରୀଂ ମହିଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରତି
ଭାର୍ଗବ ଅସୀପୁରୀ ନାମକ ସହରକୁ, ମହିଷ୍ମତୀ ଦିଗକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁନାତି ଦର୍ଶନାଦେଵ ପ୍ରାଣିନଃ ପାପିନୋ ହ୍ଯପି
ସେ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ରିପୁରସ୍ଯ ଵିନାଶାଯ କୃତୋ ଯତ୍ନୋ ମହୀପତେ
ତ୍ରିପୁର ନାଶ ପାଇଁ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ ହୋଇଥିଲା।
ସଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନର୍ମଦାଂ ଭୂପ ଭର୍ଗଵଃ କୁଲନନ୍ଦନଃ
ହେ ରାଜା, ଭାର୍ଗବ ନର୍ମଦାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ବଂଶର ଗୌରବ ହେଲେ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ନର୍ମଦେ ତୁଭ୍ଯଂ ହରଦେହସମୁଦ୍ଭଵେ
ନର୍ମଦେ, ହରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନର୍ମଦାଂ ପାପନାଶିନୀମ୍
ଏଭଳି ନର୍ମଦାଙ୍କୁ, ଯିଏ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି, ପ୍ରଣାମ କରି।
ଦୂତ ରାଜାତ୍ଵଯା ଵାଚ୍ଯୋ ଯଦହଂ ଵଚ୍ମି ତେ ଽନଘ
ଦୂତ, ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି, ତୁମେ ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ପଡିବ, ହେ ନିର୍ମଳ।
ଯଦ୍ବଲଂ ତୁ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଜମଦଗ୍ନିମୁନିଂ ନୃପଃ
ରାଜା ଯେତେବେଳେ ଜମଦଗ୍ନି ମୁନିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି।
ଶୀଘ୍ରଂ ନିର୍ଗଚ୍ଛ ମନ୍ଦାତ୍ମନ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ରାମାଯ ଦେହି ତତ୍
ତେବେ, ହେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜାନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵଚସ୍ତଥା
ଏହିପରି କହି, ରାଜା ସେଇ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ତେନୈଵମୁକ୍ତୋ ଦୂତସ୍ତୁ ଗତୋ ହୈହଯଭୂପତିମ୍
ଏଭଳି ଦୂତ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସ ରାଜାତ୍ରେଯଭକ୍ତସ୍ତୁ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ସେ ରାଜା ଅତ୍ରିଙ୍କ ବଂଶରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ ଥିଲେ।
ମଯା ଭୁଜବଲେନୈଵ ଦତ୍ତଦତ୍ତେନ ମେଦିନୀ
ମୋର ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଦତ୍ତଦତ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ବଶ କରିଛି।
ତଦ୍ବଲଂ ମଯି ଵର୍ତ୍ତେତ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦାସ୍ଯେ ତଵାଧୁନା
ସେଇ ଶକ୍ତି ଯଦି ମୋତେ ଅଛି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ସେନାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ସମାହୂଯ ପ୍ରୋଵାଚ ଵଦତାଂ ଵରଃ
ସେ ସେନାପତିଙ୍କୁ ଡାକି, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା କହିଲେ।
ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ରାମେଣ ଭୃଗୁଣା ଵିଲଂବୋ ମା ଭଵତ୍ଵିତି
ମୁଁ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ବିଳମ୍ବ ହେଉନାହିଁ।
ସୈନ୍ଯଂ ସଜ୍ଜଂ ଵିଧାଯାଶୁ ଚତୁରଙ୍ଗ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଏହାର ସୂଚନା ଦେଲେ।