ମୁରଲୀଵାଦନପରଃ ସାକ୍ଷାନ୍ମୋହନରୂପଧୃକ୍
ବାଁଶୀ ବଜାଉଥିବା, ମୋହନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭମୌ ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଵିଭୁମ୍
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମେଶଵିଷ୍ଣ୍ଵିଦ୍ରମୁଖସ୍ତୁତାଯ ନତୋ ଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ପରମେଶ୍ଵରାଯ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରଣାମ କରେ।
ତଂ ତ୍ଵାମନିର୍ଦେଶ୍ଯମଚଂ ପୁରାମମନନ୍ତମୀଡେ ଭଵ ମେ ଦଯାପରଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ହେ ଅବିବର୍ଣ୍ୟ, ପୁରାତନ, ଅନନ୍ତ; ମୋ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉ।
ନାନା ଵିଧା ଦେଵମନୁଷ୍ଯତିର୍ଯଗ୍ଯାଦଃ ସୁ ଭୂମେର୍ଭରଵାରଣାଯ
ନାନା ପ୍ରକାର ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପରେ ତୁମେ ଭୂମିର ଭାର ବହନ କରୁଛ।
ସ୍ଵଯଂ ସମକ୍ଷଂଵ୍ଯଭିଚାରଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତାସ୍ଵପି ପ୍ରେମନିବଦ୍ଧମାନସମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧା ମନ ସହିତ ତୁମେ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛ।
ଗତାଃ ସ୍ଵରୂପଂ ନିଖଲଂ ଵିହାଯ ତେ ଦେହସ୍ତ୍ର୍ଯପତ୍ଯାର୍ଥମମତ୍ଵମୀଶ୍ଵର
ହେ ଈଶ୍ୱର, ତୁମେ ନିଜର ସମସ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଛାଡି, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲ।
ଅଚିନ୍ତ୍ଯମଵ୍ଯକ୍ତମଘୌଘନାଶନଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽରଣଂ ପ୍ରେମନିଧାନମାଦରାତ୍
ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ପାପର ଦଳକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା, ପ୍ରେମର ଧନ ଥିବା ଅରଣ୍ୟକୁ ଆଦର ସହ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଽପି ତେ ରୂପମଲୌକିକଂଵିଭୋ ପଶ୍ଯନ୍ତି ନୈଵାର୍ଥନିବଦ୍ଧଵାସନାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁମାନେ ଜଗତୀୟ ବସ୍ତୁରେ ଆସକ୍ତି ରହିଥାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅସାଧାରଣ ରୂପକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନମନ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯାଥ ସମର୍ଚଯନ୍ତି ଵୈ ପରସ୍ପରଂ ସଂସଦି ଵର୍ଣଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ପରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ସଭାରେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ତରନ୍ତି ଚାନ୍ଯାନପି ତାରଯନ୍ତି ହି ଭଵୌଷଧଂ ନାମ ସୁଧା ତଵେଶ
ସେମାନେ ନିଜେ ଭବସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାର କରାନ୍ତି। ହେ ଈଶ୍ୱର, ତୁମର ଅମୃତ ଏହି ସଂସାର ରୋଗର ଔଷଧ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆରାଧଯଂ ନାଥ ଭଵାନଭିଜ୍ଞଃ କିଂ ତେ ହ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯମିହାସ୍ତି ଲୋକେ
ହେ ନାଥ, ତୁମକୁ ଉପାସନା କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ; ଏହି ସଂସାରରେ ତାପରେ ଅଧିକ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ବାକି ରହିଯାଏ କଣ?
ଉଵାଚାଗାଧଯା ଵାଚା ମୋହଯନ୍ନିଵ ମାଯଯା
ସେ ଗଭୀର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, ମନେ ହେଉଛି ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କରୁଛନ୍ତି।
କଵଚସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯାପି ପ୍ରଭାଵାଦଵଧାରଯ
ତୁମେ କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ରର ଶକ୍ତିକୁ ଭଲଭାବରେ ବୁଝ।
ସାଧଯିତ୍ଵା ପିତୁର୍ଵୈରଂ କୁରୁ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ ମହୀମ୍
ତୁମର ବାପାଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ପୂରଣ କରି, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କର।
କୃତକାର୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଟ ତଂ ସମାପଯ ମାନଦ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାମ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏହାକୁ ସମାପ୍ତ କର, ହେ ମାନଦାତା।
ଚରିଷ୍ଯତି ଯଥା କାଲଂ କର୍ତ୍ତା ହର୍ତ୍ତା ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, କାରଣ ସେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ।
ରାମୋ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯାମି ଚତୁର୍ଵ୍ଯୂହଃ ସନାତନଃ
ମୁଁ ଚିରନ୍ତନ ଚତୁର୍ବ୍ୟୂହ ରୂପେ ରାମ ନାମରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି।
ତଦା କୌଶିକଯଜ୍ଞଂ ତୁ ସାଧଯିତ୍ଵା ସଲକ୍ଷ୍ମଣଃ
ତାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ କୌଶିକ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିବି।
ତତ୍ରେଶଚାପଂ ନିର୍ଭଜ୍ଯ ପରିଣୀଯ ଵିଦେହଜାମ୍
ସେଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି, ବିଦେହର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବି।
ପଶ୍ଯତୋଂଽତର୍ଦଧେ ତତ୍ର ରାମସ୍ଯ ମୁମହାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ ମହାତ୍ମା ରାମ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭର୍ଗଵଚରିତେ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବ ଚରିତର ସତତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସମୁଦ୍ରିକ୍ତମଥାତ୍ମାନଂ ମେନେ କୃଷ୍ଣାନୁଭାଵତଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ନିଜକୁ ବଡ଼ ମନେ କଲେ।
ସମାଯାତୋ ଭାର୍ଗଵୋ ଽସୀପୁରୀଂ ମହିଷ୍ମତୀଂ ପ୍ରତି
ଭାର୍ଗବ ଅସୀପୁରୀ ନାମକ ସହରକୁ, ମହିଷ୍ମତୀ ଦିଗକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁନାତି ଦର୍ଶନାଦେଵ ପ୍ରାଣିନଃ ପାପିନୋ ହ୍ଯପି
ସେ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ରିପୁରସ୍ଯ ଵିନାଶାଯ କୃତୋ ଯତ୍ନୋ ମହୀପତେ
ତ୍ରିପୁର ନାଶ ପାଇଁ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ ହୋଇଥିଲା।
ସଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନର୍ମଦାଂ ଭୂପ ଭର୍ଗଵଃ କୁଲନନ୍ଦନଃ
ହେ ରାଜା, ଭାର୍ଗବ ନର୍ମଦାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ବଂଶର ଗୌରବ ହେଲେ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ନର୍ମଦେ ତୁଭ୍ଯଂ ହରଦେହସମୁଦ୍ଭଵେ
ନର୍ମଦେ, ହରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନର୍ମଦାଂ ପାପନାଶିନୀମ୍
ଏଭଳି ନର୍ମଦାଙ୍କୁ, ଯିଏ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି, ପ୍ରଣାମ କରି।
ଦୂତ ରାଜାତ୍ଵଯା ଵାଚ୍ଯୋ ଯଦହଂ ଵଚ୍ମି ତେ ଽନଘ
ଦୂତ, ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି, ତୁମେ ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ପଡିବ, ହେ ନିର୍ମଳ।