ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଧରାଧରାଧରଂ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ସ୍ଵାଵସଥାନୁପାଗତାଃ
ଧରା ଓ ପାହାଡ଼ର ଆଧାରଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲୁ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ରାଧାକାନ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏହା ରାଧାପ୍ରିୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଶ୍ରୁତଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭଗଵତଃ ଶେଷାତ୍କଥଯତଃ କଥାଃ
ଆମେ ନିଜେ ଭଗବାନ ସେଷଙ୍କ ମୁଖରୁ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣିଛୁ।
ଯାଵନ୍ତି ମନ୍ତ୍ରଜାଲାନି ସ୍ତୋତ୍ରାଣି କଵଚାନି ଚ
ଯେତେ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ କବଚ ରହିଛି—
ଯାଵଦ୍ଵ୍ଯରସୀଂତ୍ସ ମୁନିସ୍ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଯାନମାଗତମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗର ରଥ ଆସୁଥିଲା।
ଅଗସ୍ତ୍ଯଚରଣୌ ନତ୍ଵା ସମାରୁରୁହତୁର୍ମୁଦା
ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଲେ।
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଭାର୍ଗଵାଗସ୍ତ୍ଯଯୋସ୍ତଥା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଭାର୍ଗବ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ—
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥାର ଛଅତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଜଗାଦ ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ମୃଗଯୋସ୍ତୁ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ମୃଗଦ୍ୱୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲେ, ସେପରି କହିଲେ।
ମୋଦମାନ ଉଵାଚେଦଂ ଭାର୍ଗଵଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍
ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ହିତଂ ଵଦାମି ଯତ୍ତେ ଽଦ୍ଯ ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵ ସମାହିତଃ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ କଥା କହୁଛି, ଆଜି ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ କର।
ପଦାନି ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ନ୍ଯସ୍ତାନି ସୁମାହାତ୍ମନା
ଯେଉଁଠି ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ।
ପଦାଗ୍ରାତ୍କ୍ରମତୋ ଲୋକାଂସ୍ତଦ୍ବଲେସ୍ତୁ ଵିନିଗ୍ରହେ
ତାଙ୍କର ପାଦାଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ପଦକ୍ଷେପ ହେଲା, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବଶ କରିଦେଲେ।
ପଠସ୍ଵ ନିଯମେନୈଵ ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
ନିୟମିତ ଭାବରେ ପାଠ କର, ଆହାରରେ ସଂଯମ ରଖି ସ୍ଥିର ରୁହ।
ଶତ୍ରୂଣାଂ ନିଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ତଚ୍ଚ ତେ ସିଦ୍ଧିଦଂ ଭଵେତ୍
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିବା ପାଇଁ ଏହା କର; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ସଫଳତା ଦେବ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନୀଂ ଶାନ୍ତଂ ନିର୍ଜଗାମାଶ୍ରମାଦ୍ବହିଃ
ଶାନ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେ ଆଶ୍ରମରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଯତ୍ରୋତ୍ତରାତ୍ପଦନ୍ଯାସାନ୍ନିର୍ଗତା ସ୍ଵର୍ଣଦୀ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପାଦ ରଖିବା ସ୍ଥାନରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀ ବହିଯାଇଥିଲା।
ସମଭ୍ଯସ୍ଯତ୍ସ୍ତଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ କୃଷ୍ମପ୍ରେମାମୃତାଭିଧମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମର ଅମୃତ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତବ ପାଠ କରିଥିଲେ।
ଜଗାମ ଦର୍ଶନଂ ତସ୍ଯ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଭୂପତେ
ହେ ଭୂପତି, ସେ ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଗଲେ।
କିରୀଟଂନାର୍କଵର୍ଣେନ କୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ଚ ରାଜିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗର ମୁକୁଟ ଓ ଦୁଇଟି କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧି ଅତି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ମୁରଲୀଵାଦନପରଃ ସାକ୍ଷାନ୍ମୋହନରୂପଧୃକ୍
ବାଁଶୀ ବଜାଉଥିବା, ମୋହନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭମୌ ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଵିଭୁମ୍
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମେଶଵିଷ୍ଣ୍ଵିଦ୍ରମୁଖସ୍ତୁତାଯ ନତୋ ଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ପରମେଶ୍ଵରାଯ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରଣାମ କରେ।
ତଂ ତ୍ଵାମନିର୍ଦେଶ୍ଯମଚଂ ପୁରାମମନନ୍ତମୀଡେ ଭଵ ମେ ଦଯାପରଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ହେ ଅବିବର୍ଣ୍ୟ, ପୁରାତନ, ଅନନ୍ତ; ମୋ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉ।
ନାନା ଵିଧା ଦେଵମନୁଷ୍ଯତିର୍ଯଗ୍ଯାଦଃ ସୁ ଭୂମେର୍ଭରଵାରଣାଯ
ନାନା ପ୍ରକାର ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପରେ ତୁମେ ଭୂମିର ଭାର ବହନ କରୁଛ।
ସ୍ଵଯଂ ସମକ୍ଷଂଵ୍ଯଭିଚାରଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତାସ୍ଵପି ପ୍ରେମନିବଦ୍ଧମାନସମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧା ମନ ସହିତ ତୁମେ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛ।
ଗତାଃ ସ୍ଵରୂପଂ ନିଖଲଂ ଵିହାଯ ତେ ଦେହସ୍ତ୍ର୍ଯପତ୍ଯାର୍ଥମମତ୍ଵମୀଶ୍ଵର
ହେ ଈଶ୍ୱର, ତୁମେ ନିଜର ସମସ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଛାଡି, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲ।
ଅଚିନ୍ତ୍ଯମଵ୍ଯକ୍ତମଘୌଘନାଶନଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽରଣଂ ପ୍ରେମନିଧାନମାଦରାତ୍
ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ପାପର ଦଳକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା, ପ୍ରେମର ଧନ ଥିବା ଅରଣ୍ୟକୁ ଆଦର ସହ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଽପି ତେ ରୂପମଲୌକିକଂଵିଭୋ ପଶ୍ଯନ୍ତି ନୈଵାର୍ଥନିବଦ୍ଧଵାସନାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁମାନେ ଜଗତୀୟ ବସ୍ତୁରେ ଆସକ୍ତି ରହିଥାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅସାଧାରଣ ରୂପକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନମନ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯାଥ ସମର୍ଚଯନ୍ତି ଵୈ ପରସ୍ପରଂ ସଂସଦି ଵର୍ଣଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ପରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ସଭାରେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।